پهپادچیست؟کوادکوپتر چیست؟

پهپادچیست؟کوادکوپتر چیست؟

پهبادچیست؟مخفف چیست

کوادکوپترچیست

پهپاد(UAV:Unmanned Aerial Vehicle) واژه ای است که برای هواپیماهای بدون سرنشین

مخفف پ=پرنده /ه=هدایت/پ=پذیر /ا=از /د=دور است که از حروف اول کلمات مذکور ساخته شده است

پهپاد چیست؟

(پرندهٔ هدایت‌ پذیر از دور) (UAV:Unmanned Aerial Vehicle) یا هواپیمای بدون سرنشین به اشیاء پرندهٔ هدایت‌پذیر از راه دور (RPV:Remotely Piloted Vehicle) گفته می‌شود. هواپیماهای بدون سرنشین در ایرانن به «پهپاد» شهرت دارند که از حروف اول «پرنده هدایت پذیر از راه دور» گرفته شده‌است.
اجزای اصلی یک پهپاد عبارتند از: بدنه، موتور و محموله. بدنه یک پهپاد باید علاوه بر دارا بودن شرایط مناسب آیرودینامیکی،‌طوری طراحی شود که بتواند سامانه‌های ارتباطی، جنگ‌افزارها، اشخاص و محموله ها و کلیه لوازم مرتبط با ماموریت محوله‌اش را در خود جای دهد و نیز با شرایط جوی منطقه ماموریت سازگار باشد. پهپادها نیاز به نوع خاصی از موتورها دارند. منظور از محموله‌های پهپاد در واقع تجهیزات و متعلقات اضافی است که همراه پرنده برای انجام ماموریت خاصی فرستاده می‌شود که در پهپادهای شناسایی، دوربین فیلم برداری و عکس برداری، در پهپادهای هدف فلر و رفلکتور و در پهپادهای تهاجمی و انتحاری مهمات می‌باشد.

تاریخچه پهپادها

در سال ۱۹۱۷، چارلز کترینگ، از شرکت جنرال موتورز، هواپیمای بدون سرنشین دوباله ای برای ارتش آمریکا طراحی کرد که قادر به حمل مهمات و اصابت به هدف بود. اولین پرواز موفق پرنده های بدون سرنشین در ششم مارس سال ۱۹۱۸ در نیویورک به وسیله هواپیمایی به نام اژدر کورتیس صورت گرفت. این هواپیمای ۹۵۰ پوندی، پس از پرتاب به وسیله منجنیق توانست مسافتی ۱۰۰۰ یاردی را طی کند. در سال ۱۹۳۳، انگلیسیها از هواپیماهای دوباله Fairey Queen که از راه دور کنترل می‌شد استفاده کردند. در بحبوحه جنگ جهانی دوم، آلمانها از بمبهای پرنده V-1 علیه متفقین استفاده کردند که پدربزرگ موشکهای کروز کنونی محسوب می شود.

پهپادها امروزه جایگاه مهمی در مجموعه قدرت نظامی کشورهای مختلف دنیا کسب کرده اند. این وسائل با تکیه بر توان اجرای عملیات در شب و روز در مناطق دور و نزدیک بر ضد اهداف ساکن و متحرک و در تمام شرایط آب و هوایی و امکان پروازهای هدایت شونده از دور و یا تمام خودکار، دستاوردهای نظامی بسیار مهمی را در منازعات نظامی سالهای اخیر بدست آورده اند.
هواپیماهای بدون سرنشین به دلیل عدم نیاز به تأسیسات و پایگاههای بزرگ و ثابت، سادگی تعمیر و نگهداری، به کار گیری آسان، نداشتن ضایعات انسانی در صورت هدف قرار گرفتن ، امکان استفاده از فناوری پیشرفته در ساخت و مزایای دیگر نظر مشتریان نظامی و غیرنظامی و در نتیجه شرکت های سازنده را به خود جلب کرده و امروزه میزان سرمایه گذاری کشورهای جهان در این زمینه بالغ بر چند میلیارد دلار است.


این هواپیماهای بدون سرنشین با داشتن ایستگاه کنترل زمینی مجهز به انواع رایانه، توانایی برنامه ریزی نمودن مسیر پروازی در حافظه تجهیزات الکترونیکی هوایی را دارند که امکان اجرای مأموریت های تمام خودکار را بدون نیاز به برقراری ارتباط رادیویی با پرنده فراهم می کند. از این پهپادها می توان در عکسبرداری و فیلمبرداری از عمق مواضع دشمن، جنگ الکترونیکی، رله ارتباطی، دیده بانی، هدفیابی و گرا دادن، اجرای عملیات کنترل ترافیک، کنترل نوار مرزی به منظور مبارزه با قاچاق، مطالعات هواشناسی، عکسبرداری جهت نقشه های جغرافیایی، ارزیابی خسارت های بلایای طبیعی و مأموریت های متنوع دیگر استفاده کرد.

پهپاد در ایران

سابقه به کارگیری پهپاد در ایران به قبل از انقلاب اسلامی بر می گردد. بعد از خرید هواپیماهای جدید برای نیروی هوایی به ویژه بعد از خرید اف-۱۴ فرماندهان نیروی هوایی تصمیم به خرید تعدادی پهپاد هدف AQM-37 از ایتالیا برای تست توانایی این هواپیماها و موشکهای آنها به ویژه موشک جدید فونیکس گرفتند. در آن زمان بیشتر این تستها با موفقیت انجام شد.
اما سابقه به کارگیری پهپادهای شناسایی در ایران به بعد از انقلاب اسلامی و زمان جنگ باز می گردد. در زمان جنگ، رزمندگان ایرانی به گونه ای ساده از هواپیماهای کنترل از راه دور اسباب بازی و یک دوربین بسیار ساده فیلمبرداری برای شناسایی استفاده می کردند و توانستند با استفاده از این پهپادهای بسیار ابتدایی، اطلاعات خوبی را از دشمن به دست آوردند. در سالهای ۱۳۶۲و ۱۳۶۳ که شرایط خاصی بر فضای جنگ حاکم بود پس از مطالعه در زمینه ساخت وسائل پرنده هدایت پذیر و شناخت کاربرد و توانایی های آنها با توجه به امکانات داخل کشور و وجود زمینه های گوناگون کاربردی در جنگ، فعالیت های به نسبت گسترده ای برای طراحی و ساخت این نوع هواپیماها در صنایع دفاع، چند دانشگاه و صنایع سپاه شروع شد. نتیجه این فعالیتها ساخت چند نوع هواپیما بود که تعدادی از آنها نیز به طور گسترده در جنگ استفاده شد و اکنون نیز فعالیتها در زمینه تکمیل این سامانه ها و عملیاتی نمودن آنها ادامه دارد.
امروزه صنایع هوایی قدس و شرکت هواپیما سازی ایران (هسا) از جمله مهمترین مراکزی هستند که در زمینه طراحی و ساخت انواع هواپیماهای بدون سرنشین با مأموریت های مختلف مراقبت، شناسایی، هدف پرنده و … فعالیت می نماید.
صنایع هوایی قدس در سال ۱۳۶۴ به دنبال اوج گیری جنگ تحمیلی عراق علیه ایران و نیاز به اجرای عملیات شناسایی از موقعیت دشمن با هدف ساخت و تولید هواپیماهای بدون سرنشین و به کارگیری آنها در مأموریت های محوله سپاه، زیر نظر وزارت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (معاونت خودکفایی) تشکیل شد و در همان سال موفق به تولید چهار فروند از این وسائل و اجرای عملیات عکسبرداری از منطقه شلمچه روی مواضع دشمن شد که این امر به عنوان یک رویداد مهم در دفاع مقدس تلقی گردید.
****

  کوادکوپتر یا پهباد چیست؟

کوادکوپتر (Quadcopter یا Quadrotor) وسیله ای با بال های چرخنده است که نیروی پرواز آن به کمک سه و یا چهار (و حتی بیشتر) پروانه عمودی تأمین می شود. کوادکوپترها مصارف متعددی دارند. برای مطالعات تحقیقی و جستجو کاربرد دارند، همچنین از آنها برای تصویر برداری هوایی نیز استفاده می شود. کوادکوپتر، کواد به معنای عدد ۴ می باشد و کوادکوپتر ها معمولاً از چهار موتور که چهار پروانه ثابت بر آن سوار شده تشکیل می شوند، هگزا کوپتر ها دارای ۶ موتور و اکتا کوپتر ها دارای ۸ موتور هستند و هر جفت پروانه در خلاف جهت هم، حرکت می کند. یک میکرو کنترلر جهت و سرعت چرخش را تنظیم می کند. با کم و زیاد کردن سرعت چرخش پروانه ها، گشتاور نیرو تغییر کرده و حرکت و یا فرود و اوج گرفتن، کنترل می گردد.

کوادکوپتر ها در سال های اخیر پیشرفت زیادی داشته اند و در آینده ای نزدیک به یکی از عضو های جدا نشدنی از زندگی ما تبدیل خواهند شد، اما چرا کواد کوپتر ها و ربات های پرنده تنها در سال های اخیر تا این حد محبوب شده اند؟ آیا در گذشته امکان ساخت آن ها وجود نداشت؟

در پاسخ باید بگوییم که ربات های پرنده از بخش های مانند: فریم اصلی، موتور های براشلس، اسپید کنترلر، فلایت کنترلر و رادیو کنترل تشکیل شده اند و این موارد بخش های اصلی هر ربات پرنده خواهند بود.

اصلی ترین بخشی که طی سال های پیش مانع ساخت کوادکوپتر ها و ربات های پرنده به شکل امروزی می شد قلب اصلی این ربات ها یا همان فلایت کنترلر می باشد، فلایت کنترلر وظیفه تنظیم قدرت موتور ها و متعادل سازی ربات های پرنده در زمان پرواز را دارد، در فلایت کنترلر ها معمولا سنسور ها و ژیروسکوپ متعددی قرار دارد که موجب پایداری پرواز می شود.

قیمت فلایت کنترلر ها در ایران با توجه به نوع آن ها در حال حاضر بین ۱۰۰,۰۰۰ تومان تا ۲,۵۰۰,۰۰۰ تومان متفاوت می باشد.

شما با سادگی با کمی جستجو می توانید تمامی قطعات یک کوادکوپتر را تهیه و کوادکوپتر مورد نظرتان را خودتان بسازید و یا با هزینه ای اندک یک ربات پرنده آماده خریداری کنید.

قیمت این ربات های پرنده در حال حاضر در ایران با توجه به نوع آن ها چیزی حدود ۸۰,۰۰۰ تومان الی ۴۰,۰۰۰,۰۰۰ تومان می باشد.

درباره نویسنده

2047مطلب نوشته است .

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

تمام حقوق این سایت برای © 2019 pirastefar.ir. محفوظ است.
بهینه سازی وبسیما