داروهای “آرام بخش”ضدافسردگی کدامند؟بهترین قرص ها؟

داروهای
داروهای “آرام بخش“ضدافسردگی
معرفی۴ قرص پرمشتری درایران
سرتالین Sertraline
پروپرانولول (propranolol)
فلوکستین (Fluoxetine)
ولبوترین(Wellbutrin)

قرصهای آرام بخش (TRANQUILIZERS/ SEDATIVES) داروهایی میباشند که با سرکوب سیستم اعصاب مرکزی (CNS) باعث ایجاد آرامش، تمدد اعصاب، کاهش اضطراب و استرس، خواب آلودگی، سرخوشی، کندی تنفس، کاهش حس تعادل، شل شدن عضلات، قضاوت مختل و واکنشهای کند و مردد می شوند. مصرف دوز بالای این دسته از داروها میتواند به از دست رفتن هوشیاری و حتی مرگ بیانجامد. ​
اثرات اصلی آرام بخش ها:
۱-ضد اضطراب (ANXIOLYTIC)
۲-خواب آور (HYPNOTIC)
۳-ضد اسپاسم (گرفتگی)(ANTISPASMODIC)
۴-ضد تشنج (ANTICONVULSANT)
۵-فراموشی آور (AMNESIC) ​
 بنزودیازپین ها (BENZODIAZEPINES) : آرام بخش، خواب آور، ضد اضطراب، ضد تشنج، فراموشی آور و شل کننده عضلات میباشند. Diazepam دیازپام
Oxazepam اکسازپام
Lorazepam لورازپام
Chlordiazepoxide کلردیازپوکساید
Alprazolam آلپرازولام
Bromazepam برومازپام
Clobazam کلوبازام
Clonazepam کلونازپام
Clorazepate کلرازپام
Estazolam استازولام
Flunitrazepam فلونیترازپام
Flurazepam فلورازپام
Halazepam هالازپام
Ketazolam کتازولام
Loprazolam لوپرازولام
Lormetazepam لورمتازپام
Medazepam مدازپام
Midazolam میدازولام
Nitrazepam نیترازپام
Nordazepam نوردازپام
Prazepam پرازپام
Quazepam کوآزپام
Temazepam تمازپام
Tetrazepam تترازپام
Triazolam تریازولام ​
-باربیتورات ها(BARBITURATES) : آرام بخش، خواب آور، ضد تشنج و بی هوش کننده میباشند. باربیتوراتها قوی تر از بنزودیازپین ها میباشند و امروزه عمدتا به عنوان داروی ضد تشنج و القاء کننده بی هوشی مصرف میگردند. Sodium Amytal) Amobarbital) آموباربیتال
Aprobarbital آپروباربیتال
Butabarbital بوتاباربیتال
Butalbital بوتالبیتال
Hexobarbital هگزوباربیتال
Methylphenobarbital متیل فنو باربیتال
Pentobarbital پنتوباربیتال
Phenobarbital فنوباربیتال
Secobarbital سکوباربیتال
Sodium thiopental سدیم تیوپنتال
Talbutal تالبوتال
Thiobarbital تیوباربیتال​
داروهای ضد افسردگی(ANTIDEPRESSANT) : ضد افسردگی و ضد اضطراب بوده و برخی از آنها (سه حلقه ای ها) برای تسکین دردهای مزمن تجویز میگردند. Fluoxetine فلوکستین
Sertraline سرترالین
Venlafaxine ونلافاکسن
Citalopram سیتالوپرام
Paroxetine پاروکستین
Escitalopram اسیتالوپرام
Fluvoxamine فلووکسامین
Duloxetine دولوکستین
Bupropion بوپروپیون
Amitriptyline آمیتریپتیلین
Dothiepin دوتیپین
آنتی هیستامین ها(ANTIHISTAMINES) : کاهنده واکنشهای حساسیتی و آرام بخش میباشند. برخی آنتی هیستامین های خواب آور و آرام بخش عبارتند از: diphenhydramine دیفن هیدرامین
dimenhydrinate دیمن هیدرینات
doxylamine دوکسیلامین
ضد روان پریشی ها(ANTIPSYCHOTICS): در درمان اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، اختلالات هذیانی، جنون ها و دیگر اختلالات روان پریشی تجویز میگردند. (از ذکر آنها خودداری میکنیم)
سایر قرصهای آرام بخش و خواب آور: zolpidem زولپیدم
alpidem آلپیدم
Zaleplon زالپلون
eszopiclone اسزوپیکلون
ramelteon راملتیون
methaqualone متاکوآلون
ethchlorvynol اتکلروینول
chloral hydrate کلرال هیدارت
meprobamate مپروبامات
glutethimide گلوتی تیمید
methyprylon متیپریلون
gamma-hydroxybutyra te گاما هیدروکسی بوتیرات
ethyl alcohol اتیل الکل
diethyl ether دی اتیل اتر
methyl trichloride متیل تری کلراید
Zopiclone زوپیکلون
***
همه چیز درباره “فلوکستین”
یکی از پر مشتری ترین قرص‌های ضد افسردگی که از دهه ۱۹۸۰ وارد بازار شد فلوکستین (Fluoxetine) یا همان پروزاک است. شاید وقتی شرکت الی لیلی برای اولین‌بار در سال ۱۹۸۶این دارو را می‌ساخت تصور نمی‌کرد که پس از مدت زمانی مصرف این دارو تا این حد رایج شود؛ به‌طوری‌که در سال ۲۰۰۷ در ایالات متحده آمریکا دربیش از ۲۲ میلیون نسخه پروزاک تجویز شده باشد. اگرچه داروهای ضدافسردگی دیگری نیز وجود دارند که اثربخشی آنها به اندازه پروزاک است اما شاید این کپسول‌های ۱۰ و ۲۰ میلی‌گرمی خواص دیگری هم داشته یا شاید عوارض جانبی کمتری داشته باشند که سبب رواج آن شده است. بسیاری از پزشکان نگران مصرف بی‌رویه و خودسرانه این دارو بوده و بارها نسبت به مصرف آن هشدار داده‌اند.

جذب سروتونین (SSRI)

فلوئوکستین، سرترالین، پاروکستین، سیتالوپرام، و فلووکسامین از داروهای مهارکننده برداشت مجدد سروتونین هستند. اگرچه هیچ دارویی به طور کامل برای همه بی خطر نیست، اما داروهای SSRI جزء بی خطرترین داروها هستند. داروهای SSRI به ندرت با داروهای دیگر تداخل داشته با مشکل آفرین می شود. SSRIها داروهای خط اول برای درمان افسردگی در جمعیت عمومی، سالمندان، افرادی که بیماری همراه دیگری دارند، و زنان حامله می باشند.

فلوکستین یا پروزاک یک داروی ضدافسردگی مهارکننده باز جذب سروتونین (SSRI) است.

سروتونین ماده‌ای در بدن است که کاهش آن سبب عدم تعادل روانی، علائم افسردگی، خواب‌آلودگی، نگرانی و. . . می‌شود. در حقیقت با مصرف پروزاک، میزان این ماده در بدن افزایش یافته و سبب بهبود علائم افسردگی و اضطراب می‌شود. این دارو به شکل کپسول‌های ۱۰ و ۲۰ میلی گرمی در بازار رایج است و برای درمان بیماری‌های افسردگی، اضطراب و وسواس جبری تجویز می‌شود. فلوکستین غیر از کاربرد اصلی یعنی درمان افسردگی و اضطراب، در درمان برخی دیگر از اختلالات از جمله برخی اختلالات خوردن (پراشتهایی عصبی)، سندروم پیش از قاعدگی، حملات ترس (حملات غیرقابل پیش‌بینی و ناگهانی ترس و نگرانی شدید)، درمان مشکلات جنسی، اختلالات خواب و برخی دیگر از اختلالات نیز کاربرد داشته و براساس بررسی و نظر پزشک تجویز می‌شود. پروزاک نیز مانند بسیاری دیگر از داروهای مشابه، پس از مدتی مصرف تاثیر خود را نشان خواهد داد و فرد نمی‌تواند بلافاصله پس از مصرف، انتظار بهبود حالات خود را داشته باشد. به علاوه قطع ناگهانی و خودسرانه فلوکستین نیز به هیچ وجه مورد قبول نیست. در حقیقت قطع خودسرانه دارو همان‌قدر می‌تواند عوارض داشته باشد که مصرف خودسرانه آن. بنابراین با توجه به مکانیسم عمل، شرایط هر بیمار، سابقه خانوادگی و تاثیراتی که این دارو می‌تواند داشته باشد حتما باید با تجویز پزشک و تا مدت زمان تعیین شده از این دارو استفاده کرد.

دوز مصرف فلوکستین 

دکتر فاطمه رنجبر، روانپزشک درباره میزان و روش مصرف فلوکستین معتقد است: «دوز مصرف با توجه به وضعیت هر بیمار متغیر و خاص همان بیمار است. معمولا قرص‌های فلوکستین که در ایران وجود دارد ۱۰ و ۲۰ میلی‌گرم بوده که معمولا درمان با ۱۰ میلی گرم آغاز شده و پس از طی مدتی با توجه به نیاز بیمار یا پاسخ او نسبت به فلوکستین می‌توان آن را افزایش داد. نیاز هر بیمار هم با توجه به وزن، سابقه بیماری‌های قبلی، سابقه مصرف خانوادگی این دارو، شدت بیماری فعلی و. . . توسط پزشک متخصص تعیین می‌شود. بنابراین نمی‌توان دوز مصرف مطلقی برای همه بیماران در نظر گرفت؛ بلکه باید براساس بررسی‌های صورت گرفته میزان آن را مشخص کرد.»

درخصوص روش مصرف هم دکتر رنجبر تاکید می‌کند  این دارو به صورت قرص رایج است و باید با آب بلعیده شود و جویدن این دارو توصیه نمی‌شود.

خط قرمزهای مصرف 

دکتر رنجبر درباره تداخلات دارویی فلوکستین می‌گوید: «باید گفت که فلوکستین تداخل دارویی زیادی ندارد و هر موضوعی باید براساس سود و زیان آن درنظر گرفته شود. ممکن است اگر دارویی همراه فلوکستین مصرف شود، خیلی عوارض داشته باشد؛ اما وقتی شرایط بیمار را در نظر می‌گیریم ترجیح می‌دهیم که آن را تجویز کنیم و فواید آن را بیش از مضراتش می‌دانیم. بنابراین همه چیز براساس شرایط بیمار و طبق نظر پزشک تعیین می‌شود. درخصوص انواع داروها، منع مطلقی برای فلوکستین وجود ندارد؛ اما در خصوص داروهای حیطه روانپزشکی، آن دسته از داروهایی که مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOI) هستند مورد منع مصرف همراه با فلوکستین محسوب می‌شوند که این داروها هم چندان در جامعه رایج نیستند.»

فلوکستین برای  کودکان و زنان باردار

دکتر فاطمه رنجبر درمورد مصرف این دارو توسط کودکان و زنان باردار می‌گوید: «اگر نیاز به مصرف باشد، از دو سال به بالا ممکن است فلوکستین تجویز شود و اتفاقا جزو داروهای منتخب روانپزشکان است. روانپزشکان معمولا برای درمان افسردگی یا اضطراب در کودکان اگر نیاز به دارو وجود داشته باشد، خط اول انتخاب را فلوکستین قرار می‌دهند.

معمولا داروهای روانپزشکی درخصوص کودکان زیر دوسال با احتیاط تجویز می‌شود؛ اگرچه گاهی با توجه به شرایط برای زیر دو سال هم ممکن است دارو تجویز شود. درحقیقت منع مطلقی برای مصرف این دارو در دوران بارداری وجود ندارد اما براساس برخی گزارشاتی که از عوارض جانبی دیده شده که چندان هم تایید شده نیست، ترجیح داده می‌شود که از داروهای دیگر استفاده شود. در عین حال داروهای بهتری برای بارداران وجود دارد که در زمان بارداری یا شیردهی می‌توان از آنها استفاده کرد. باز هم باید بگوییم که همه چیز به تشخیص پزشک و شرایط ویژه هر بیمار بستگی دارد.»

عوارض فلوکستین

هر دارویی در کنار فوایدی که برای درمان دارد، ممکن است سبب بروز برخی علائم ناراحت کننده که به عنوان عوارض جانبی شناخته می‌شود نیز بشود؛ اگرچه فلوکستین از جمله داروهای کم‌خطری است که نسبت به فواید درمانی که دارد و البته نسبت به دیگر داروهای مشابه، عوارض جانبی کمتری دارد. اما عوارض جانبی زیادی در بروشور دارو نوشته شده که اگر مصرف طبق نظر و بررسی‌های پزشک باشد، بسیاری از عوارض ذکر شده نادر بوده و در کمتر فردی دیده می‌شود. درخصوص عوارض جانبی فلوکستین باید گفت که این عوارض می‌تواند در بخش‌های مختلف بدن بروز کند. از جمله:
اعصاب مرکزی: سردرد، عصبانیت، بی‌خوابی، خواب آلودگی، اضطراب، لرزش، سرگیجه، خستگی، آشفتگی.

پوست: تعریق، بثورات پوستی، خارش، راش

دستگاه گوارش: تهوع، اسهال، خشکی دهان، بی‌اشتهایی، سوء هاضمه، یبوست، درد شکم، استفراغ، نفخ

ادراری ـ تناسلی: اختلال عملکرد جنسی

عضلانی اسکلتی: درد عضله و سایر عوارض مثل بیقراری، کاهش وزن، اختلالات جنسی، عدم تعادل، افزایش افکار و میل به خودکشی

آیا فلوکستین سبب سندروم سروتونین می‌شود؟

دکتر رنجبر معتقد است: «اگرچه فلوکستین یا همان پروزاک با مهار جذب سروتونین، باعث افزایش میزان این ماده در بدن می‌شود اما سبب عارضه‌ای به نام سندروم سروتونین نمی‌شود. (سندرومی که درصورت تجمع و انباشت سروتونین ایجاد شده و علائمی از قبیل سردرد، اضطراب، گیجی، توهم، نشئگی، افزایش ضربان قلب و فشار خون، تعرق و افزایش دمای بدن، گرفتگی عضلات، جنون، لرز، درد عضلانی، اسهال و تهوع، کما و حتی مرگ را ایجاد می‌کند).

در واقع این اختلال سندرومی است که در مواقع خاص ممکن است به وجود آید؛ مواردی مثل اینکه دارو را با دوز بسیار بالا شروع کنیم، یا نوبت‌های مصرف را اشتباه کرده و بسیار بیش از حد در نظر گرفته استفاده کرده باشیم یا در صورت مصرف برخی داروهای مکمل دیگر مثلا با داروهای مهارکننده مونوآمین اکسیداز) همراه با فلوکستین و امثال اینها. درچنین موارد خاصی که شاید خیلی کم اتفاق بیفتند، ممکن است احتمال سندروم سروتونین بالا برود وگرنه مصرف اصولی و طبق تشخیص پزشک چنین نتیجه‌ای نخواهد داشت.»

عوارض فلوکستین حتمی است؟

به اعتقاد دکتر رنجبر برای هر دارویی طیف وسیعی از عوارض جانبی وجود دارد که به هیچ عنوان ۱۰۰ درصد نبوده و قرار نیست در همه افراد بروز کند. در حقیقت این عوارض جانبی به عنوان هشدارهایی مطرح می‌شوند که باید نسبت به بروز آنها توجه داشت؛ وگرنه شاید هیچگاه بروز پیدا نکنند. دکتر رنجبر می‌گوید: معمولا برای اکثر داروهایی که در درمان بیماری‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند علائمی به عنوان عوارض جانبی مصرف دارو ذکر می‌شود. حتی در مورد داروی پیش پا افتاده و کم خطری مثل استامینوفن هم راش پوستی، مسمومیت کبدی یاعلائم دیگر به عنوان عوارض جانبی در نظر گرفته می‌شود.

آنچه اهمیت دارد این است که مهم‌ترین و شایع‌ترین عارضه ممکن برای هر دارو را بشناسیم تا در صورت بروز با پزشک خود مشورت کنیم. داروهای اعصاب و روان برخلاف آنچه در اذهان عمومی وجود دارد و مردم تصور می‌کنند، اگر طبق نظر و مشورت پزشک متخصص مصرف شوند عوارض خطرناک زیادی ندارند. در خصوص داروی فلوکستین، باید گفت عوارض گوارشی مثل دل درد، سوءهاضمه، اسهال، یبوست، تهوع، استفراغ و. . . بیشتر از سایر عوارض ممکن است دیده شود.

گاهی عوارضی مثل راش پوستی، بیقراری و. . . هم دیده شود که اگر درمان طبق نظر پزشک و با دوز کم شروع شود، این عوارض به حداقل رسیده و حتی در صورت بروز، پزشک می‌تواند آن را مدیریت کرده و از بین ببرد. گاهی هم ممکن است مثلا عارضه بیقراری به شکل لرزش دست، تعریق، خواب آلودگی یا بالعکس بی خوابی، تپش قلب و. . . بروز پیدا کند که در حقیقت همان بیقراری محسوب می‌شود؛ نه عارضه‌های متعدد دیگر.

درواقع بسیاری از عوارض جانبی که ذکر می‌شود جزوی از زیر مجموعه عارضه دیگری هستند. این است که برای هر دارو می‌توان لیست زیادی از عوارض جانبی را برشمرد که البته بسیار نادر اتفاق می‌افتند. مهم است که بیمار در صورت دیدن عوارض شایع‌تر فلوکستین مثل عوارض گوارشی، بیقراری و راش پوستی نترسد و خودسرانه مصرف دارو را قطع نکند. حتما باید با مدیریت متخصص مصرف دارو را کنترل کرد.

بهترین جایگزین های  فلوکستین

دکتر رنجبر درباره جایگزین‌های فلوکستین می‌گوید: «برای هر مراجعی درمان مخصوصی در نظر گرفته می‌شود، به‌طوری‌که ممکن است به ازای یک میلیون فرد افسرده، یک میلیون هم دستور دارویی وجود داشته باشد. وقتی فردی مراجعه می‌کند که افسردگی خفیف تا متوسط یا خلق و خوی پایین دارد موارد درمانی مختلفی را می‌توان در نظر گرفت.

اگر بیمار وقت و وضع اقتصادی خوبی داشته باشد و به پزشکی که در درمان‌های غیردارویی متخصص است دسترسی دارد، ترجیح ما استفاده از درمان‌های غیردارویی یا همان روان‌درمانی است. درمان شناختی-رفتاری می‌تواند برای درمان افسردگی‌های خفیف تا متوسط بسیار موثر باشد. اما زمانی که توان مالی فرد برای جلسات متعدد روان درمانی کافی نیست، وقت مراجعات متعدد را ندارد یا به پزشک متخصص این درمان دسترسی ندارد، مجبوریم که از دارو برای درمان استفاده کنیم و باید گفت بین درمان‌های دارویی هم فلوکستین یا همان پروزاک جزو انتخاب‌های اول روانپزشکان محسوب می‌شود.»

رابطه فلوکستین با خودکشی

گفته می‌شود که مصرف فلوکستین ممکن است سبب افزایش افکار و میل به خودکشی شود. دکتر رنجبر درباره صحت و سقم این مطلب و چرایی آن توضیح می‌دهد: «حقیقت این است که مصرف داروی فلوکستین ممکن است در آغاز روند بهبودی، افکار و میل به خودکشی ایجاد کند. به همین دلیل از طرف سازمان دارو و غذای آمریکا در بروشور داخل دارو این موضوع را به صورت هشدار مطرح کرده‌اند، پزشک هم در هنگام تجویز، این هشدار را به خانواده‌ها می‌دهد. البته این موضوع در مورد افزایش افکار مربوط به خودکشی است نه اقدام به آن؛ به این صورت که فرد ممکن است به خودکشی فکر کند اما هرگز فکر خود را عملی نکند. درخصوص علت این امر باید گفت که این موضوع چندان به مکانیسم‌های فیزیولوژیکی مرتبط نیست.

چراافسرده هابفکرخودکشی می افتند؟
بیماری که افسردگی دارد به دلیل بیماری خود حوصله ندارد، فکر نمی‌کند، ممکن است زیاد بخوابد و. . . کسی که فلوکستین مصرف می‌کند، ممکن است در ابتدای درمان به لحاظ فیزیکی و ذهنی تا حدی فعال شود، در این زمان ممکن است به فکر خودکشی بیفتد. در واقع در ابتدای مصرف دارو، فعالیت‌های ذهنی که به دلیل افسردگی از کار افتاده بودند فعال می‌شوند اما افسردگی هنوز وجود دارد و درمان نشده است. بنابراین فرد برای حل مشکلات خود تفکر می‌کند، اما چون هنوز افسرده است و درمان نشده، به فکر خودکشی برای رهایی از مشکلات می‌افتد. در حقیقت این موضوع، اثر درمانی فلوکستین است که فعالیت‌های مغزی و تفکر را راه‌اندازی کرده، اما چون هنوز روند درمان کامل نشده فکر ناکارآمد و غیرمنطقی است. جوان‌ها به این دلیل که کمتر آینده‌نگر هستند و به دنبال رهایی یک‌باره از مشکلات هستند ممکن است بیشتر از سایرین چنین تفکراتی را داشته باشند. اگرچه همان‌طور که گفته شد این موضوع فقط درخصوص افکار خودکشی است نه اقدام به خودکشی یا مرگ در اثر این موضوع.

فلوکستین نشاط آوراست؟

دکتر رنجبر معتقد است: «اینکه فلوکستین را نشاط آور بدانیم باور اشتباهی است. موادی وجود دارد که به صورت فوری سبب افزایش نشاط می‌شود. موادی به عنوان نشاط آور محسوب می‌شوند که فرد پس از مصرف آن سریعا احساس نشاط کند یا اعلام کند احساس خوبی دارد. اما داروهایی که برای درمان افسردگی یا اضطراب مورد استفاده قرار می‌گیرند نشاط‌آور نیستند؛ دارویی مثل فلوکستین که قرار است چندماه مصرف شود تا خلق را بالا ببرد، نشاط آور محسوب نمی‌شود.

کسی که خلق پایینی دارد پس از مدتی که دارو را مصرف کند، خلق او نرمال می‌شود که این هم بعد از حداقل ۵ هفته شروع می‌شود. حتی در مواردی که بالا رفتن خلق بیش از حد مطلوب اتفاق بیفتد، پزشک مصرف دارو را قطع می‌کند. بنابراین کسی که افسرده نیست و بخواهد از پروزاک برای افزایش نشاط استفاده کند، چه بسا عوارض نامطلوبی داشته باشد.»

تأثیرفلوکستین در میل جنسی؟

فاطمه رنجبر می‌گوید: «ممکن است افراد تاثیراتی از فلوکستین را مطالعه کنند که نسبت به مصرف آن راغب شوند، در حالی‌که ممکن است مطالب متناقض دیگری هم نوشته شده باشد. این است که حتما باید از مصرف خودسرانه انواع داروها پرهیز شود. پزشک با در نظر گرفتن تمام جنبه‌های مصرف دارو و شرایط بیمار، می‌تواند بهترین دارو و دوز مصرف را تجویز کند. فلوکستین برای درمان مشکلات جنسی تجویز نمی‌شود بلکه برای درمان افسردگی و اضطراب مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این است که تاخیر در ارگاسم یا درمان انزال زودرس ممکن است به عنوان مسائل جانبی به وجود آید. یکی از عوارض فلوکستین ممکن است کاهش میل جنسی باشد که پزشک در صورت لزوم این موضوع را کنترل می‌کند. در مواردی هم عکس قضیه اتفاق می‌افتد. به این صورت که فرد افسرده چندان رغبت و تمایلی به مسائل جنسی ندارد، با مصرف فلوکستین و بهبود افسردگی، طبیعتا میل جنسی او نیز افزایش می‌یابد. در واقع این افزایش میل جنسی در نتیجه بهبود افسردگی بوده است. اگر افسردگی درمان شده اما میل جنسی کاهش یافته این موضوع دیگر جزو عوارض فلوکستین شناخته می‌شود.

بیشتر عوارض در ابتدای درمان رخ می‌دهد و با تغییر دوز مصرف یا ادامه درمان، عوارض رفع یا بدن نسبت به دارو عادت می‌کند. اما عوارض جنسی ممکن است تا پایان درمان باقی مانده و از بین نرود. در این صورت بررسی شده و ممکن است داروی دیگری اضافه شود تا مشکل حل شود.»

لاغری با فلوکستین

دکتر رنجبر درباره کاهش وزن با فلوکستین نیز توضیح می‌دهد: «یکی از عوارضی که برای فلوکستین در نظر گرفته می‌شود کاهش وزن است اما وقتی از عوارض یک دارو صحبت می‌شود ممکن است فقط در یک نفر رخ دهد و قرار نیست در همه کسانی که از دارو استفاده می‌کنند دیده شود. یکی از علائم افسردگی بی اشتهایی است که اتفاقا برخی افراد پس از مصرف فلوکستین و بهبود افسردگی، اشتها پیدا کرده و ممکن است حتی وزن اضافه کنند.

این است که کاهش وزن بر اثر فلوکستین ۱۰۰درصد نیست. به علاوه در همان افرادی هم که بر اثر مصرف فلوکستین وزن کم کرده‌اند، این کاهش وزن محدود بوده و به این صورت نیست که چندماه فلوکستین مصرف کنند و هرماه مقداری وزن کم کنند. بعد از چندماه کاهش وزن متوقف می‌شود زیرا بدن به دارو عادت می‌کند. معمولا عوارض دارویی در شروع مصرف رخ می‌دهند، کاهش وزن بر اثر مصرف فلوکستین هم همین‌طور است. اگر کسی افسرده نباشد و فلوکستین را فقط به عنوان داروی کاهنده وزن مصرف کند اتفاقا ممکن است عوارض جانبی زیاد و ناراحت کننده‌یی به همراه داشته باشد؛ چرا که این دارو اصولا به عنوان داروی کاهش وزن درنظر گرفته نمی‌شود.»

چندنکته

– از مصرف خودسرانه این دارو هم مانند سایر داروها بپرهیزید.

– فلوکستین در ابتدای درمان ممکن است سبب بروز افکار خودکشی شود، حتما مراقب علایم هشدار‌دهنده باشید.

– فلوکستین به تدریج و از طریق دستگاه گوارش جذب می‌شود. بنابراین به هیچ عنوان نباید دارو را جوید یا آن را به صورت شکسته مصرف کرد.

– اثرات درمانی فلوکستین پس از چند هفته مصرف بروز پیدا می‌کند؛ بنابراین در ابتدای درمان ناامید نشده و مصرف آن را بدون اطلاع پزشک متخصص قطع نکنید.

– درصورت بروز هرنوع علائم ناراحت کننده از جمله مشکلات گوارشی، بیقراری، اختلالات خواب و. . . پزشک خود را در جریان بگذارید. ممکن است تغییر دوز یا تعداد دفعات مصرف نیاز باشد.

– درصورت بروز مشکلات جنسی پس از مصرف پروزاک، حتما موضوع را با پزشک خود مطرح کنید. در بررسی علت این امر ممکن است داروی دیگری تجویز شود.

– گفت‌وشنودهای رایج بین مردم را رها کرده و از مصرف خودسرانه این دارو برای درمان چاقی، افزایش نشاط، اختلالات خواب یا بهبود عملکرد جنسی پرهیز کنید. همه تاثیرات فلوکستین باید طبق نظر پزشک باشد.

– نشاط‌آور دانستن فلوکستین باور اشتباهی است. این دارو می‌تواند باعث بالا رفتن خلق تا سطح نرمال در افراد افسرده شود. دارویی که باید چندماه مصرف شود تا خلق را بالا ببرد، نشاط آور محسوب نمی‌شود.

– برای افسردگی‌های خفیف تا متوسط راه‌های بهتری برای درمان وجود دارد، راه‌های غیردارویی مثل درمان‌های شناخت- رفتار/شفاآنلاین

***

  علت مصرف داروی اعصاب 

چرا باید دارو بخورم؟ 

البته که «کمک کردن به خود» خوب است. بدیهی است که در هر شرایطی فرد باید یاد بگیرد که چگونه به خود کمک کند. اما این که «کمک کردن به خود» دلیلی باشد بر پیگیری نکردن درمان دارویی و نخوردن دارویی که پزشک تجویز کرده، سفسطه‌ای است در جهت «زیان رساندن به خود». هنگامی که درمان یک مشکل روانپزشکی با دارو به نتیجه می‌رسد، چه بسا مهم‌ترین بخش «کمک کردن به خود»، همان مصرف دارو باشد.

و اما پاسخ این پرسش که چرا گاهی مصرف داروی اعصاب ضروری می‌شود؟ اصولاً پزشک هنگامی باید دارو تجویز کند که سود آن را بیش از عوارض جانبی آن بداند. پزشک آگاه و دلسوز به هنگام انتخاب شیوه درمان یک بیماری روانپزشکی، همه روش‌های موجود را کنار هم می‌گذارد و در میان آنها دست به انتخاب می‌زند. وقتی انتخاب او تجویز دارو یا داروهایی است، این به آن معناست که او سودمندی مصرف آن دارو یا داروها را بیش از عوارض جانبی احتمالی آنها می‌داند؛ و بنابراین دلیل مصرف داروهای اعصاب این است: «مصرف‌شان سودمندتر ازعدم مصرف است، و تن ندادن به چنین درمانی عواقبی زیان‌بار دارد.» البته بدیهی است که مواردی هم وجود دارد که به‌کارگیری درمان دارویی یا غیر دارویی سود یکسانی دارد یا درمان غیر دارویی ارجح است. تشخیص این موارد بر عهده پزشک است و اگر می‌خواهیم درمان مشکل خود را مطابق با نظری تخصصی پیش ببریم، باید نظر کارشناسی او را بر ایده سایر افراد (از جمله بر ایده خود، حتی اگر پزشک هستیم) ارجح بدانیم.

چه موقعی می‌توان روان‌درمانی را به جای دارو نشاند؟

این که درمان مناسب برای یک فرد شامل به کارگیری دارو، روان‌درمانی، مشاوره، یا ابزارهای درمانی چون الکتروشوک است در ابتدا به نوع «تشخیص» بستگی دارد. بنابراین انتخاب نوع درمان موضوعی نیست که فرد پیش از مراجعه به پزشک، خود آن را تعیین کند و مثلاً بخواهد تنها از طریق روان‌درمانی مشکل را حل کند. به طور مثال، در مورد بیماری افسردگی، ملاک‌های خاصی برای تعیین شدت آن وجود دارد که بر آن اساس، پزشک می‌تواند انواع خفیف، متوسط و شدید را شناسایی کند. در موارد متوسط و به ویژه نوع شدید افسردگی، یا در موارد وجود نشانه‌های خاصی، تجویز دارو ضروری است؛ در حالی که در موارد خفیف می‌توان روان‌درمانی را درمان خط اول دانست. با این حال به جز تعیین شدت افسردگی، نکات تشخیصی تخصصی دیگری هم مطرح است که از آن جمله می‌توان به تعیین دوقطبی بودن یا نبودن افسردگی اشاره کرد. در موارد دوقطبی، که البته باز هم علایم بیمار هنگام مراجعه به پزشک معمولاً همان علایم افسردگی است، درمان دارویی متفاوتی خط اول درمان را تشکیل می‌دهد. روان‌درمانی‌ها در درمان اختلالات متنوعی از جمله انواع اختلالات اضطرابی، شخصیتی، شبه جسمی و مصرف مواد کاربرد دارد، ولی باید توجه داشت که در هر موردی نظر تخصصی در انتخاب مؤثرترین شیوه درمان موضوع پیچیده‌ای است و نیازمند دانش و تجربه کافی.

چه مدت طول می‌کشد تا دارو اثر کند؟

زجر ناشی از علایم بیماری، گاه توان صبر کردن برای رسیدن به پاسخ درمانی مناسب را از فرد می‌گیرد. با این حال، باید دانست که دیدن اثرات درمانی کافی داروها، اغلب به گذشت چند هفته از مصرف آنها نیاز دارد. این زمان ممکن است گاه به کوتاهی دو هفته و گاه به درازی دو تا سه ماه باشد. موارد کمتری هم که به عنوان مقاوم به درمان شناخته می‌شود ممکن است نیاز به مدتی طولانی‌تر و مصرف تعداد بیشتری از داروها داشته باشد. راهکاری که معمولاً از سوی روانپزشک برای تحمل این زمان توسط بیمار اندیشیده می‌شود، تجویز داروهایی سریع‌الاثر برای تسکین موقتی برخی از علایم است تا بیمار بتواند این مدت انتظار را راحت‌تر سپری کند. پس از بهبودی نسبی، داروهای کمکی مذکور به تدریج قطع می‌شوند و دارو یا داروهای اصلی ادامه می‌یابند. بنابراین، برای آن که از مؤثر بودن یا نبودن یک رژیم دارویی مطمئن شویم، باید آن را با «مقدار کافی» و «مدت کافی» مصرف کرده باشیم و سپس در مورد اثربخشی آن به قضاوت بنشینیم.

تا کی باید دارو بخورم؟

عموماً دو مرحله در درمان دارویی تعریف می‌شود. ابتدا مرحله درمان حاد و سپس دوره درمان نگهدارنده. درمان حاد به این معنی است که دارو برای کنترل علایم بیماری فعلی تجویز می‌شود و درمان نگهدارنده مربوط به زمانی است که درمان حاد به بهبودی بیمار منتهی شده است. به بیان دیگر، درمان نگهدارنده برای جلوگیری از عود بیماری در نظر گرفته می‌شود و بنابراین در مورد بیماری‌هایی به کار می‌رود که عود کننده است. این که به کارگیری درمان نگهدارنده لازم است یا نه، و اگر لازم است تا چه زمانی باید ادامه یابد، به عوامل مختلف و متنوعی وابسته است.

چرا وقتی بیماری خفیفی دارم، دکتر داروی یک بیماری شدید را تجویز کرده؟

هر یک از داروهای مورد استفاده در روانپزشکی (و البته شاخه‌های دیگر طب) ممکن است کاربردهای متنوعی داشته باشد و مهم است که بدانیم حتی بعضی از متخصصان سایر رشته‌ها ممکن است با کارایی متنوع برخی از داروهای روانپزشکی آشنا نباشند. در واقع، کاربردهای همه داروها دقیقاً مطابق با نام مشهور دسته دارویی آنها نیست. به این ترتیب، فردی که به درستی تحت درمان با یک داروی ضد افسردگی برای درمان وسواس، یا یک داروی ضد تشنج برای درمان افسردگی (دوقطبی)، یا یک داروی ضد روانپریشی برای درمان تیک، و یا یک داروی خواب‌آور برای درمان دلشوره قرار گرفته، ممکن است پس از ابراز شگفتی فردی ناآگاه از این عدم تناسب ظاهری دارو با مورد مصرف آن، از ادامه درمان درست پشیمان شود و نسبت به دانش پزشک معالج خود تردید کند. در همین راستا باید به این نکته اشاره کرد که نوع داروی تجویز شده عموماً ارتباطی با شدت بیماری ندارد و همان‌طور که در بالا اشاره شد، به طور مثال، همان داروی ضد روانپریشی که برای درمان بیماری اسکیزوفرنیا تجویز می‌شود، با دوز متفاوتی در درمان تیک به کار می‌رود./سایت روانپزشکان

***

پرمشتری ترین داروی ارامبخش سرتالین Sertraline

با نامهای‌ تجارتی‌(زولوفت) Zoloft و Lustral(آسنترا)معروف هستند

مقدار مصرف سرترالین:چگونگی مصرف

بزرگسالان: به عنوان ضدافسردگی و درمان بیماریهای obsessive – compulsive، ابتدا mg/day 50

یک بار در روز،صبح ها یا عصرها، تجویز می شودو پس از چندهفته، برای دستیابی به مقدارموثر یا حداکثر مقدار قابل تحمل توسط بیمار،درفواصل حداقل یک هفته ای به این مقدار میزان mg/day 50 افزوده میشود. عده ای نیز گفته اند: در یک یا دو روز اول، بهتر است دارو را با مقدار mg/day 25 شروع نمود.

دارو را هر روز در ساعت مشخصی مصرف و از تغییر ساعت آن خودداری کنید.

برای شروع اثر ضدافسردگی و ضدپانیک آن ۲تاچهار هفته و برای اثر ضدوسواس آن ممکن است زمان بیشتری لازم باشد. درصورت مصرف یکبار در روز دارو،پس از ۷ روز به غلظت پایدار سرمی میرسد. دارو بیشتر بصورت متابولیت از راه کلیه و همچنین از راه مدفوع دفع میشود.

جذب گوارشی این دارو آهسته است ولی درصورت مصرف با غذا، سرعت جذب و فراهمی زیستی آن افزایش می یابد. پیوند پروتئینی آن خیلی زیاد وحدود ۹۸درصد است. سرترالین درکبد متابولیزه میشود و بطور وسیع تحت تاثیر عبور اولیه قرارمیگیرد.

یکی دیگراز قرص های آرام بخش(ضدافسردگی)

پروپرانولول (propranolol)

***

داروهای ضدافسردگی یا آنتی دپرسان ها یکی از گزینه های درمان افسردگی هستند

این داروها برای افرادی با افسردگی متوسط یا شدید مؤثر هستند. ولی در عین حال عوارض جانبی نیز دارند. پزشک شما به هنگام تجویز داروی ضدافسردگی برایتان مزایا و معایب آن را شرح می دهد، ولی شاید این واقعیت های عجیب در مورد این داروها را ندانید:

اثرداروهای ضدافسردگ یروی میگوها 

احتمال در مورد خبر پخش شدن دارو در مخزن آب چیزهای شنیده اید. مشخص شده است که وجود پروزاک در آبها موجب دیوانه شدن میگوها می شود. به نظر می رسد که ماده فعال موجود در داروی ضدافسردگی مانند پروزاک موجب افزایش سروتونین در دستگاه عصبی میگوها می شود و موجب می شود که این میگوها از آبهای تاریک و امن و عمیق به سمت آبهای روشن بیایند و توسط ماهی های بزرگتر خورده شوند. محققان معتقدند که تأثیر این دارو روی میگو متفاوت است و موجب می شود که آنها رفتاری عجیب داشته باشند..

داروهای ضدافسردگی به اسپرم ها آسیب می رسانند

در تحقیقی که در سال ۲۰۰۹ انجام شد، بیش از ۴۰ درصد ۳۵ شرکت کننده سالمی که به مدت چهار هفته پاروکستین SSRI مصرف کردند، اسپرم هایی با DNAهای تکه تکه داشتند که این مشکل بر باروری اثر دارد. با آنکه پس از یک ماه قطع داروی پاروکستین، اسپرم های این آقایان به حالت نرمال برگشت، ولی باید توجه داشت آقایانی که می خواهند فرزنددار شوند، باید قبلاً در مورد این داروها با پزشک خود مشورت کنند.

داروهای ضدافسردگی می توانند به درمان فیبرومیالژیا کمک کنند

مصرف آنتی دپرسان ها – از جمله SSRIهایی مانند پروزاک – به کاهش درد، اختلال خواب کمتر و حالت های افسردگی کمتر در افرادی که از fibromyalgia رنج می برند کمک می کند. 

بیماری فیبرومیالژی چیست؟

فیبرومیالژی Fibromyalgia بیماری است که مشخصه آن درد در بسیاری از نقاط بدن همراه با احساس خستگی است. فیبرومیالژی یک بیماری مزمن است که مفصل را گرفتار نمیکند.

فیبرومیالژی از اختلاط سه کلمه فیبرو Fibro ( به معنی بافت همبندی است که تاندون ها و رباط ها را میسازد) و می My ( به معنی عضله است) و الژیا Algia (به معنی درد است) ساخته شده و از لحاظ لغوی به معنی دردی است که در عضلات و تاندون ها وجود دارد. با این حال به نظر میرسد منشا مشکل در عضله و تاندون نبوده و در واقع در مغز و سیستم عصبی است ولی درد در نهایت در روی عضلات و تاندون ها حس میشود.

درد  در عضلات و مفاصل همراه است. این وضعیت اغلب در نقاط خاص محل هایی بر روی بدن با فشار دادن باعث درد می شود. علائم این بیماری عبارتند از خستگی، مشکلات خواب، افسردگی و اضطراب. علائم بیماری اغلب با استرس احساسی، ضربه های فیزیکی مانند تصادف ماشین و یا یک بیماری مانند عفونت های ویروسی یا باکتریایی همراه استفیبرومیالژیا اختلالی است که با درد گسترده اسکلتی عضلانی، خستگی، اختلال خواب و مشکلات مربوط به خلق و خوی همراه است. نشانه‌ها غالبا بعد از یک آسیب بدنی، جراحی، عفونت و یا استرس روانی شروع می‌شوند. در برخی مواقع این بیماری بدون هیچ گونه علامتی شروع می‌شود.

آیاداروی گرانتربهتراست؟

با آنکه تأثیر داروهای ضدافسردگی بسیار به هم شبیه است، ولی قیمت های آنها اصلاً اینطور نیست. هزینه ماهانه تهیه دولوکستین حدود ۳۰۰ دلار است در حالیکه هزینه ماهانه تهیه فلوکسیتین حدوداً ۳۰ دلار است. دکتر گرگوری سایمون، روانپزشک و محقق اهل سیاتل می گوید:

می توانم صد در صد بگویم که داروی گرانتر بهتر نیست

داروهای ضدافسردگی ومشکلات جنسی

در حالیکه اثرات کاهنده میل جنسی طبقه ای از آنتی دپرسان ها به نام SSRI (مهارکننده بازجذب سروتونین) ثابت شده است، ولی پزشکان بیش از پیش برای درمان زودانزالی آقایان SSRI تجویز می کنند. یک تحقیق در سال ۲۰۰۶ نشان داد که مردانی که ۳ ساعت قبل از رابطه جنسی داپوکستین SSRI مصرف می کنند، بطور متوسط بیش از ۳ دقیقه انزال داشتند در مقایسه با کسانی که با داروی جایگزین کمتر از دو دقیقه انزال داشتند.

میل جنسی پائین، اختلال در نعوظ، کاهش حساسیت آلت جنسی و مشکل در رسیدن به ارگاسم تنها بعضی از عوارض جانبی جنسی بیمارانی هستند که SSRI مصرف می کنند. پزشکان همیشه فکر می کردند که این مشکلات پس از آنکه بیمار مصرف دارو را قطع کرد به خودی خود حل می شوند، ولی بعضی تحقیقات نشان داده اند که این عوارض ممکن است برای همیشه ادامه داشته باشند.

داروهای آرامبخش وپوکی استخوان 

بعضی از محققین کشف کرده اند که SSRIها با کاهش تراکم استخوان و افزایش شکستگی لگن در افراد مسن ارتباط دارند و این بدان معناست که افرادی که SSRI مصرف می کنند باید بخاطر پوکی استخوان دائماً تحت نظارت باشند. با این حال، مطالعات دیگر چنین ارتباطی را ثابت نمی کنند و باید تحقیقات بیشتری در این زمینه صورت گیرد.

چند هفته طول می کشد تا داروهای ضدافسردگی اثر کنند

به گفته روانپزشکان بعضی قرص ها تأثیر آنی دارند، و بعضی دیگر مانند SSRIها تا هشت هفته طول می کشد تا مغز و بدن را به نقطه ای برسانند که بر روحیه فرد اثر کنند. این پدیده “فاصله پروزاک” نام دارد. به همین دلیل است که اگر چنین دارویی مصرف می کنید و فکر می کنید اثری روی شما نداشته، باید مدتی صبر کنید تا تأثیر آن را درک کنید. /برترینها

***

عوارض جانبی ابتدایی SSRI ها عبارت است از: حالت تهوع خفیف، شل شدن مدفوع، اضطراب، سردرد و تعرق. این عوارض معمولاً پس از چند هفته ناپدید می شوند. افرادی که یک دوره ی طولانی SSRI مصرف می کنند ممکن است از اضافه وزن شکایت داشته باشند. مصرف برخی از SSRI ها منجر به اختلال عملکرد جنسی می شود. این یک عارضه ی جانبی بادوام است و ممکن است حتی پس از قطع مصرف دارو نیز باقی بماند. این عارضه در مردان ممکن است به صورت کاهش میل جنسی، دشواری در رسیدن به نعوظ، مشکل انزال یا انزال دیررس (به همین دلیل است که گاهی از این داروها برای درمان انزال زودرس استفاده می شود) بروز کند و در زنان ممکن است منجر به کاهش میل جنسی، مشکل در روانسازی مهبلی یا دشواری در رسیدن به ارگاسم شود. برخی افراد از خاصیت رخوت زایی این داروها شکایت می کنند. این افراد بهتر است دارو را قبل از زمان خواب مصرف کنند. یک عارضه ی جانبی دیگر SSRI ها این است که بیماران گهگاه تجربه ی رؤیاهای خیلی واضح و روشن را گزارش می کنند.
خطرناک ترین عارضه ی جانبی این داروها، سندروم سروتونین است که البته چندان متداول نیست. این سندروم، اغلب زمانی اتفاق می افتد که دو یا تعداد بیشتری داروی سروتونرژیک بطور همزمان مصرف شوند. اگرچه در موارد نادری این سندروم از طریق مصرف یک SSRI اتفاق افتاده است اما مهمترین ترکیبی که می تواند به این سندروم منجر شود و باید از آن اجتناب کرد، ترکیب یک داروی SSRI با یک MAOI است. سندروم سروتونین با بیحالی، بیقراری، سرگشتگی، گرگرفتگی، تعرق، لرزش و پرش ناگهانی پاها آغاز می شود و سپس به بالا رفتن دمای بدن، گرفتگی ماهیچه های اسکلتی، از دست دادن کلیه و حتی مرگ منجر شود.
بطور کلی، کنار آمدن با عوارض جانبی SSRI ها بسیار آسان تر از عوارض جانبی داروهای سه حلقه ای و MAOI ها است. همچنین، مصرف SSRI ها بسیار مطمئن تر هستند و اگر فردی بیش از مقدار مجاز از آنها مصرف کند، خطرات کمتری دارند.
عوارض جانبی افکسور (ونلافکسین) مشابه عوارض جانبی SSRI ها است. البته به غیر از افزایش نسبتاً اندکی در فشار خون. رمرون (میرتازپین) در مقادیر کم می تواند خواب آور باشد و همچنین بسیار احتمال دارد سبب افزایش وزن شود.

داروهای SSRI بر میل جنسی و تجربه جنسی بسیاری از افراد تاثیر می‌گذارند. مردان اغلب دچار انزال دیررس می‌شوند. ممکن است مردان و زنان دچار کاهش شدت یا توانایی ارگاسم شوند. تخمین‌ها متفاوت است، اما تحقیقات نشان می‌دهد بین ۲۰ تا ۴۵ درصد افراد دچار نوعی کاهش کارایی جنسی می‌شوند.
«ولبوترین» داروی افسردگی غیر SSRI است که میل یا اشتیاق جنسی را کاهش نمی‌دهد. این دارو را می‌توان به همراه یک SSRI به عنوان درمان جانبی استفاده کرد تا تاثیرات ضدافسردگی قویتری ایجاد کرده و گاه به کاهش عوارض جانبی جنسی داروی SSRI نیز کمک می‌کند. این روش اغلب به افراد کمک می‌کند که زندگی جنسی عادی‌تری را تجربه کنند.
خودِ افسردگی و اضطراب موجب توقف زندگی جنسی بسیاری از مبتلایان می‌شوند. برخی افراد گزارش کرده‌اند که درمان افسردگی موجب افزایش مجدد میل جنسی آنها شده است.

ولبوترین(Wellbutrin) 

ولبوترین، دارویی است که در درمان افسردگی، اضطراب، اختلال خلقی فصلی و رفتاری بسیار موثر می باشد. بوپروپیون یکی ازمهم ترین مهارکننده های نوراپی نفرین- دوپامین (NDRI)است، که در رده ی داروهای ضد افسردگی بسیار مهم که تعادل سطح دوپامین و نوراپی نفرین در مغز انسان را فراهم می کند، قرار می گیرد. شما می توانید بوپروپیون را در داروخانه ها و یا بازار با نام تجاری Zyban پیدا کنید. علاوه بر درمان افسردگی، بوپروپیون فواید زیادی در سلامتی سایر اعضای بدن فرد هم ایفا می کند.

ولبوترین یک داروی بسیار خوب برای درمان افسردگی مادر شیرده است. این دارو علائم اضطراب و افسردگی در مادران شیرده را به حداقل می رساند. خوردن به موقع و مناسب این دارو کمک می کند تا خلق و خوی بیماران بهبود یابد. این داروی محبوب به عنوان آرام بخش خوب و قوی در خلق و خوی تند مادر بیماران نقش می کند. با این حال، شما باید با دکتر خود مشورت کرده و تنها دوز تجویزی این دارو توسط پزشکتان را برای جلوگیری از بروز هر گونه عوارض جانبی استفاده کنید.

ولبوترین به درمان اختلال دوقطبی در مادر شیرده کمک فراوانی می نماید. این دارو اثرات خودکشی در مادر بیمار را از بین برده و کیفیت زندگی او را بهبود می بخشد. تزریق این دارو به دریافت انرژی مثبت در مادر شیرده کمک زیادی می کند. بر خلاف دیگر داروهای ضدافسردگی، ولبوترین خستگی و سستی را در فرد افزایش نمی دهد، بلکه انرژی مثبت و هوشیاری مادر مبتلا را افزایش می دهد.

این دارو(ولبوترین)برای ترک سیگارنیزاستفاده می شود

نحوه مصرف- ولبوترین(Wellbutrin)

برای درمان افسردگی، ابتـدا ۱۵۰ میلـی گرم یکبار در روز هنگام صبح بـرای سـه روز و سـپس در صـورت تحمـل بیمـار ۱۵۰ میلـی گـرم و دو بـار در روز مصرف می شود .

در صورت عدم بهبودی پس از ۷ هفتـه، مقدار مصرف را می توان تا ۲۰۰ میلی گرم دو بـار در روز افزایش دهید . برای کمک به توقف سیگار، ابتدا ۱۵۰ میلـی گرم یکبار در روز برای سه روز و سپس ۱۵۰ میلـی گـرم دو بار در روز از قـرص هـای پیوسـته رهـش بـرای ۷-۱۲ هفته مصرف می شود.

قرص های معمولی باید بـا فاصـله حـداقل ۴ سـاعت و قرصهایی پیوسته رهش با فاصله حداقل ۸ ساعت مصرف شوند.از جویدن قرص هـای پیوسـته رهـش بایـد خـودداری شود.در صورت فراموش کردن یـک نوبـت مـصرف دارو، از مصرف آن نوبت باید خودداری شود. در صــورت مــصرف یــک داروی مهــار کننــده آنــزیم مونوآمینو اکسیداز، مـصرف بوپروپیـون بایـد ۱۴ روز بعـد آغاز شود.

به دلیـل احتمـال بـروز سـرگیجه، خـواب آلـودگی و منگی، از رانندگی یا کـار ی کـه نیـاز بـه هوشیاری دارند، باید خودداری شود.

***

 درمان افسردگی از راههای غیردارویی مانند روان‌درمانی، استفاده از شوک الکتریکی و محرک‌های مغناطیسی و راههای دارویی از جمله مهارکننده‌های بازجذب سروتونین و نوراپی‌نفرین، با افزایش سطح ناقل­‌های شیمیایی در مغز صورت می‌پذیرد.

افسردگی زمانی اتفاق می‌افتد که ناقل‌های شیمیایی مانند سروتونین، دوپامین و نوراپی‌نفرین در مغز کاهش یابد و از نشانه‌های فرد افسرده بی­‌حوصلگی، از دست دادن علاقه در بیشتر یا همه فعالیت‌ها، بی‌خوابی یا پُرخوابی، تغییر در اشتها یا وزن، بی‌قراری، کاهش انرژی، کاهش تمرکز، احساس گناه یا بی‌ارزشی، افکار مکرر درباره مرگ یا خودکشی است. درمان افسردگی از راههای غیردارویی مانند روان‌درمانی، استفاده از شوک الکتریکی و محرک‌های مغناطیسی و راههای دارویی از جمله مهار کننده‌های بازجذب سروتونین و نوراپی‌نفرین، با افزایش سطح ناقل­های شیمیایی در مغز صورت می­‌گیرد.

در این رابطه دکتر فاطمه فاقعی ــ کارشناس مرکز اطلاع رسانی دارویی سازمان غذا و دارو می‌گوید: البته ترکیب روان‌درمانی کنار دارودرمانی به بهبود بیماران کمک زیادی می‌کند. باید دانست که بعضی از داروهای ضدافسردگی در مواردی غیر از افسردگی مانند دردهای عصبی، سندرم روده تحریک‌پذیر، پیشگیری از میگرن و سردردهای تنشی، اختلالات اضطرابی، ترک سیگار، اختلال وسواس اجباری، سکسکه‌های مقاوم، شب‌‌ادراری در کودکان همچنین خارش و کهیرهای مقاوم به درمان به کار می‌­روند.

داروهای افسردگی از نظر اثربخشی در درمان افسردگی تفاوت چندانی ندارند؛ انتخاب دارو توسط روانپزشک با در نظر گرفتن پاسخ‌دهی قبلی به داروهای ضدافسردگی و عوارض و اثرات جانبی داروها در بیمار صورت می‌گیرد. باید توجه داشت که شروع اثر درمانی در بیشتر داروهای ضدافسردگی ده تا چهار هفته بعد از مصرف و حداقل دوره درمان با این داروها ۹ ماه پس از بهبود علایم است. بیمارانی که سه بار یا بیشتر سابقه افسردگی دارند، افراد بالای ۵۰ سال که دو بار یا بیشتر دچار افسردگی شده‌اند و همچنین بیماران بالای ۶۰ سال مجبورند تا پایان عمر از این داروها استفاده کنند.

داروهای ضدافسردگی مانند سایر داروها ممکن است دارای عوارضی باشد، اما دانستن برخی نکات می‌تواند در کاهش عوارض، تحمل آنها و بهبود کیفیت زندگی به بیمار کمک کند تا بیمار دوره درمانی را که ۶ ماه، دو سال و گاهی تا پایان عمر به طول می‌انجامد سپری کند.

مصرف دارو در شب، ورزش و تغییر رژیم غذایی به کاهش عارضه خستگی و خواب‌آلودگی داروی ضدافسردگی و مصرف صبح‌هنگام دارو و تنظیم ساعت به خواب رفتن و بیدار شدن فرد به کنترل عارضه بی‌خوابی این داروها کمک می­‌کند. همچنین بیماران می‌توانند با استفاده از غذاهای کم‌چرب، با میزان پروتئین و کالری پایین، همچنین افزایش فعالیت بدنی از عارضه چاقی بعضی از داروهای ضدافسردگی جلوگیری کنند، البته باید در نظر داشت گاهی چاقی در فرد افسرده ممکن است پُرخوری یا کم‌تحرکی ناشی از افسردگی باشد، هرچند کم‌اشتهایی نیز در این افراد شایع است.

کج‌خلقی، حساس شدن و عصبانیت از دیگر عوارض داروهای ضدافسردگی است که با مشورت با پزشک و تنظیم دوز دارو یا استفاده از داروهای تثبیت کننده خلق می‌تواند بهبود پیدا کند.

برای جلوگیری از عارضه یبوست برخی از این داروها می‌­توان از آب بیشتر و غذاهایی که حاوی فیبر هستند استفاده کرد و در صورت ادامه یا بدتر شدن عارضه باید از پزشک یا دکتر داروساز درخواست دارو برای رفع این مشکل کرد. همچنین اسهال یا تهوع ناشی از این داروها، بعد از اطمینان از رد سایر بیماری‌ها، با مصرف دارو ۳۰ دقیقه بعد از غذا و با معده پر برطرف می‌­گردد.

در مورد عارضه سردرد، تاری دید و گیجی داروهای ضدافسردگی، مصرف دارو به‌صورت چند دُز منقسم و با فاصله با نظر پزشک می‌تواند کمک کننده باشد. توجه داشته باشیم که در صورت امکان داروها با هم مصرف نشود. همچنین کنترل فشار خون در این افراد مهم است چون بعضی از بیماران با مصرف این داروها دچار عارضه افت فشار خون وضعیتی می­‌شوند؛ این دسته از افراد باید به‌هنگام بلند شدن به‌صورت ناگهانی تغییر وضعیت ندهند و برای برخاستن از حالت درازکشیده، ابتدا به حالت نشسته و بعد از آن به‌حالت ایستاده قرار بگیرند.

برای جلوگیری از عارضه خشکی دهان بیمار مصرف آب و مایعات فراوان، آبنبات‌های بدون شکر و همچنین استفاده از اسپری‌های بزاق می‌تواند کمک کننده باشند.

سندرم سروتونینی دیگر عارضه بعضی داروهای ضدافسردگی است که در نتیجه­ مصرف آنها با بعضی داروها، مانند تریپتان‌ها که در درمان میگرن استفاده می‌شوند و بعضی از غذاهای حاوی تیرامین مانند پنیر کهنه، مخمر، جگر، شکلات، سس سویا، سوسیس و کالباس تداخل دارند و می‌تواند باعث تولید بیش از حد سروتونین در مغز شود که از علایم آن افزایش فشار خون، سردرد، تهوع و استفراغ، تعریق، تغییر در بینایی، درد قفسه سینه، گیجی و کوتاه شدن تنفس است.

بعضی از این داروها، مخصوصاً داروهای خانواده مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین، نباید به‌یک‌باره قطع شوند زیرا منجر به سندرم ترک سروتونینی با علایمی شامل سرگیجه، تهوع، استفراغ، اضطراب، بی‌قراری، سردرد، بی‌حالی و علایمی شبیه به سرماخوردگی می‌شوند؛ البته به این معنا نیست که این داروها وابستگی ایجاد می‌کنند، بلکه قطع تدریجی این داروها به‌منظور جلوگیری از عود مجدد علایم افسردگی پس از قطع است.

افراد اگر سابقه تشنج، ضربه به سر، پرخوری یا کم‌خوری عصبی دارند و همچنین اگر در دوران بارداری یا شیردهی هستند پزشک و دکتر داروساز خود را در جریان قرار بدهند.

همچنین برای به‌دست آوردن اطلاعات بیشتر در رابطه با داروهای ضدافسردگی و یا عوارض مربوط به آنها می‌توان با مرکز اطلاع رسانی داروها و سموم با شماره ۰۷۱۳۲۳۳۱۰۱۷ تماس گرفت/فروردین ۱۳۹۶تسنیم

***

مکمل های گیاهی برای مقابله با افسردگی

افسردگی توانایی افراد را در عملکرد تفکر و احساس تحت تاثیر قرار می دهد، افسردگی یک مشکل عاطفی است که با غمگینی و ناامیدی همراه است.
بسیاری از افراد در دوره هایی از زندگی خود نسبت به رویدادهای زندگی احساس دلسردی می کنند و برای انجام فعالیت های روزمره خود از انرژی و روحیه بالایی برخوردار نیستند، از آنجایی که افراد بسیاری با این بیماری روبه رو هستند و از نوسانات روحی رنج می برند، توجه به علائم و درمان این بیماری جان بسیاری را نجات می دهد و کیفیت زندگی آنها را بهبود می بخشد.
در میان انواع داروهایی که برای درمان افسردگی وجود دارد، داروها و مکمل های گیاهی موثر است. یک راه بسیار موثر در درمان افسردگی ورزش است. ورزش در کاهش تنش، تغییر در جنبه های معمول زندگی و پیدا کردن یک شیوه بهداشتی سالم بسیار مطلوب است. روش دیگر استفاده از مکمل های گیاهی است که با اثربخشی قابل ملاحظه ای به کاهش افسردگی کمک می کنند.
اسید فولیک 
اسید فولیک ترکیبی از فولات و ویتامین ب۹ است که در میوه ها و سبزیجات برگ سبز به وفور یافت می شود.
اسیدفولیک به طور مستقیم بر عملکرد انتقال دهنده های شیمیایی اعصاب تاثیر می گذارد. دانشمندان دریافته اند افرادی که دچار کمبود فولات هستند از افسردگی نیز رنج می برند، آنها همچنین بر این عقیده اند کمبود فولات در افراد افسرده سبب می شود به درمان های افسردگی نیز پاسخ نشان ندهند.
تحقیقات نشان داده ۹۵ درصد بیمارانی که اسیدفولیک مصرف می کنند نسبت به درمان های افسردگی واکنش مناسب تری نشان می دهند.
بی اشتهایی، سردرد، تپش قلب، اختلالات هیجانی و رفتارهای مقابله ای از جمله عوارض کمبود ویتامین ب ۹ در رژیم غذایی است.
مطالعات نشان می دهد اسیدفولیک ویتامین مهم برای ایجاد ناقل های شیمیایی مانند سروتونین، نیکوتین آمیدها و فسفولیپیدها است و کمبود آن در بدن با اختلال در انجام این واکنش ها باعث افزایش ابتلابه افسردگی و اختلالات عصبی می شود.
باید توجه داشت مادران باردار و شیرده، بیماران مبتلابه اختلالات گوارشی و مشکلات کبدی، افراد مبتلابه کم خونی و سیگاری ها بیش از دیگران در معرض خطر کمبود این ویتامین ضروری قرار دارند.
اسفناج، لوبیا، لبنیات، قارچ، جوانه گندم، تخم مرغ، موز، غلات سبوس دار و گوشت قرمز و سفید منابع غنی از اسیدفولیک هستند.

قرص مخمر تغذیه ای 
قرص مخمر یا مخمر تغذیه ای سلول های خشک شده و غیرفعال مخمری به نام ساکارومایسیس است که در نانوایی ها و شیرینی پزی ها مورد استفاده قرار می گیرد به عنوان داروی ضدافسردگی از زمان های قدیم مورد استفاده قرار می گرفته و سال هاست که به عنوان یک داروی موثر برای جایگزین با داروهای ضدافسردگی پیشنهاد می شود.
قرص مخمر به صورت قرص، چای و عصاره مایع در داروخانه ها و عطاری ها یافت می شود.
مطالعات گوناگونی قرص مخمر را به عنوان یک داروی موثر در درمان افسردگی معرفی می کنند.
در یک تحقیق که شامل افراد مبتلابه افسردگی های خفیف تا متوسط بودند، افرادی که از قرص مخمر استفاده کرده بودند در علائم افسردگی خود بهبودی مشاهده کردند.
این ماده مغذی مفید حاوی گروه ویتامین های ب مانند پانتونیک اسید، فولات و بیوتن است.
از طرف دیگر مطالعات نشان می دهد مواد معدنی مانند فسفر، کروم، آهن، منیزیم و سلنیوم که برای پیشگیری از ابتلابه افسردگی در بدن ضروری هستند، در این مخمر تغذیه ای به وفور یافت می شود.
بتاگلوکان، فیبر و اسید آمینه های ضروری از دیگر مواد مفید در این ماده غذایی است که علاوه بر تقویت سیستم ایمنی و افزایش اشتها در کنترل استرس موثر است.
البته مصرف خودسرانه قرص مخمر به هیچ وجه توصیه نمی شود و در انواع افسردگی باید با پزشک متخصص مشورت شود. زنان باردار، افراد مبتلابه ضعف سیستم ایمنی و بیماران مبتلابه میگرن باید قبل از مصرف این مخمر تغذیه ای با پزشک مشورت کنند.

تریپتوفان 
تریپتوفان یک نوع آمینواسید پیش ساز سنتز پروتئین است و در تخم مرغ، نان، برنج، گوشت بوقلمون، ماهی، شیر، عسل، گردو، موز و گوشت گوساله کم چرب یافت می شود. تریپتوفان به ترشح هورمون سروتونین که هورمون ضدافسردگی است کمک می کند.
تحقیقات بین کمبود تریپتوفان در بدن و علائم افسردگی ارتباط مستقیم نشان می دهد.
مصرف داروهای حاوی تریپتوفان تحت نظر پزشک توصیه می شود و افراد باید از مصرف خودسرانه آن اجتناب ورزند اما مصرف موادغذایی حاوی تریپتوفان برای بیمارانی که نمی توانند از داروهای ضدافسردگی استفاده کنند، پیشنهاد می شود.

  اینوزیتول 
اینوزیتول یک ترکیب آلی شبیه ترکیبات گلوکزاست که به انتقال هورمون های عصبی و سروتونین در بدن کمک می کند.
اینوزیتول در میوه ها و سبزیجات، غلات کامل، گوشت، آجیل بخصوص گردو و فندق، سویا، لبنیات، قرص مخمر، تخم مرغ، مرکبات و دل و جگر گاو وجود دارد. دانشمندان دریافته اند اینوزیتول در مغز افراد مبتلابه افسردگی در پائین ترین سطح ممکن قرار دارد.
در یک تحقیق روزانه ۱۲ گرم موادغذایی حاوی اینوزیتول به افراد مبتلابه افسردگی داده شد و دانشمندان دریافتند اینوزیتول به مراتب بیشتر از داروهای ضدافسردگی، در درمان افسردگی تاثیر دارد. مانند موارد قبلی مصرف داروهای حاوی اینوزیتول توصیه نمی شود و افراد بهتر است از موادغذایی طبیعی برای دریافت اینوزیتول استفاده کنند.

  امگا ۳ 
امگا۳،یک اسید چرب اشباع نشده است که برای بهبود عملکرد مغز و عروق قلبی بسیار ضروری است. امگا ۳ در گوشت و روغن ماهی، جوانه گندم، روغن گردو، روغن تخم کتان و یا پنبه به وفور یافت می شود. ارتباط بین افسردگی و امگا۳ را از طریق ۲ روش می توان یافت.
افرادی که مبتلابه افسردگی هستند از مواد غذایی حاوی امگا۳ استفاده نمی کنند و کشورهایی که از ماهی به مقدار زیاد استفاده می کنند مانند ژاپن، میزان افسردگی در میان مردم آنها پائین است.
بیمارانی که از امگا۳ استفاده کردند در علائم افسردگی خود به میزان قابل توجهی بهبودی مشاهده کردند. امگا۳ همچنین در بهبود علائم اختلالات دوقطبی نیز موثر است.

زعفران 
چاشنی خوش عطر و طعم زعفران که از کلاله گیاه زعفران به دست می آید در پخت و پز و درمان های گیاهی برای افسردگی، بخصوص در قدیم، مورد استفاده قرار می گرفته است.
محققان به طور شگفت آوری در علائم بیماران مبتلابه افسردگی متوسط، بهبودی با مصرف زعفران مشاهده کردند.
مصرف ۳۰ میلی گرم زعفران در هر روز به صورت دم کرده، اثرات بسیار مطلوب تری نسبت به داروهای ضدافسردگی در درمان بیماری افراد دارد. /روزنامه ایران، شماره ۴۷۹۳ به تاریخ ۲۶/۲/۹۰

درباره نویسنده

1273مطلب نوشته است .

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

تمام حقوق این سایت برای © 2017 pirastefar.ir. محفوظ است.
بهینه سازی وبسیما