اولین”موبایل”درجهان،اولین«سیمکارت»درایران+تاریخچه اینترنت

اولین

اولین تلفن همراه درچه سالی وچگونه طراحی شد

۱۹ مرداد ۱۳۷۳، با واگذاری ۴ سیم کارت به کارکنان نهاد ریاست جمهوری، عرضه سیم کارت تلفن همراه در ایران رسماً آغاز شد.

بهره برداری از اولین فاز شبکه تلفن همراه کشور، در مرداد ماه سال ۱۳۷۳ در شهر تهران با ۲۴ سایت BTS و با ظرفیت ۹۲۰۰ شماره آغاز شد. به دنبال استقبال غیرمنتظره و بی نظیر مردم از این پدیده، شرکت مخابرات ایران درصدد گسترش پوشش آن از تهران به کل کشور بر آمد.

 تاریخچه اینترنت درجهان وایران

 اولین smsدرچه سالی بوده؟تاریخچه اولینsms

در سال ۱۹۷۳میلادی( ۱۳۵۲شمسی) مارتین کوپر یکی از پژوهشگران برجسته شرکت موتورولا موفق شد گوشی‌ای به نام DynaTAC 8000X بسازد که این ویژگی‌ها را داشت. این گوشی دو کیلوگرم وزن داشت و قیمت آن، چهار هزار دلار بود!

مارتین کوپر ( Martin Cooper) در تاریخ ۲۶ دسامبر سال ۱۹۲۸میلادی(۱۴مهر۱۳۴۷)در شیگاگو در ایالات متحده‌ی آمریکا چشم به جهان گشود. وی به عنوان مخترع تلفن‌های همراه شناخته می‌شود.

ساخت اولین تلفن همراه جهان

دکتر مارتین کوپر ایده ساخت گوشی همراه را از یک مجموعه تلویریونی علمی ـ تخیلی به نام “پیشتازان فضا ” الهام گرفت که در آن شخصیت اصلی سریال با گوشی بی سیم حرف می زند و تصمیم گرفت روی عملی کردن این قضیه کار کند و به این ترتیب
گوشی DynaTAC 8000X اولین گوشی تلفن همراهی شد که برای اولین بار از سال ۱۹۸۳میلادی
(۱۳۶۲شمسی)و با قیمت  سه هزار و ۹۹۵ دلار به صورت تجاری در سراسر جهان به فروش رسید.
مارتین کوپر در ابتدا  در سال ۱۹۵۲میلادی(۱۳۳۱شمسی) به عنوان مهندس الکترونیک در شرکت موتورولا کار می کرد که اولین گوشی قابل حمل را ساخت و اولین کسی هم بود که با گوشی تلفن همراه یک کیلوگرمی اختراعی خودش در ۳ آوریل ۱۹۷۳(۱۴ فروردین ۱۳۵۲) صحبت کرد.
این دستگاه نخستین تلفن دستی جهان بود و آقای کوپر گروهی خبرنگار را برای تماشای «اولین تماس عمومی با تلفن همراه» دعوت کرده بود. در آن زمان چنین ادعایی حتی برای نیویورکی‌ها هم عجیب و غریب بود. تلفن جدید نه تنها سیم نداشت بلکه کوچک و سبُک هم بود، ۱۰ اینچ (۲۵.۴ سانتی متر) طولش بود و ۲.۵ پوند (یک کیلو و ۱۳۴ گرم) وزنش. او در اولین تماس با تلفن همراه خود با رقیبش در آزمایشگاه بل، یعنی جو انگل صحبت کرد.
مارتین کوپر موسس شرکت اری‌کوم است که در “دره سیلیکون” قطب فن آوری جهان، قرار دارد و مدیریت موسسه را نیز خود برعهده دارد. این شرکت در زمینه فناوری آنتن‌های هوشمند و بهبود کیفیت شبکه‌های بی‌سیم فعالیت می کند.
مارتین کوپر معتقد است : دنیای بی‌سیم دنیای آزادی است، دنیای رها شدن از قید و بند تلفن های ثابت و داشتن قابلیت بودن هرجایی که می‌خواهی، تلفن همراه زندگی مردم را بهتر می کند و راحتی بیشتری به مردم می دهد.”
***
جشن تولد۴۵ سالگی موبایل

 مارتین کوپر ۴۵ سال پیش اولین تلفن همراه را اختراع کرد و در حال حاضر موسس و مدیر ارشد کنونی شرکت (ArrayComm) است.

در ۳ آوریل ۱۹۷۳ مارتین کوپر(Martin Cooper) که به (پدرموبایل) تلفن همراه شهرت دارد اولین تماس تلفنی را در خیابان های نیویورک، با شخصی به نام “جو انگل” که با رقیب کاری خود بود برقرار کرد.

در آن زمان کوپر به عنوان مهندس الکترونیک در شرکت موتورولا مشغول به کار بود و اولین گوشی تلفن قابل حمل را ساخت؛ گوشی‌ای که در آن زمان شبیه به یک آجر و وزن آن بالغ بر یک کیلوگرم بود. او ایده اولیه ساخت این گوشی قابل حمل را با تماشای مجموعه تلویزیونی به نام “پیشتازان فضا” گرفت؛ شخصیت اصلی این مجموعه با گوشی بی‌سیم گفت و گو می‌کرد.

امروز ۳ آوریل۲۰۱۸ مصادف است با ۴۵ سالگی اولین تماس تلفنی با گوشی همراه توسط “کوپر ” به همین منظور تصاویری از اولین گوشی های تلفن همراه راهمراه با سازنده های آن مشاهده می کنید./سه شنبه، ۱۴ فروردین ۱۳۹۷

جشن تولد ۲۶ سالگیsmsپیامک

تولد ۲۶ سالگی پیامک , سوم دسامبر ۱۹۹۲ بود که مهندسی به نام «نیل پاپ‌ورث» پیام «کریسمس مبارک»را از رایانه خود به موبایل ریچارد جارویس، مدیر وودافون فرستاد و حالا یک ربع قرن بعد، ماهانه میلیاردها پیامک ارسال می‌کنیم.

قبل از اینکه گوشی‌های هوشمند لمسی بخشی از سخت افزار زندگی ما شوند،اغلب کاربران موبایل با زدن چند باره یکی از دکمه‌ شماره‌ها حرف مورد نظر را روی گوشی تایپ می کردند(البته هنوز برخی همچنان از این نوع موبایل و نیز پیامک استفاده می‌کنند)که به این سیستم T۹ می‌گفتند(تکست روی ۹ کلید) که منجر به نوشتن از طریق کلید شماره‌ها می‌شد.

وقتی گوشی‌های هوشمند یا همان اسمارتفون‌ها آمد شاهد ورود کیبورد QWERTY برای تایپ آسان مانند رایانه شدیم.گوشی‌هایی مانند بلک بری، موتو کیو، پالم تریو این مدلی ساخته شده و راهی بازار شدند.

در ژوئن ۲۰۰۰ بیش از ۱۲ میلیون پیامک هر ماه در آمریکا ارسال می‌شد. ژوئن ۲۰۰۶ این رقم به ۱۲٫۵ میلیارد رسیدو در ژوئن ۲۰۰۷ به ۴۵ میلیارد پیامک در ماه رسید و این زمانی بود که آیفون رونمایی و عرضه شد.

دو سال بعد تعداد پیامک‌ها به ۱۶۱ میلیارد در آمریکا رسید و امسال در ژوئن۲۰۱۸ این رقم به ۷۸۲ میلیارد رسید.

با محبوب‌شدن گوشی‌های هوشمند در کنار اپلیکیشن‌های پیام رسان موبایلی و شبکه‌های اجتماعی،اس ام اس به چالش کشیده شد.اپلیکیشن‌هایی مانندتلگرام،ایمو، واتس‌اَپ، فیس‌بوک مسنجر،آی مسیج و … به کاربر اجازه می‌دادتا بیش از استاندارد اس ام اس، پیامک به دیگران ارسال شود و رایگان/سال ۱۳۹۷شمسی

شرکت‌های تولیدکننده تلفن‌های همراه
امروزه برخی از کمپانی های بزرگ تولیدکننده گوشی همراه در دنیا شامل مایکروسافت، سامسونگ،ال‌جی، موتورولا، سونی، اپل و اچ‌تی‌سی هستند. طبق آخرین آمار جهانی (در تاریخ اول سپتامبر ۲۰۱۵) تعداد مشترکان تلفن همراه ۷٫۲ میلیارد نفر برآورد شده که البته رقم واقعی افراد ۴٫۹ میلیارد نفر است چرا که بعضی افراد بیش از چند خط و گوشی دارند.
تعداد گوشی های فروخته شده در بازه زمانی نیمه دوم سال ۲۰۱۵ نیز ۳۴۰ میلیون دستگاه اعلام شده که ۴۵ درصد آنها را اسمارت فون‌ها تشکیل می دهند. در تلفن‌های همراه به صورت معمول یک مجموعه نرم‌افزار یا سیستم‌عامل برای کنترل سخت‌افزار به کار می‌رود و برنامه‌های جانبی توسط سیستم‌عامل اجرا می‌شوند. از سیستم‌عامل‌های معروف برای تلفن همراه می‌توان به اندروید، آی‌اواس و ویندوز فون اشاره کرد
مقایسه اولین گوشی تلفن همراه در جهان با آخرین مدل‌های این محصول اطلاعات و تغییرات شگفت انگیزی را آشکار می کند و به خوبی می توان دید که تلفن‌های همراه امروزی پس از گذشت سال‌ها به تجهیزات الکترونیکی ساده ای تبدیل شده‌اند که ساخت آن‌ها به جای چندین سال به چند ماه زمان نیاز دارد و هزینه تولید آنها نیز از چند هزار دلار به چند صد دلار کاهش پیدا کرده است.
 اولین گوشی های موبایل درایران

نگرانی‌ها درباره‌ی اثرات امواج تلفن همراه بر سلامت انسان با رشد بیش از حد مصرف تلفن‌های همراه بیشتر شده‌است. این نگرانی‌ها به این دلیل است که تلفن همراه از خود امواج الکترومغناطیسی در مقیاس مایکروویو ساطع می‌کند که برای سلامتی انسان‌ها بسیار زیان‌آور است.

***

تاریخچه ورود موبایل به ایران

۲۴سالگی “موبایل”درایران

۱۹ مرداد ۱۳۷۳، با واگذاری ۴ سیم کارت به کارکنان نهاد ریاست جمهوری، عرضه سیم کارت تلفن همراه در ایران رسماً آغاز شد.

بهره برداری از اولین فاز شبکه تلفن همراه کشور، در مرداد ماه سال ۱۳۷۳ در شهر تهران با ۲۴ سایت BTS و با ظرفیت ۹۲۰۰ شماره آغاز شد. به دنبال استقبال غیرمنتظره و بی نظیر مردم از این پدیده، شرکت مخابرات ایران درصدد گسترش پوشش آن از تهران به کل کشور بر آمد.

 هیأت وزیـــران بنا بــه پیشنهــاد وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، اساسنامه شرکت ارتباطات سیار را با سرمایه ۲۰۰۰میلیارد ریال تصویب کرد و کلیه وظایف امور ارتباطات سیار شرکت مخابرات ایران به شرکت ارتباطات سیارایران واگذار شد.

با جدی شدن خصوصی‌سازی صنعت مخابرات کشور و اهمیت حضور در بازار رقابت تجاری، این شرکت از سال ۱۳۸۶، دارای «نام (همراه اول)»، «نشان (دو حلقه)»، «رنگ (فیروزه ای و نارنجی)» و «شعار (هیچکس تنها نیست)» تجاری وی‍ژه خود شد.

*در سال ۱۳۸۹ پس از خصوصی شدن شرکت مخابرات ایران، این شرکت از سهامی خاص به سهامی عام تبدیل شد.

شرکت ارتباطات سیار ایران در ۲۸ آذر ۱۳۸۹، پنج درصد سهام (معادل ۱۰۳ میلیون سهم) خود را در فرابورس عرضه کرد.

نوکیا اولین شرکتی بود که گوشی تلفن همراه را به ایران آورد. پس از آن از شرکت‌هایی که در ایران به ارائه گوشی تلفن همراه پرداختند، می‌توان زیمنس، آلکاتل، اریکسون و صاایران را نام برد.

 در سال ۱۹۷۳ میلادی، یعنی درست ۱۴ فروردین ۱۳۵۲ شمسی روزی بود که اولین تماس تلفنی موبایل با موبایل‌های اولیه توسط مارتین کوپر یکی از مدیران شرکت موتورولا از خیابانی در نیویورک به رئیس شرکت رقیب موتورولا انجام گرفت.

گوشی تولیدشده توسط شرکت موتورولا که در آن زمان یک شرکت کوچک بود «دایناتَک» نام داشت و به تلفن آجری ملقب بود، ارتفاعی حدود ۲۰ سانتیمتر داشت دارای ۳۰ مدار الکترونیکی و یک باتری بود که ۱۰ ساعت طول میکشید تا شارژ شود و تنها نیم ساعت دوام می آورد. از زمان اولین تماس موبایل ۹ سال طول کشید تا توسعه شبکه موبایل و مراحل قانونی استفاده از وسایل ارتباط بی‌سیم توسط عامه مردم آماده شود.

در سال ۱۹۸۳ میلادی بود که گوشی دایناتک با قیمت ۳۹۹۵ دلار رسماً وارد بازار آمریکا شد که با حساب نرخ تورم یعنی معادل حدود ۱۰ هزار دلار در دنیای امروز. در سال ۱۹۸۹ بود که ورود گوشی‌های موبایل در سریال‌های تلویزیونی، باعث معرفی آن به قشر جوان در آمریکا شد. در سال ۱۹۹۱ اولین گوشی همراه تولید انبوه یعنی نوکیا ۱۰۱۱ وارد بازار شد که می‌توانست ۹۹ شماره را ذخیره کند.

سال ورود”موبایل” در ایران

تلفن همراه سال ۱۳۷۲ و با ۲۰ سال تاخیر وارد ایران شد. تا سال ۱۹۹۱ تنها استفاده از تلفن همراه مکالمه صوتی بود و بس. تنها یک سال بعد در سال ۱۹۹۲ اولین پیامک فرستاده شد، که به تاریخ شمسی می‌شود سال ۱۳۷۳ و البته این در حالی است که اولین پیامک در ایران با هشت سال تاخیر یعنی سال ۱۳۸۱ ارسال شد.

در ابتدا استفاده از سرویس پیام کوتاه ملزم به ثبت‌نام برای این سرویس بود و مشترکان برای استفاده از سرویس پیام کوتاه باید به دفاتر مخابرات مراجعه کرده و با پر کردن فرم مربوطه این سرویس را فعال می‌کردند.

نوکیا اولین شرکتی بود که گوشی تلفن همراه را به ایران آورد. پس از آن از شرکت‌هایی که در ایران به ارائه گوشی تلفن همراه پرداختند، می‌توان زیمنس، آلکاتل، اریکسون و صاایران را نام برد. گوشی‌های اولیه به لحاظ ظاهری تفاوت چندانی با هم نداشتند و همه بزرگ و سنگین بودند. در ابتدا قیمت گوشی‌های تلفن همراه بسیار بالا بود مثلاً حدود یک میلیون تومان، البته اگر یک میلیون تومان را با نرخ تورم سال ۱۳۷۳ حساب کنید متوجه قیمت بسیار بالای تلفن همراه در آن زمان خواهید شد.

شاید بشود گفت اولین موبایل هوشمند یا smartphone گوشی سیمون شرکت IBM بود که در سال ۱۹۹۳ با قیمت ۹۰۰ دلار وارد بازار شد.

یک سال بعد در سال ۱۹۹۴ اولین بازی موبایل، تِتریس وارد گوشی‌ها شد.

در ۱۹۹۶ تولیدکنندگان به این فکر افتادند تا برد رادیو را هم در موبایل بگنجانند و استفاده بهینه‌تری از این وسیله داشته باشند و به این ترتیب رادیو هم به امکانات تلفن‌های همراه افزوده شد.

۱۹۹۷ دوربین به موبایل اضافه شد

ایده یکپارچه‌سازی گوشی موبایل با دوربین یا وسایل دیگر و مهیا کردن امکاناتی برای اشتراک عکس با دیگران ایده تازه ای نبود و پیش از اینکه به فکر فیلیپ کان برسد، چندین کمپانی از جمله شرکت اپل و الیمپوس به این فکر افتاده بودند، اما نخستین موبایل مجهز به دوربین در ۱۱ ژانویه سال ۱۹۹۷ (۲۲ دی ۱۳۷۵) توسط شرکت شارپ ژاپن و آقای کان ساخته شد و در همین سال بود که فیلیپ کان شرکت استارفیش را در زمینه نرم‌افزارهای گوشی تاسیس کرد. در همین سال اولین خرید از دستگاه خودپرداز نوشابه توسط یک دستگاه موبایل انجام شد.
سال تولیدگوشی هوشمند
در سال ۱۹۹۸ گوشی معروف نوکیا ۵۱۱۰ که میشد سه ساعت با آن صحبت کرد به بازار راه پیدا کرد. یک سال بعد (۱۳۷۶)نوکیا یک گوشی هوشمند و مجهز به مرورگر را به نام نوکیا I9110 به علاقهمندان معرفی کرد.

یکی از پرفروش‌ترین گوشی‌های جهان نوکیا ۳۳۱۰ بود که در سال ۲۰۰۰ وارد بازار شد و تا به امروز بیش از ۱۲۶ میلیون از این گوشی در دنیا پخش شده است. اولین گوشی تولید انبوه مجهز به دوربین، موبایل‌های اولیه نوکیا ۷۶۵۰ بود که در سال ۲۰۰۲ به بازار راه پیدا کرد. در همین سال اضافه شدن پخش موسیقی به تلفن همراه هم انقلابی در عرصه گوشی‌های همراه به پا کرد.

پرفروش ترین گوشی تلفن همراه دنیا

پاییز ۲۰۰۳ نوکیا یک گوشی با ظاهر بسیار معمولی به نام نوکیا ۱۱۰۰ روانه بازار کرد. شاید شرکت نوکیا هم تصور نمی‌کرد این گوشی ساده به پرفروش‌ترین گوشی تاریخ تلفن همراه تبدیل شود. ۱۱۰۰ تا امروز بیش از ۲۵۰ میلیون عدد فروش داشته است. اختلاف بسیار زیاد این گوشی با آیفون۵ که حدود ۱۵۰ میلیون تلفن همراه فروخته است نشان از این دارد که احتمالاً نوکیا ۱۱۰۰ پرفروش‌ترین گوشی دنیا خواهد ماند و رکوردش شکسته نخواهد شد.

گوشی Razer از شرکت موتورولا اولین گوشی با طراحی نازک و عمر باتری نسبتاً طولانی بود که در سال ۲۰۰۴ وارد بازار شد.

اسمارت‌فون‌ها آمدند

در سال ۲۰۰۷ بود که با ورود گوشی همراه محبوب شرکت Apple به بازار آهسته آهسته معنی تلفن همراه از وسیله ای فقط برای تماس به وسیلهای برای اتصال به اینترنت و انجام کارهای متنوع تغییر پیدا کرد. اولین فروشگاه اینترنتی خرید نرم‌افزارهای مخصوص موبایل یا همان اپلیکیشن‌ها یعنی App Store در سال ۲۰۰۸ راه‌اندازی شد و آغاز صنعت جدیدی در دنیای فناوری بود.

در سال ۲۰۰۹ تلفن های مجهز به نرم افزار وارد بازار شدند و در همین سال ویدئوچت به تلفنهای همراه راه پیدا کرد.

همچنین در سال ۲۰۰۹ شرکت سامسونگ اولین مدل از گوشی‌های Galaxy را وارد بازار کرد و از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ تلفن‌ها قدرتمندتر، نازکتر، پردوام‌تر، باکیفیت‌تر و سریعتر شده‌اند. شرکت سیسکو تخمین میزند تا سال ۲۰۱۷ بیش از ۱۰ میلیارد گوشی تلفن همراه در جهان وجود داشته باشد در حال حاضر این عدد حدود شش میلیارد است. امروزه رقابت بسیار بالا بین برندهای متفاوت وجود دارد و شرکت هایی چون اپل، سامسونگ، اچ‌تی‌سی، سونی و بسیاری برندهای معتبر دیگر با معرفی محصولاتی جذاب بازار رقابت را بسیار داغ‌تر کرده‌اند.

نسل جدید تلفن‌های همراه بسیار هوشمند و پیشرفته هستند، امکان جست وجو در اینترنت، عکسبرداری و فیلمبرداری با وضوح تصویر بسیار بالا، مطالعه کتاب‌های دیجیتال و روزنامه، اندازه‌گیری دما، ضربان قلب و حتی نظارت بر وضعیت سلامت افراد را با کمک حسگرهای مختلف فراهم می‌کنند. تلفن‌هایی که وزن آنها به طور میانگین حدود ۱۰۰ گرم است اما قابلیت‌هایشان آنها را در حد و اندازه‌های یک کامپیوتر ارتقا داده است.

***

اولین واگذاری سیمکارت درایران

(۱۹ مرداد ۱۳۷۳) با واگذاری ۴ سیم کارت به کارکنان نهاد ریاست جمهوری، رسماً عرضه سیم کارت تلفن همراه در ایران آغاز شد.

بهره‌برداری از اولین فاز شبکه تلفن همراه کشور، در مرداد ماه سال ۱۳۷۳ در شهر تهران با ۲۴ ایستگاه رادیویی و با ظرفیت ۹۲۰۰ شماره آغاز شد. به دنبال استقبال غیرمنتظره و بی نظیر مردم از این پدیده، شرکت مخابرات ایران درصدد گسترش پوشش آن از تهران به کل کشور بر آمد. بنابراین با توجه به نیاز و تقاضای مردم به این پدیده، فعالیتهایی متناسب با جهت گیری جهانی برای توسعه شبکه تلفن همراه در اهداف عالی مجموعه مخابرات کشور صورت گرفت.

در ادامه این برنامه هیئت وزیران بنا به پیشنهاد وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، اساسنامه شرکت ارتباطات سیار را با سرمایه ۲۰۰۰میلیارد ریال تصویب کرد و کلیه وظایف امور ارتباطات سیار شرکت مخابرات ایران به شرکت ارتباطات سیارایران واگذار شد.

با جدی شدن خصوصی‌سازی صنعت مخابرات کشور و اهمیت حضور در بازار رقابت تجاری، این شرکت از سال ۱۳۸۶، دارای «نام»، «نشان»، «رنگ» و «شعار» تجاری وی‍ژه خود شد. همچنین در سال ۱۳۸۹ پس از خصوصی شدن شرکت مخابرات ایران، این شرکت از سهامی خاص به سهامی عام تبدیل شد.

واگذاری سیمکارت به مردم

گفتنی است هنگامی که در سال ۱۳۷۳، همراه اول عرضه سیم کارت را در کشور آغاز کرد؛ ایران در منطقه پیشتاز بود و در جهان نیز تلفن همراه تکنولوژی نوینی محسوب می شد. نسل سوم تلفن همراه در حالی با تأخیر وارد کشور شده است که برخی کشورها در حال آماده سازی برای راه اندازی نسل پنجم تلفن همراه هستند.

اپراتور اول در ادامه آمادگی خود را اعلام کرده که به محض دریافت مجوز و فرکانس های مورد نیاز از سوی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، در کوتاه ترین زمان ممکن، امکان برخورداری از مزایای نسل های جدیدتر(نسل ۳ و ۴) را برای مشترکین خود فراهم نماید.

 

***

پای  اینترنت چگونه به  ایران بازشد؟

ورود اینترنت به ایران به سال ۱۳۷۰ برمی‎گردد 

حدود ۲۵ سال پیش یک ایرانی که کارمند دانشگاه برکلی کالیفرنیا بود اولین کامپیوتر را به نام “تهران ” که محتوایش مطالب مربوط به ایران بود به شبکه اینترنت وصل می کند.

وی در سال ۱۳۷۲ نیز اولین وب سایت ایرانی را به عنوان یک پایگاه اطلاعات و منابع ایرانی در وب مستقر می کند که جزء اولین وب سایتها و وب سرورهای خارج از اروپا محسوب می شود. 
اما شکل گیری اینترنت به معنای امروزی در ایران به ایجاد مرکز تحقیقات فیزیک نظری در سال ۶۸ و اقدامات این مرکز برای همکاری و ایجاد پروژه های تحقیقاتی و علمی بین دانشگاههای ایران و مؤسسات بین المللی برمی‎گردد.

در سال ۷۱ با تلاش های صورت گرفته از سوی این مرکز تعداد کمی از دانشگاههای ایران از جمله دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه گیلان به اینترنت وصل شدند تا با دنیای خارج ای‎میل رد و بدل کنند.

در آن سالها  تنها استفاده ای که از اینترنت صورت می گرفت تبادل ای‎میل بود. 
پس از این سال بود که تقریبا همه ساله اقدامات و ابداعات جدیدی بر بستر اینترنت در ایران شکل گرفت که هریک از آنها توانست مبنای استفاده اقشار مختلف مردم از این پدیده قرار گیرد.

ثبت دامنه ملی دات آی آر – IR – در سال ۷۲ یکی از اقدامات موثر در قلمرو اینترنت ایرانی محسوب می شود که توانست مشخصه ای تعیین شده برای هویت ایران در فضای اینترنت شکل دهد . این اقدام از سوی مرکز تحقیقات فیزیک نظری انجام شد که هنوز نیز تنها نهاد ثبت اسامی قلمرو دامنه های اینترنتی در ایران به رسمیت شناخته می شود. در همین سال اولین لیست ای‎میل ایرانی که موضوعی ورزشی داشت به راه افتاد تا اولین طومار ایرانیان در شبکه اینترنت راه‎اندازی شود و هزاران ایرانی از سراسر دنیا بتوانند در مورد اخبار و حوادث ورزشی ایران تبادل نظر کنند.

مرورگر “موزاییک “سال۷۲

در سال ۷۲ اقدام مهم دیگر تدوین و انتشار نسخه فارسی مرورگر اینترنتی “موزاییک ” بود تا کاربران ایرانی بتوانند متن فارسی را در وب سایت‎ها به نمایش درآورند

در سال ۷۲اولین روزنامه اینترنتی درایرانهمشهری

اولین نشریه ای که اینترنتی شد- محتوای روزنامه همشهری برای اولین بار به زبان فارسی روی وب قرار گرفت.

سال۷۳ انقلاب فضای مجازی دانشگاه های ایران

مرکز تحقیقات فیزیک نظری در سال ۷۳ توسط یک مودم ۹۶۰۰ بیتی با دانشگاه وین در اتریش برای اولین بار یک لینک IP تمام‎وقت اینترنت برقرار کرد و در اولین فرصت حدود هجده دانشگاه و مؤسسه تحقیقاتی از طریق مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات به اینترنت دسترسی پیدا کردند.

اولین شرکت اینترنتی ایران

در  سال ۱۳۷۳بود که به‎دنبال اتصال به اینترنت، موسسه “ندا رایانه “ فعالیت خود را به‎عنوان اولین ISP در ایران آغاز کرد.

اولین مجله اینترنتی ایران

اولین مجله اینترنتی ایرانی در سال ۷۴ در وب منتشر شد

اولین مصوبه اینترنتی مجلس

در  سال ۱۳۷۴ مجلس شورای اسلامی تاسیس شرکت امور ارتباطات دیتا را تحت نظر شرکت مخابرات ایران تصویب کرد تا تصدی توسعه خدمات دیتا در سطح کشور ب‏طور انحصاری در اختیار این شرکت قرار گیرد.

اولین پخش زنده “فوتبال”اینترنتی درایران

از  اتفاقات فراموش نشدنی سال ۷۴  پخش زنده اینترنتی اولین مسابقه فوتبال ( ایران- عربستان در تهران) توسط صدا و سیما به‎طور زنده در اینترنت و از طریق وب سایتی در انگلستان اشاره کرد. 

در سال ۷۵ طبق اعلام موسسات جهانی حدود ۲ هزار نفر در ایران کاربر اینترنت می شوند که با توجه به سرعت دسترسی پایین و پهنای باند چند بیت در ثانیه تنها موفق به ارسال و دریافت ای‎میل می شدند.

۲ساعت تلاش برای ارسال یک عکس!

 کاربردهای اینترنت در سالهای اول ورود به ایران تنها مربوط به ارسال و دریافت ای‎میل متن در حد چند کیلوبیت می شد و برای ارسال یک عکس دو هزار کیلوبیتی کاربر باید حدود دو ساعت زمان صرف می کرد. در آن سالها بیشترین سرعت اینترنت حداکثر ۶۴ کیلوبیت در ثانیه بود.

انقلاب اینترنتی درسال۱۳۷۶

اولین خبرگزاری اینترنتی ایران
از  سال ۱۳۷۶به بعد رفته رفته اینترنت نمود پررنگ‌تری در جامعه ایرانی پیدا کرد به نحوی که در سال ۷۶ برای اولین بار در تاریخ انتخابات ایران،‌ نامزدهای ریاست جمهوری وب سایت های رسمی خود را منتشر کردند تا فعالیتهای تبلیغاتیشان را به خارج از ایران گسترش دهند و خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران اخبار خود را از طریق وب سایت انتشار داد.

تحولاتی درسرعت اینترنت

در سال ۷۶ همچنین برای توسعه پهنای باند اینترنتی، مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات از طریق یک لینک جدید ۱۲۸ کیلوبیتی به ماهواره Archway در شهر میلان ایتالیا وصل می شود که بعد از این اتصال وضع اینترنت در دانشگاههای کشور کمی بهتر شد که چند ماه بعد ظرفیت این اتصال به نقطه اشباع رسید و در سال ۷۷ این سرعت اتصال به ۵۱۲ کیلوبیت در ثانیه ارتقا یافت. 

در این سال شمار مشترکان اینترنت در ایران ۵ هزار نفر تخمین زده شد و پروژه یونیکد۱ نیز با قرارداد شورای‌عالی انفورماتیک و با نظارت و مدیریت فنی دانشگاه صنعتی شریف تحت عنوان ” فارسی وب ” آغاز شد که هدف آن گنجاندن کامل و جامع الفبای فارسی در استاندارد یونیکد، نشر فارسی در کامپیوتر به ویژه اینترنت و وب و استاندارد سازی بود تا مشکل فونت های غیراستاندارد موجود در نرم افزارهای ایرانی حل شود که در اواخر سال ۷۹ ایران به‎طور رسمی عضو کنسرسیوم یونیکد شد.
آغاز اولین پدیده وبلاگ نویسی در ایران نیز به سال ۸۰ برمی‎گردد و اولین سرویس وبلاگ نویسی ویژه فارسی زبانان “پرشین بلاگ ” در ایران آغاز به‏ کار می کند که هدف تیم ارائه دهنده این سرویس مجانی ایجاد محیطی کاملا فارسی از جمله متن‎نویس سازگار با زبان فارسی، تقویم شمسی و سیستم نظرخواهی فارسی و متمرکز کردن وبلاگ نویسان فارسی زبان در یک سایت و در نتیجه افزایش بینندگان این وبلاگها است که در عرض هفت ماه نزدیک به ۲۱ هزار ایرانی برای استفاده از این سرویس ثبت‎نام می کنند.

ایران نخستین کشور خاورمیانه که به اینترنت وصل شد

‌سیاوش شهشهانی ‌استاد فیزیک دانشگاه شریف و مسئول اسبق ثبت پسوند ملی ایران در پژوهشگاه دانش های بنیادی ایران در گفت‎وگویی اعلام کرده که ایران اولین کشور خاورمیانه بود که به اینترنت وصل شد. وی می گوید که در آن زمان بسیاری از سازمان های خارجی از کمک به ایران خودداری کردند اما با این وجود اینترنت در ایران شکل گرفت.


شهشهانی معتقد است که از سال ۶۸ تب ای‎میل و اینترنت در اکثر دانشگاههای کشور فراگیر شده بود اما زمانی که اینترنت به معنای واقعی وارد کشور شد به سال ۷۰ برمی‎گردد.
وی با تاکید بر اینکه در مرکز تحقیقات فیزیک نظری به این نتیجه رسیدیم که پست الکترونیک برای یک مرکزتحقیقاتی که می‌خواهد با دانشگاههای دنیا ارتباط داشته باشد ضرورتی اجتناب‌ ناپذیر است، گفته است که به دلیل شرایط پس از جنگ، برنامه گسترش ارتباط با دانشگاه‌های خارجی مورد نظر بود و یکی از سرلوحه‌های مرکز تحقیقات به‎شمار می‌آمد . به همین دلیل ای‎میل ارزان‌ترین و سریع‌ترین روشی بود که مورد توجه قرار گرفت.
وی در مورد اولین اتصال ایران به شبکه اینترنت نیز گفته است که اواخر سال ۱۹۹۲ میلادی از طریق اتصال تلفنی به دانشگاه لینس اتریش وصل شدیم که بعد‌ها با یک خط استیجاری به دانشگاه وین اتریش که آن زمان از نقاط اصلی اتصال به شبکه بود وصل شدیم.

پروتکل IP/ICP درایران

زمستان  (۱۳۷۲شمسی) ۱۹۹۳میلادیپروتکل IP/ICP در ایران راه‌اندازی شد که امکان اتصال به شبکه اینترنت را فراهم کرد

ایران حدود ۱۳۷۳شمسی از دانشگاههای اروپایی به شبکه اینترنت وصل شد.

شهشانی می گوید: کل ظرفیت اتصال کشور ۹٫۸ کیلوبیت در ثانیه بود البته در آن زمان هنوز سرویس‌های Web و فایل‌های گرافیکی راه نیفتاده بود و همین سرعت ۹٫۸ کیلوبیتی برای تبادل ای‎میل کفایت می‌کرد.
منبع:خبرگزاری فارس بااصلاحات

پروفسورشهشهانى کیست؟

دکتر سیاوش میرشمس شهشهانى متولد ۱۰ خرداد ۱۳۲۱ در تهران است.

در هجده سالگى براى ادامه تحصیل به آمریکا رفت، وی در کالج هوپ میشیگان ریاضیات خواند و براى دوره کارشناسى ارشد و دکترا به دانشگاه برکلى در ایالت کالیفرنیا رفت و موفق به اخذ درجه دکتراى ریاضیات از دانشگاه برکلى شد،شهشهانی پنج سال در دانشگاه‌هاى برکلى، نورث وسترن، ویسکانسین و میشیگان تدریس کرد،سال ۵۳ به ایران بازگشت و به عضویت هیأت علمى دانشگاه صنعتى شریف درآمد.

یونیکدچیست؟

کامپیوترها فقط با کدها (اعداد) کار می‌کنند و حروف و نویسه‌های (کاراکتر) دیگر را با تخصیص عددی (کد) به هر یک از آنها در خود ذخیره می‌کنند و یا بر روی آن پردازش انجام می دهند. بنابراین تمام اطلاعات نوشتاری، صوتی و تصویری در نهایت باید به صورت اعداد و ارقام در کامپیوتر ذخیره و پردازش شوند.

برای اینکه بتوانیم اطلاعات نوشتاری خودمان را برای کامپیوتر قابل فهم کنیم مجبوریم تا به هر حرف از حروف الفبا، یک عددی (کد) اختصاص بدهیم. حالا شما تصور کنید که در دنیا چند زبان و خط وجود دارد و هر شرکت نرم افزاری بخواهد برای ذخیره اطلاعات به خط و زبان خودش یک کد ویژه به کار ببرد! تا قبل از ابداع یونی‌کد، هر شرکتی برای نمایش نویسه در کامپیوتر از یک کد ویژه و خاص خود استفاده می کرد و بی اغراق صدها سیستم کُدگذاری مختلف برای تخصیص این اعداد و کدها وجود داشت.

یعنی مثلا تصور کنید یک شرکتی برای نمایش یک نویسه مثل a از یک کد و شرکتی دیگر از کدی دیگر استفاده می کرد و این موضوع در مورد تمام زبانها، از جمله زبان فارسی هم صادق بود. و یا اگر استانداردهایی هم برای این منظور طراحی شده بود در حد قابل قبولی نبود.  مثلاً اتحادیه اروپا به چندین سیستم کُدگذاری مختلف نیاز داشت تا همه زبان‌های آن اتحادیه را در بر بگیرد. حتی برای زبانی مثل انگلیسی نیز هیچ کُدگذاریی به‌تنهایی برای همه حروف، علائم نقطه‌گذاری و نمادهای فنی متداول، کافی نبود.

از طرف دیگر سیستم‌های کدگذاری نیز با همدیگر تعارض داشتند. یعنی دو کُدگذاری مختلف ممکن بود از اعداد یکسانی برای دو نویسه مختلف استفاده کنند و یا از اعداد مختلفی برای نویسه‌های یکسان استفاده کنند. با وجود این که هر کامپیوتری – سرورهای شبکه- لازم است از کُدگذاری‌های مختلف و متعددی پشتیبانی کنند و گرنه هرگاه داده‌ها از کُدگذاری‌ها یا محیط‌های مختلف عبور کنند، در معرض خطر تحریف یا تغییر قرار می‌گیرند.

حروف ، اعداد و علایمی که در اپلیکیشن های وب استفاده می شوند به همان شکلی شما آنها را میبینید در کامپیوتر مدیریت نمی شوند.  کامپیوتر ها فقط با اعداد سرو کار دارند ، پس این حروف و کاراکترها باید به مجموعه ای از اعداد ۰ و ۱ تبدیل می شوند تا مدیریت آنها آسان باشد. لذا باید استاندارد واحدی وجود داشته باشد که هرکدام از این اعداد چه کاراکترهایی را نمایش دهند و همین اینکه چگونه بر روی دیسک ذخیره شوند. بنابراین باید بر سر یک روش استاندارد برای رمزگذاری  کاراکترها  توافق می شد.

جهت نیل به این هدف  انجمن استانداردهای آمریکا در سال ۱۹۶۰ یک روش رمزگذاری ۷ بیتی با نام American  Standard Code for Information Interchange (ASCII)  را معرفی کرد. در مجموعه کاراکتری که در ASCII تعریف شد ۱۲۸ کاراکتر (۷ بیت) ارایه می شد که یبشتر مخصوص زبان های لاتین بود.

در دهه ۱۹۸۰ تصمیم بر این شد که در مجموعه کاراکتر ASCII به جای ۷ بیت از یک بایت کامل یعنی ۸ بیت برای کدگذاری استفاده شود. بر این اساس تعداد کاراکترهای مجموعه کاراکتر به ۲۵۶ عدد می رسید. بر این اساس کد های بعد از ۱۲۷ و تا ۲۵۵ نیز به عنوان کد های رزرو شده در نظر گرفته شدند و  زبان های دیگر عموما در این بازه قرار می گیرفتند. اما در این محدوده بین زبان های مختلف استاندارد واحدی وجود نداشت وهر زبانی پوینت کد مختص الفبای خودش را نشان می داد به عبارتی دیگر پوینت کد ۲۰۰ در یک زبان حرف متفاوتی را در زبان دیگر بر می گرداند.

بدیت ترتیب یونیکد ابداع شد. یونی‌کد به هر نویسه یک عدد یکتا، اختصاص می‌دهد، مستقل از محیط، مستقل از برنامه، و مستقل از زبان. استاندارد یونی‌کد را پیشتازان صنعت کامپیوتر از قبیل شرکت‌هایی، چون آی‌بی‌ام، اَپل، اچ‌پی، اورکل، جاست‌سیستم، سان، سای‌بیس، مایکروسافت، یونی‌سیس و بسیاری از شرکت های دیگر پذیرفته اند.

امروزه یونی‌کد در بسیاری از سیستم‌عامل‌ها، همه مرورگرها و بسیاری از محصولات دیگر پشتیبانی می‌شود. پیدایش استاندارد یونی‌کد و در دسترس بودن ابزارهایی که از آن پشتیبانی می‌کنند، از چشمگیرترین روندهای جدید در صحنه جهانی فناوری‌های نرم‌افزاری بوده است.

گنجاندن یونی‌کد در سایت ها و برنامه‌های کاربردی، در مقایسه با کدهای قدیمی، می‌تواند باعث کاهش قابل ملاحظه هزینه‌ها شود. یونی‌کد این امکان را فراهم می‌کند که یک محصول نرم‌افزاری یکسان یا یا یک سایت مشخص، بتواند بدون نیاز به طراحی مجدد، در محیط‌ها، زبان‌ها، و کشورهای متعددی کار کند. یونی‌کد به داده‌ها نیز امکان می‌دهد که بدون تحریف از سیستم‌های مختلف عبور داده شوند.
بدین ترتیب یونی کد به همه حروف، کدهای یکتایی مستقل از محیط سیستم عامل و برنامه و زبان، تخصیص می دهد. در این سیستم کدگذاری، تمام حروف زبان های زنده امروز دنیا در نظر گرفته شده و برای هر کدام از این حروف یک کد یکتا و منحصر به فردی اختصاص داده شده است.

قبل از یکسان سازی و بوجود آمدن این سیستم کدگذاری، بسیاری از کاربران فارسی زبان اینترنت، برای آن که بتوانند نوشته های خود را به اطلاع هم زبانان خود برسانند، آنها را به فایل های تصویری تبدیل کرده و ارسال می نمودند و یا در برخی موارد با استفاده از سیستم کدگذاری حروف عربی، این کار را به انجام می رساندند و یا با استفاده از حروف انگلیسی اقدام به نگارش زبان فارسی می نمودند. ولی هم اکنون بسیاری از کاربران از این سیستم کدگذاری استفاده می کنند بدون آنکه شاید اطلاعی از وجود آن داشته باشند!

کنسرسیوم یونی‌کدچیست؟

کنسرسیوم یونی‌کد سازمانی غیرانتفاعی‌ است که برای بهبود، گسترش و ترویج استفاده از استاندارد یونی‌کد تأسیس شده است. استانداردی که شیوه بازنمایی متون را در محصولات نرم‌افزاری و استانداردهای امروزی مشخص می‌کند. اعضای این کنسرسیوم را طیف گسترده‌ای از شرکت‌ها و سازمان‌های فعال در صنعت پردازش اطلاعات، در بر می‌گیرند. پشتیبانی مالی این کنسرسیوم صرفاً از طریق حق عضویت اعضا تامین می شود. عضویت در کنسرسیوم یونی‌کد برای سازمان‌ها و افراد در هر جای دنیا که استاندارد یونی‌کد را پشتیبانی کنند و بخواهند در گسترش و پیاده‌سازی آن کمک کنند، آزاد است.

در ابتدا دو تلاش مستقل برای ایجاد مجموعه کاراکترهای واحد صورت گرفت.اولین آنها ISO-10646 پروژه سازمان بین المللی استانداردISO بعدی پروژه Unicode بود که توسط کنسرسیومی به نام کنسرسیوم Unicde سازماندهی می شد.  ISO با استانداردی به نام ISO-10646 کار خودرا آغاز کرد  و یک مجموعه کاراکتر جهانی (UCS) 31 بیتی بزرگ را معرفی کرد. کنسرسیوم Unicode نیز بر روی استانداردهای خودش که کار می کرد.  داشتن دو نوع استاندارد مطمئنا چیزی نبود ک بتوان آن را استاندارد واحدی نامید. هم ISO و هم Unicode این مطلب  را دریافتند و تصمیم گرفتند در سال ۱۹۹۱ به یکدیگر بپیوندند. از آن پس نسخه های جدید استانداردهای Unicode کاملا سازگار  و همگام شده با نسخه های متناظر ISO10646 شدند.

یونیکد یک مجموعه کاراکتر دارای  لیستی از کاراکترها با اعداد منحصر به فردی هستند که به آن در اصطلاح پوینت کد (Point Code) گفته میشود.  هریک Point Code ها کارکتر واحدی را نمایش می دهند .   بر این اساس استاندارد Unicode سه نوع روش رمزگذاری را تعیین می کند که به یک کاراکتر اجازه می دهد در داخل یک یا چند بایت رمزگذاری شود (یعنی در ۸ یا ۱۶ یا ۳۲ بیت). این سه نوع روش رمزگذاری به ترتیب UTF-16 , UTF-8  و UTF-32  نامیده می شوند.UTF مخفف فرمت انتقال یونیکد است.

تفاوت انکدینگ ها در نحوه متفاوت ارایه حروف اعداد وعلایم بین کشورهای مختلف است،به طوری که نحوه ارایه کاراکتر ها در یک کشور با کشور دیگر متفاوت است. UTF-8 تمامی کاراکترهای یونیکد را در یک دنباله بایت با طول متغیر منتقل می کند

برچسب : , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

درباره نویسنده

1630مطلب نوشته است .

One Comment on “اولین”موبایل”درجهان،اولین«سیمکارت»درایران+تاریخچه اینترنت”

Trackbacks

  1. موبايل چه سالي وارد ايران شد – رادیو موزیک – دانلود آهنگ جدید

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

تمام حقوق این سایت برای © 2018 pirastefar.ir. محفوظ است.
بهینه سازی وبسیما