انتقاددرزمان امام زمان-اعتراض به رئیس جمهور

انتقاددرزمان امام زمان-اعتراض به رئیس جمهور

انتقاد تند عضو شورای نگهبان از رئیس جمهور: برخی کلمات قابل تحمل نیست

کسی که رئیس جمهور را بی سواد خواند،در زمان جنگ،رفتن به جبهه را حرام می دانست!

آیت‌الله مکارم شیرازی:آقای روحانی!چکار به وضع معصومین و زمان آن‌ها دارید که دردسر برای خود درست  می‌کنید؟!

  شما کار اصلی خود را در سه چیز خلاصه کنید؛ جلوگیری از گرانی، تولید کار برای اقشار مختلف جامعه به‌ویژه جوانان تحصیل‌کرده و در دسترس قرار دادن یک فضای مجازی سالم برای مردم..درادامه خواهیدخواند

 آیت‌الله شیخ مهدی شب‌زنده دار استاد دروس عالی حوزه علمیه و عضو ارشد جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در واکنش به اظهارات حسن روحانی رئیس‌جمهور درباره وارد بودن انتقاد به پیامبر و امام زمان گفت آدم بی‌سواد این حرف‌ها را می‌زند.

وی در ابتدای صحبت‌هایش گفت: قبل از شروع در بحث، این نکته را عرض می‌کنم که گاهی در کلمات بعضی از بزرگان حکومت ما کلماتی گفته می‌شود که قابل تحمل برای جامعه شیعه و حوزه علمیه نیست. ما نسبت به عقاید شیعه با هیچ کس رودربایستی نداریم و انقلاب ما برای این است که این ارزش‌ها گسترش و قوام پیدا کند. این که گفته می‌شود معصوم و امام هم قابل نقد هستند، اگر مقصود گوینده این باشد که افرادی نقد می‌‌کرند و معصومین به آن‌ها اجازه می‌دادند، این بلااشکال است. اما نقد امروز به معنای این است که کسی اشتباه دارد و اگر کسی اشتباهش را به او گفت او باید بپذیرد.

وی افزود: نقد ائمه از ناحیه کسانی است که به مقامات ائمه آشنا نبودند و یا ریگی به کفش داشتند. ائمه که نقد ندارند. آنها معصومند. پیامبر معصوم بود. این معنا ندارد که ما عقاید شیعه را مورد هجمه قرار بدهیم. ما نسبت به عقاید شیعه با احدی رودربایستی نداریم و اگر بنا باشد این مطالب تکرار بشود همان‌طور که قبلا هم شبیه این مطلب نسبت به مولا امیرالمومنین بیان شده بود، بدانند که حوزه در مقابل آن‌ها برخواهد خواست.

عضو ارشد جامعه مدرسین با تأکید برا اینکه شما باید خدا را شکر گذار باشید که این فرصت به شما داده شده است که خدمت‌گذار باشید، اظهار داشت: به خاطر عقاید شیعه و ولایت فقیه به اینجا رسیدید. و الا شما چه جایگاهی داشتید که حالا هر روز درباره عقاید شیعه مناقشه می‌کنید.

معلوم می‌شود در حوزه درست درستان را نخوانده‌اید. اینکه ما می‌گوییم درست درست بخوانید و فقه و اصول خود را درست کنید برای همین است. آدم بی سواد این حرف‌ها را می‌زند. این چه حرفی است که می‌زنید؟ ما جانمان را برای ائمه کف دست گذاشتیم.

بسته روحانی

رئیس جمهور در دیدار با وزیر و معاونان وزارت امور اقتصادی و دارایی در صحبت‌هایی گفته است “همه باید انتقاد شوند و استثناء ندارد. تمام مسئولین در کشور قابل نقد اند. ما در کشور معصوم نداریم مگر اینکه یک وقت امام دوازدهم ظهور کرد که‌ آن وقت هم می شود نقد کرد. پیغمبر هم اجازه نقد می‌داد بالاتر از پیغمبر که در تاریخ نداریم. وقتی پیغمبر صحبتی می‌کرد یک نفر بلند می شد و می‌گفت «أ من الله ام منک؟” حرف خودت است یا خدا وحی کرده است؟ اگر می گفت “من الله” که هیچ امر خداست اما اگر می‌گفت “منی” طرف مقابل می‌گفت قبول ندارم و نقد می‌کرد. ما در زمان حکومت معصوم هم نقد را داریم .”/شنبه ۲۳ دی ۱۳۹۶خبرآنلاین بنقل  ازتسنیم

روزنامه قانون نوشت: «برخی اظهارات و سخنانی که از زبان مسئولان مطرح می‌شود، واکنش‌های سریع و حاشیه‌داری را به دنبال دارد. برای مثال حسن روحانی روز دوشنبه هفته گذشته در دیدار وزیر و معاونان وزارت امور اقتصادی و دارایی اظهار داشت: «هیچ استثنایی در کشور برای انتقاد کردن وجود ندارد و در کشور ما معصوم نداریم. حالا یک وقتی اگر امام زمان(عج) در کشور ظهور کرد، آن وقت هم می‌شود نقد کرد. پیامبر اسلام (ص) هم به مردم اجازه انتقاد می‌دادند و بالاتر از مقام پیامبر(ص) در تاریخ وجود ندارد. وقتی پیغمبر(ص) یک صحبتی می‌کرد، طرف بلند می‌شد رو به روی پیغمبر(ص) و می‌گفت: اَ من ا… او منک (این حرف از طرف خدا به شما وحی شده است یا نظر خودت است؟)، اگر پیغمبر می‌گفت، از طرف خداست، می‌گفت، حرفی نیست و اگر می‌گفت، از طرف خودم هست، می‌گفت: «من قبول ندارم و نقد می‌کرد.»

***

کسی که رئیس جمهور را بی سواد خواند،در زمان جنگ،رفتن به جبهه را حرام می دانست!

روزنامه جمهوری اسلامی نوشت:هر چند موج برخاسته از سخنان رئیس‌جمهور روحانی درباره دایره گسترده نقد که با واکنش تند عده‌ای از علمای حوزه علمیه مواجه شد، با توضیحاتی که دفتر رئیس‌جمهور داد فروکش کرد، ولی این واقعه به تجربه‌ای منجر شد که اگر مورد توجه قرار گیرد، بسیار سودمند و آینده ساز خواهد بود.

تجربه‌ای که از این واقعه به دست آمده این است که حضرات روحانی نباید بدون بررسی و تحقیق درباره سخنی که برای آنها نقل می‌شود، موضعگیری کنند. ممکن است آقایان در مواردی احساس وظیفه شرعی برای جلوگیری از یک انحراف عقیدتی نمایند و همین احساس وظیفه انگیزه‌ای شود جهت موضعگیری و اعلام نظر و یا حتی اعلام خطر. این امر، کاملاً معقول و منطقی است ولی برای رسیدن به چنین احساس وظیفه‌ای باید مراحلی طی گردد و جوانب امر کاملاً سنجیده شود تا آنچه گفته می‌شود از اتقان لازم برخوردار باشد و موجب پشیمانی و وهن کسانی که موضع می‌گیرند نشود.

یکی از این جوانب، شناسائی فرد یا افرادی است که آغاز‌کننده ایراد و اعتراض هستند و تلاش می‌کنند دیگران را وادار به ورود به این میدان کنند. آغازگر ماجرای اعتراض به سخن رئیس‌جمهور روحانی درباره نقد، یک فرد غیرروحانی بی‌اطلاع از مبانی عقیدتی بود که از یکطرف کاملاً جناحی عمل می‌کند و از طرف دیگر بشدت جویای نام است. اطلاع یافتن از این واقعیت می‌تواند کمک خوبی باشد به حضرات علما که در موضعگیری‌ها تامل بیشتری کنند و با بررسی بیشتری به نتیجه برسند.

یکی دیگر از جوانب، شنیدن صدای خود گوینده است که کمک زیادی به فهمیدن صحیح مقصود وی می‌کند. در دنیای امروز که دنیای پرشتاب ارتباطات، اعم از سمعی و بصری‌، است به دست آوردن صدا و تصویر افرادی که سخن گفته‌اند کار آسانی است به ویژه آنکه شخص رئیس جمهور همواره سخنان خود را از طریق دفتر خود در معرض دیدن و شنیدن عموم قرار می‌دهد.

از جمله دیگر جوانب امر، تامل در کلمات گوینده است. اگر رئیس‌جمهور گفته باشد پیامبر اسلام را می‌توان نقد و رد کرد، تردیدی باقی نمی‌ماند که این سخن با عصمت منافات دارد و قابل قبول نیست. اما وقتی می‌گوید خود پیامبر ا کرم(صلی‌الله علیه و آله) و سایر معصومین اجازه نقد می‌دادند.

معنی این سخن این نیست که سخنان و نقطه نظرهایشان مردود بود بلکه منظور این است که معصومین آمادگی داشتند سخنان مخالف را بشنوند و توضیح و پاسخ بدهند و نظر و سخن خود را تحکیم کنند.

این روش دو فایده دارد. اول اینکه سخن و نظر مخالفان در دل و ذهن آنها نمی‌ماند و هر کس هرچه می‌خواهد می‌گوید و دوم اینکه با استفاده از این فرصت آزادی بیان، سخن و نظر خود معصومین می‌شود و ابهامی باقی نمی‌ماند.

بالاتر از حضرات معصومین علیهم السلام، خداست که وقتی انسان را آفرید به ملائکه اجازه داد نظر مخالف خود را بگویند و البته جواب آنها را هم داد. آیا با این نقدی که ملائکه نسبت به خلقت خدا کردند، به خدائی خدا لطمه‌ای وارد شد؟!

وقتی رئیس‌جمهور می‌گوید معصومین هم اجازه نقد به خودشان را می‌دادند، روشن است که معصوم بودن آنان را قبول دارد و لوازم عصمت را هم می‌داند و به همین دلیل باید سخن او را طوری معنا کرد که با عصمت و لوازم آن منطبق باشد نه اینکه یکی بگوید معلوم می‌شود وقتی در حوزه بودی درست درس نخواندی، دیگری بگوید اصلاً سواد نداری و آن دیگری بگوید هرچه خواندی فراموش کردی!این مطالب را با این هدف مطرح نکرده‌ایم که از شخص خاصی حمایت کرده باشیم. به رئیس‌جمهور روحانی هم انتقاداتی داریم که در موارد زیادی مطرح کرده ایم. هدف ما این است که با صمیمیت و دلسوزی به بزرگان روحانیت بگوئیم حفاظت از کیان روحانیت، که وظیفه مهم شماست، ایجاب می‌کند وقت گرانبهایتان را صرف امور مهمی کنید که رابطه مستقیم با همین وظیفه مهم شما دارد.

امروز، سرگرم شدن شخصیت‌های سیاسی و روحانی کشور به مسائل فرعی و حاشیه‌ای و غفلت آنها از مسائل اصلی، زمینه را برای اشغال شدن عرصه فکری و اعتقادی مردم توسط دشمنان اسلام و نظام اسلامی فراهم ساخته و آنها در تکاپوی ویران ساختن «پای بست» هستند. در چنین وضعیتی بزرگان روحانیت نباید اجازه بدهند عده‌ای آنها را مشغول «در فکر نقش ایوان» بودن کنند. این را باور بفرمائید که پشت پرده این دعواها که هر روز بر سر یکی از حاشیه‌ها پیش می‌آید، دست‌های آلوده اما بظاهر زیبائی در کارند که اگر درست شناسائیشان کنید خواهید دید به کسانی تعلق دارند که با اصل اسلام و نظام مشکل دارند. حتی آن کسی که در همین ماجرای نقد رئیس‌جمهور را متهم به بیسوادی کرد در دوران دفاع مقدس، رفتن به جبهه را با استناد به مرجع تقلیدش جایز نمی‌دانست! تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل…

بزرگان روحانی ما امروز باید حضور جوانان ۱۵ تا ۳۰ سال در اغتشاشات اخیر را ریشه یابی کنند و ببینند آنها علیرغم اینکه در سراسر عمر خود در فضای تبلیغات جامعه اسلامی و انقلاب قرار داشتند چرا به تحریک یک کانال مجازی به مساجد و حسینیه‌ها و دفاتر ائمه جمعه حمله کردند؟

تحقیق و بررسی کنید ببینید چرا مردم اینهمه به اخبار رسمی بی‌اعتمادند و تحت تاثیر شایعه پراکنی‌ها قرار می‌گیرند؟ به این سوال پاسخ بدهید که چرا ده‌ها موسسه با برچسب کار فرهنگی هزارها میلیارد تومان بودجه از دولت می‌گیرند و هیچ کار مثبتی نمی‌کنند و به اصل نظام هم فحش می‌دهند و طلبکاری می‌کنند؟

ریشه این گرایش غلط را بیابید که حوزه‌های علمیه را به بودجه‌های دولتی وابسته کرده و به عواقب خطرناک آن برای روحانیت شیعه نمی‌اندیشد.

ریشه یابی کنید که چرا مداحان جای خطبا را گرفته‌اند و افراد روحانی در دوران حاکمیت خود از بسیاری از مسئولیت ‌های روحانیتی کنار گذاشته شده‌اند و جایگاه هزار ساله روحانیت درحال یک دگردیسی کامل است؟

بی تعارف باید بگوئیم مشغول شدن حضرات روحانی به حواشی و

در بسیاری از موارد فاصله گرفتن آنها از مردم، عامل اصلی این وضعیت است که اگر ادامه پیدا کند به «فاجعه» منجر خواهد شد. آیا قرار است اجازه بدهید این فاجعه رخ دهد و شما برای جلوگیری از وقوع آن هیچ اقدامی نکنید؟/۳۰ دی ۱۳۹۶عصرایران

احتمالاً این مقاله از بازماندگان حادثه۷تیر حجت الاسلام مسیح مهاجری-مدیرمسئول روزنامه جمهوری اسلامی- باشد

اولین شماره روزنامه جمهوری اسلامی در روز ۹ خرداد ۱۳۵۸ منتشر کرد

***

آقای روحانی بیسواد!معلوم می‌شود در حوزه درست درستان را نخوانده‌اید!

اینکه ما می‌گوییم درست درست بخوانید و فقه و اصول خود را درست کنید برای همین است.

آدم بی سواد این حرف‌ها را می‌زند. این چه حرفی است که می‌زنید؟

بیشترناراحتی علما بخاطراین حرف است:رییس جمهور در جشنواره فارابی(یکشنبه ۲۴ دی ۱۳۹۶ ) گفته بود: «هر کس حرفی می زند یا اعتراضی می کند یا خس و خاشاک است یا گاو و گوساله یا آشغال. این چه طرز حرف زدن است؟ چرا توهین کنیم و بی ادبانه با مردم حرف بزنیم؟ دقیق سخن بگوییم. در تریبون های مقدس دقیق تر حرف بزنیم.»

طعنه رییس جمهور روحانی متوجه «آشغال» خواندن از زبان آقای صدیقی و«گوساله» یا «خس و خاشاک» سخنان آقای علم الهدی(امام جمعه مشهد) و آقای احمدی نژاد در خرداد و دی ۸۸ است

***

مطهری:موضع رئیس جمهور بجا بود و اصل این حرف درست است؛ اما..

روز گذشته، حجت‌الاسلام و المسلمین حسن روحانی، رئیس‌جمهوری در مراسم اختتامیه نهمین جشنواره بین‌المللی فارابی ـ که در سالن اجلاس سران برگزار شد ـ به سخنان یکی از از خطبای نماز جمعه اشاره و به شدت از گفته های وی انتقاد کرد.

وی با اشاره به اظهارات اخیر امام جمعه موقت تهران ادامه داد: حال اگر گفته می شود، فردی از سمتی تحریک شده یا دستورهایی داشته یا اینکه جاسوس بوده، بگذارید در یک دادگاه ثالث به این موضوع رسیدگی شود. این چه حرف زدنی است که هر که در خیابان حرف می زند، یا خس و خاشاک هستند یا گاو و گوساله یا آشغال؟ چرا با توهین بی ادبانه با جامعه خود برخورد می کنید؟ مردم حرف دارند و برای همین به خیابان آمده‌اند. برخی حرفشان بحق است و برخی نیز از شرایط سوءاستفاده کردند. در همه جای دنیا نیز این گونه است و اگر فردا در لندن و نیویورک نیز تظاهرات شود، عده‌ای پیدا می شوند که شیشه‌ها را می شکنند و چند مغازه را غارت می کنند.

رئیس‌جمهوری تصریح کرد: نباید همه را به یک چوب برانیم، بلکه باید به ویژه در تریبون‌های مقدس دقیق حرف بزنیم، چون ملت ما ملت بزرگی است.

پس از این صحبت ها، نمایندگان مجلس واکنش های مختلفی به این موضوع داشتند. برخی نماینده ها بر این باور بودند که نباید به موضوع دامن زد و باید از کنار این گونه صحبت ها گذشت و برخی دیگر از نماینده های مجلس خواهان بازخواست از کسانی هستند که باعث ایجاد التهاب در جامعه می شوند.

محمدرضا تابش در گفت وگو با تابناک در خصوص این موضوع اظهار داشت: همه مسئولان جامعه باید سعی کنند تا آرامش را در جامعه ایجاد کنند؛ اما متأسفانه در پیش گرفتن برخی مواضع ـ آن هم از تریبون ها و مکان های مقدس و از زبان خطبای جمعه که باید مروج اخلاق و فضیلت باشند ـ جامعه را ملتهب می کند.

این نماینده مجلس گفت: البته آقای صدیقی توضیح دادند که مقصودشان اهانت به مردم نبود؛ اما باید این افراد دقت کنند، کسانی که تریبون دستشان است و سخنان آنها پخش سراسری می شود، نمی تواند بگوید که مردم این گونه برداشت نکنند. به هر حال افکار عمومی از این صحبت ها برداشت خوبی نداشت و این موارد نیز باعث ایجاد التهاب در جامعه می شود، اگر هم لازم است، برخوردهایی هم با این گونه افراد صورت گیرد، باید هر چه زودتر انجام شود.

وی درباره سخنان روحانی در این خصوص نیز یادآور شد: سخنان رئیس جمهور امروز در خصوص این موضوعات و اتفاقات چند وقت گذشته در کشور بسیار امیدوارکننده بود، رئیس جمهور هم در دفاع از حقوق مردم و هم مخاطب قرار دادن افرادی که توهین و اهانت به مردم کرده اند، بسیار صریح حرف زدند.

وی ادامه داد: رئیس جمهور همچنین موضوع بسیار خوبی در خصوص رفع فیلترینگ تلگرام داشت و این فضا نیز به هر حال باز شد و ما امیدواریم از این فضای ایجاد شده سوءاستفاده نشود و فضای باز همچنان در کشور وجود داشته باشد.

همچنین علی مطهری در گفت وگو با تابناک در خصوص صحبت های رئیس جمهور گفت: موضع رئیس جمهور بجا بود و اصل این حرف درست است؛ اما به نظر من، باید به این نوع موضوعات دامن نزد و هر چقدر راحت تر از کنار این بحث ها عبور کنیم، بیشتر به نفع جامعه خواهد بود.

نایب رئیس مجلس گفت: ممکن است کسی هم اشتباهی کرده باشد؛ اما بهتر است، ما آن را دنبال نکنیم و به این موضوع دامن نزنیم./۲۵ دی ۱۳۹۶تابناک

***

 تکذیب انتساب “امام زمان (عج) هم قابل نقد است”  به رییس جمهور 

دفتر رییس جمهور در واکنش به برخی حاشیه‌سازی‌های کذب پیرامون سخنرانی رییس جمهور در دیدار وزیر و مسئولان وزارت امور اقتصادی و دارایی، ضمن تکذیب انتساب این جمله به رییس جمهور که “امام زمان (عج) هم قابل نقد است”، تاکید کرد: باور و اعتقاد به عصمت انبیاء و ائمه معصومین (ع) از مسلمات قطعی تشیع است.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی دولت در اطلاعیه دفتر رییس‌جمهوری آمده است: از اصحاب رسانه، سیاسیون، تریبون‌داران، خطبا و خصوصا علمای ارجمند و فضلای محترم درخواست شده تا پیش از آنکه مطالب تحریف شده و بعضا هدفمند برخی چهره های سیاسی در رسانه ها را ملاک قضاوت و نقد قرار دهند؛ به اصل جملات بیان شده از سوی رئیس جمهور رجوع کنند.

متن اطلاعیه دفتر رییس جمهور  به این شرح است:

بسم‌ الله الرحمن الرحیم

در پی برخی حاشیه‌سازی‌ها پیرامون سخنرانی ریاست محترم جمهوری در دیدار وزیر و معاونان وزارت امور اقتصادی و دارایی (مورخ ۱۸ دی ماه سال ۹۶) به اطلاع می‌رساند: مطالبی همچون «قابل نقد بودن معصومین علیهم‌السلام» که با تقطیع و تحریف هدفمند جملات رئیس‌جمهور، ابتدائاً از سوی یک چهره سیاسی بیان شد و متاسفانه زمینه ساز قضاوت و موضع گیری گروهی از رسانه‌ها، اشخاص و برخی تشکل‌های حوزوی گردید؛ کاملاً کذب است و از جمله، به هیچ عنوان عبارت “امام زمان (عج) هم قابل نقد است” نه در سخنان ایشان وجود داشته و نه از آن قابل استنباط می باشد. بدیهی است باور و اعتقاد به عصمت انبیاء و معصومین علیهم السلام از مسلمات قطعی مذهب تشیع است.

حجت الاسلام و المسلمین حسن روحانی در بخشی از سخنرانی مورد نظر (که متن و فیلم کامل آن نیز در پایگاه اطلاع‌رسانی ریاست‌جمهوری منتشر شده و موجود است) بوضوح از ضرورت تحمل نقد در حکومت سخن می‌گویند و به عنوان شاهد مثال تاکید می‌کنند که حتی در دوره حکومت معصومین علیهم‌السلام هم آن بزرگواران به مردم اجازه می‌دادند نظرات و نقدهای خود را مطرح کنند. این نکته بیانگر سعه صدر، بزرگواری و تحمل در مشی حکمرانی معصومین و پذیرش نقد مردم و اظهارنظر آنها نسبت به اجزای حاکمیت و نه معصوم(ع) است. این جملات علاوه بر اینکه قرائن تاریخی، فقهی و کلامی بسیاری دارد، به معنای قابل نقد بودن معصومین (ع) نبوده و اینگونه نیز قابل استنباط نیست.

از اصحاب رسانه، سیاسیون، تریبون‌داران، خطبا و خصوصا علمای ارجمند و فضلای محترم حوزوی انتظار می‌رود پیش از آنکه مطالب تحریف شده و بعضا هدفمند برخی چهره های سیاسی در رسانه ها را ملاک قضاوت و نقد قرار دهند؛ به اصل جملات بیان شده از سوی رئیس جمهور (که براحتی از طریق پایگاه اطلاع‌رسانی ریاست‌جمهوری president.ir در دسترس است) رجوع فرمایند که پیامبر عظیم الشان اسلام(ص) فرمود: «انی بعثت لاتمّم مکارم الاخلاق»/۲۵ دی ۱۳۹۶خبرآنلاین

***

 انتقادآیت‌الله سید علی میلانی از “انتقاد”رئیس جمهور

آیت‌الله سید علی میلانی استاد دروس عالی حوزه علمیه قم در بیاناتی با انتقاد از صحبت‌های اخیر رئیس‌جمهور درباره انتقاد از ائمه معصومین(ع) و پیامبر(ص) تأکید کرد کسی که تحصیل کرده باشد و اهل مطالعه باشد، به حرف آن اعرابی که بعد از واقعه غدیر آمد بر پیامبر اکرم(ص) اعتراض کرد تمسک نمی‌کند.

آیت الله سید علی حسینی میلانی

مشروح صحبت‌های آیت‌الله میلانی به‌شرح زیر است:

اولاً کسی که می‌خواهد مطلب اخلاقی بگوید، خودش باید اهلیت داشته باشد برای اخلاق گفتن چون کسی که خودش متخلق به اخلاق نیست نمی‌تواند مدرس اخلاق باشد. در حدود ۴۵ سال قبل به مرحوم آقای بهجت گفتم “یک جلسه اخلاقی برای من بگذارید که من از شما استفاده کنم”. ایشان گفتند “از کتب اخلاقی چه‌چیزی را مطالعه کردی؟”، گفتم “جامع السعادات را خواندم (کتاب اخلاقی مرحوم نراقی اول)”. ایشان گفتند “از هر صفحه‌ای نیم صفحه یا کمتر بخوان، در خودت پیاده کن و بعداً نیم صفحه بعدی را بخوان”.

این‌که انسان از نظرِ نظری اخلاق بلد باشد ولی عملاً در خودش پیاده نکرده باشد، این بی‌ربط است و نمی‌تواند مدرس اخلاق بشود. بنده وقتی طلبه شدم حدود ۶۰ سال قبل، اولین کتابی که به ما تدریس کردند حلیه المتقین بود.

مرحوم مجلسی کتابی دارند به‌نام حلیه المتقین. معلوم می‌شود قدیم این کتاب را می‌خواندند و مردم در خانه‌هایشان داشتند، الآن خیلی از خواص شاید اسم این کتاب را نشنیده باشند. حلیه المتقین آداب شریعت در امور عادی انسان را هم بیان می کند. آداب نشستن، برخاستن، خوابیدن، غذا خوردن، حتی خندیدن که در شریعت منع شده از خندیدن با قهقهه. گفتند طلبه‌ای در بازار نجف قهقهه‌ای کرد و اتفاقاً بزرگی از بزرگان نجف باخبر شد از این قضیه؛ او را خواست و عمامه‌اش را از سرش برداشت و یک عگال عربی بر سرش گذاشت. گفت “چرا این کار را می‌کنید؟”، آن بزرگ فرمود: “به‌خاطر قهقهه‌ای که در بازار کردی، اول برو اخلاقت را درست کن و بعداً بیا این عمامه را بر سرت بگذار. این عمامه اینجا هست، درست که شدی بیا تا عمامه را بهت بدهم”.

این چنین بوده که ما حتی در کوچک‌ترین امورمان در شریعت مقدسه، در مذهب تشیع، در آداب اهل بیت علیهم السلام، برای ما آداب معین شده است. از جمله اموری که باید آداب را در آن رعایت کنیم، حرف زدن است. خود حرف زدن آدابی دارد که انسان چگونه حرف بزند، کجا حرف بزند، با کی حرف بزند، چقدر حرف بزند، همه این خصوصیات در شریعت مشخص هست.

ما کجاییم؟ و چقدر از شریعت دور هستیم؟ این‌ها را ما باید مقید باشیم و به‌نفع خودمان هم هست. تمام آداب و احکامی که در شریعت آمده به‌نفع خودمان است. چقدر مفاسد کم می‌شود در جامعه به‌برکت عمل به این آداب، و این یک واقعیت است. از جمله اموری که باز در جامعه ما مورد ابتلاء هست، مسئله انتقاد است؛ چه‌کسی باید انتقاد کند، چگونه باید انتقاد کند؟ نسبت به چه‌کسی باید انسان انتقاد کند؟

این‌ها حساب دارد. این‌ها در شریعت مشخص هست. خود کلمه انتقاد اساساً یک لفظ عربی است. کلمه انتقاد فارسی نیست، لفظی است که وضع شده برای یک صنعت خاصی برای یک حرفه معینی. آن وقتی که معاملات براساس این سکه‌ها بود، سکه‌های طلا و نقره، سکه یک وقت خالص بود و یک وقت ناخالص. وقتی شک می‌کردند که این سکه خالص است یا ناخالص می‌رفتند به‌سراغ اهلش و آن کسی که تشخیص می‌داد، بهش می‌گفتند “آقا، این سکه خالص است یا نیست؟”، این کار را می‌گفتند انتقاد، یعنی تشخیص خالص از ناخالص، تشخیص صحیح از باطل، انتقاد این است.

پس بنابراین انتقاد را اهلش باید کند. این کلمه انتقاد منتقل شد از آن حرفه و صنعت به انتقاد کلام که می‌خواهیم ببینیم این کلام صحیح است یا نه. چه‌کسی باید تشخیص دهد؟ اهلش باید تشخیص دهند. این تشخیص آدابی و رسومی دارد، احکامی دارد، هر کسی نمی‌تواند تشخیص دهد و هر کسی حق ندارد تصدی انتقاد را بگیرد و هر جور هم نمی‌شود انتقاد کرد، این معنای انتقاد است.

در مقابل انتقاد اعتراض داریم، اعتراض غیر از انتقاد است و انتقاد غیر از اعتراض است. ما در انتقاد می‌خواهیم بسنجیم؛ این کلام صحیح است یا نه؟ آیا کلام هرکسی را باید بگذاریم در ترازوی سنجش، کلام معصوم هم همین گونه است؟ ولو اهل انتقاد هم باشیم ولو مطابق احکام و آداب انتقاد می‌خواهیم انتقاد بکنیم؟ آیا کلام معصوم هم همین طور است؟ کلام امام، کلام نبی قابل انتقاد است به این معنی که سنجش بکنیم تا بفهمیم صحیح است یا نه؟

پس وَ مایَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‏ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحى‏ کجا رفته است؟ آیه مبارکه ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا کجا رفته است؟
امام و نبی و ملائکه عباد مکرمون، این قرآن است، لَایَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُون‏. پس اگر کسی بیاید در یک ملأ عامی بگوید که یک عربی آمد بر پیغمبر اکرم (صلی الله علیه وآله) انتقاد کرد که “این کلام از شماست یا از خداست؟”، پس می‌شود انتقاد کرد بر پیغمبر اکرم (صلی الله علیه وآله).

این حرف است؟ کسی که تحصیل کرده باشد، کسی که اهل مطالعه باشد، تمسک می‌کند به حرف آن اعرابی که بعد از واقعه غدیر آمد اعتراض کرد بر پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) که “این کلامی که گفتید از خودتان هست یا از خدا؟”؟ آن وقت آیه مبارکه “سأل سائل بعذاب واقع” نازل شد و این آدم همان جا هلاک شد. این اعتراض بود اولاً، ثانیاً انتقاد نسبت به کلام معصوم اعم از امام و نبی و ملائکه راه ندارد.

انتقاد برای سنجش حق از باطل بود، مگر معصوم باطل می‌گوید؟

بنابراین نباید جوری حرف بزنیم که مدرک به دست دشمنان بدهیم، نباید جوری حرف بزنیم که توجیه کنیم برخورد بعضی صحابه را با پیغمبر اکرم (صلی الله علیه وآله)، نباید جوری حرف بزنیم که موجب عذاب بشود.

هیچ دقت می‌کنید چقدر برف و باران داریم؟ چه‌جور است که به‌عوض برف و باران زلزله داریم، عذاب چگونه نازل می‌شود؟ باید حواسمان را جمع کنیم وقتی می‌خواهیم حرف بزنیم و در محدوده‌هایی که کار نکردیم وارد نشویم.

به گزارش تسنیم، رئیس جمهور در دیدار با وزیر و معاونان وزارت امور اقتصادی و دارایی در صحبت‌هایی گفته بود “همه باید انتقاد شوند و استثناء ندارد. تمام مسئولین در کشور قابل نقداند. ما در کشور معصوم نداریم مگر اینکه یک‌وقت امام دوازدهم ظهور کرد که‌ آن وقت هم می‌شود نقد کرد. پیغمبر هم اجازه نقد می‌داد بالاتر از پیغمبر که در تاریخ نداریم. وقتی پیغمبر صحبتی می‌کرد یک نفر بلند می‌شد و می‌گفت «أ من الله ام منک؟” حرف خودت است یا خدا وحی کرده است؟ اگر می‌گفت “من الله” که هیچ امر خداست اما اگر می‌گفت “منّی” طرف مقابل می‌گفت “قبول ندارم” و نقد می‌کرد. ما در زمان حکومت معصوم هم نقد را داریم”./۲۵ دی ۱۳۹۶

***

***

آقای روحانی!چکار به وضع معصومین و زمان آن‌ها دارید که دردسر برای خود درست  می‌کنید؟!

آیت الله مکارم شیرازی

آیت‌الله مکارم شیرازی ادامه داد: چکار به وضع معصومین و زمان آن‌ها دارید که دردسر برای خود درست  می‌کنید؟! من قبلاً گفته‌ام تضعیف قوای سه‌گانه صلاح جامعه نیست، اما گاهی خودشان برای خود مشکل درست می‌کنند و ذهن مردم جامعه را از مشکلات اصلی منحرف و به مسائل حاشیه‌ای متوجه می‌کنند.

وی تأکید کرد: شما کار اصلی خود را در سه چیز خلاصه کنید؛ جلوگیری از گرانی، تولید کار برای اقشار مختلف جامعه به‌ویژه جوانان تحصیل‌کرده و در دسترس قرار دادن یک فضای مجازی سالم برای مردم./۲۷ دی ۱۳۹۶تسنیم

***

انتقادازمعصوم ممدوح است یامذموم؟

 آیت الله حسین عرب، استاد دروس خارج حوزه‌های علمیه‌ی کاشان و از اعضای ارشد مجمع روحانیون مبارز این شهر، در نامه‌ای سرگشاده به آیت الله یزدی به موضع‌گیری او درباره‌ی سخنان رییس جمهور مبنی بر امکان نقد در حکومت معصوم، واکنش نشان داد.

به گزارش خبرآنلاین، متن این نامه در ادامه می‌آید:

بسم الله الرحمن الرحیم

جناب آیت الله یزدی رییس شورای عالی جامعه‌ی مدرسین قم دام توفیقه

با عرض سلام و حفظ احترام

پیرو نامه‌ی جنابعالی در ارتباط با سخنان رییس جمهور محترم نکات ذیل را به عرض مبارک می‌رساند.

نکته‌ی اول

اصل ایراد و اعتراض و پرسش به هیچ وجه با مقام عصمت مطلقه منافات ندارد بلکه بالاتر، حتی با مقام الوهیت و واجب الوجودی خداوند که به تعبیر اهل حکمت و معرفت «کل الکمال و کله الکمال» است تعارضی ندارد زیرا یکی مربوط به مقام ثبوت است و دیگری مربوط به اثبات. کار خدا و بنده‌ی معصوم او در مقام ثبوت مصون از خطا و اشتباه و ناشی از حکمت و علم است اما اثباتا ممکن است برای دیگران دارای ابهام و پرسش و حتی ایراد و اعتراض را به دنبال داشته باشد. گذشته از اینکه امور حکومتی همانطور که بیان خواهد شد زمینی و عادی هستند، البته انگیزه و شکل و کمیت و کیفیت اعتراض و نقد می‌تواند متفاوت باشد. برخی از ایرادها و پرسش و اعتراضات به انگیزه‌ی نفی و یا نقص انجام می‌گیرد و دسته‌ای از آنها به انگیزه‌ی رازگشایی و رفع ابهام از برخی از وقایع و رویدادهای رمز آلود انجام می‌گیرد و این دسته هستند که به هیچ‌وجه منافات با اعتقاد به خدا و ربوبیت او و یا اعتقاد به وحی و نبوت و عصمت پیامبر و یا امام معصوم ندارد. قرآن، انواع و اقسام پرسش‌ها و اعتراضات گوناگون که با انگیزه‌های متعدد صورت گرفته نقل نموده که هرکدام برای پیروان آن آموزه‌ای ویژه دارد. ملاحظه می‌کنیم این کتاب مقدس پرسش‌ها و اعتراضات متعدد بنی اسرائیل را در داستان معروف بقره و مانند آن با تفصیل بیان نموده است که ظاهر آیات نشان می‌دهد که آنان در صدد فهم و کشف مطالب و حقایق نبوده‌اند و شاید بیشتر برای فرار از تکلیف انجام گرفته اما به چه دلیل قرآن که آخرین صحیفه انسان ساز الهی است حتی این دسته از پرسش‌ها و اعتراضات را نقل نموده؟ شاید یکی از آموزه‌های آن، این باشد که زمامداران الهی همیشه باید ظرفیت و آستانه تحمل آنان به قدری بالا باشد که آمادگی برای حتی این نوع پرسش‌ها و اعتراضات را داشته باشند. از این نوع حکایات که فعلاً محل بحث ما نیست بگذریم آیات مذکوره ذیل دارای اشارات و لطایفی در باب پرسش‌های اعتراضی یا شبه اعتراض می‌باشد.

۱- وَإِذْ قَالَ رَبُّک لِلْمَلَائِکهِ إِنِّی جَاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلِیفَهً قَالُوا أَتَجْعَلُ فی‌ها مَنْ یفْسِدُ فی‌ها وَیسْفِک الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِک وَنُقَدِّسُ لَک قَالَ إِنِّی أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ (البقره/۳۰)

مستحضر هستید که در این داستان خلقت آدم، بحث‌های مفصلی صورت گرفته است و شیخ استاد ما حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی یک جلد تفسیر قیم و شریف تسنیم را به داستان آدم که در قرآن از همین آیه آغاز می‌شود اختصاص داده‌اند.

چند نکته را به طور فشرده یادآوری می‌کنیم:

الف- برخی از علماء و مفسران عالیقدر با صراحت گفته‌اند از این آیه شریفه استفاده می‌شود که فرشتگان در مورد خلقت آدم پرسشی اعتراضی مطرح کرده‌اند و لذا در صدد توجیه آن برآمده‌اند و فعل فرشتگان را حمل بر ترک اولی و مانند آن کرده‌اند.

ب- عالم بارع زاهد ورع، مرحوم آیت الله حاج آقا مرتضی حائری رحمت الله علیه بنا بر آنچه که یکی از شاگردان ایشان ذکر کرده‌اند (مکتب در فرآیند تکامل ص ۲۳) مطلبی لطیف بیان نموده‌اند که اگر زمین یک لحظه از حجت خدا و انسان کامل خالی باشد ایراد و اعتراض فرشتگان بر خداوند وارد است پس ایشان نیز از کلام فرشتگان استفاده ایراد و اعتراض نموده اما با این لطیفه که اگر حتی یک لحظه زمین از انسان کامل و حجت بالغه خدا خالی باشد اعتراض و ایراد آنان وارد است. تاکید می‌شود اگر نام سخن فرشتگان را ایراد و اعتراض بنامیم از همان قسم از پرسش‌های اعتراضی است که در این امر مهم خلقت انسان صورت گرفته که آنان رمز آن را نمی‌دانستند و به هیچ وجه منافات با مقام اولوهیت خداوند ندارد.

ج- مفسران عالیقدر قرآن از جمله مرحوم ملأ فتح الله کاشانی رحمه الله در منهج الصادقین از این داستان گفتگو و محاوره خداوند با فرشتگان برداشت کلی کرده‌اند که هیچ موجود کاملی نسبت به زیردستان خود نباید مجال گفتگو و پرسشهای حتی اعتراض آمیز را سلب نماید حتی در صورتیکه بی نیاز از نظر آنان باشد. خداوند با طرح گفتگوی خود با فرشتگان این مطلب را به همه آموخته است و به فرموده استاد عالیقدر ما در ذیل این آیه شریفه خداوند باب اشکال و گفتگو را برای ابلیس لعین نیز باز گذاشت آنجا که وی به خدای سبحان گفت: خلقتنی من نار و خلقته من طین. (تسنیم ج ۳ ص ۸۸)

۲- «فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِیمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَی یجَادِلُنَا فِی قَوْمِ لُوطٍ» (هود/۷۴)

خداوند گفتگوی حضرت ابراهیم (علی نبینا و آله و علیه السلام) با خود را با تعبیر مجادله یاد کرده است و این مجادله را در آیه بعد تقدیس نموده است: «إِنَّ إِبْرَاهِیمَ لَحَلِیمٌ أَوَّاهٌ مُنِیبٌ» (هود/۷۵) درست است که به قرینه آیات و سیاق آن‌ها می‌توان مضمون سخن ابراهیم علیه السلام را فهمید که درخواست بخشش یا رفع عذاب از قوم لوط بوده است اما در هر صورت خداوند از آن با لفظ جدال و مجادله یاد فرموده است.

۳- «وَاخْتَارَ مُوسَی قَوْمَهُ سَبْعِینَ رَجُلًا لِمِیقَاتِنَا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَهُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَکتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِیای أَتُهْلِکنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاءُ مِنَّا إِنْ هِی إِلَّا فِتْنَتُک تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاءُ وَتَهْدِی مَنْ تَشَاءُ أَنْتَ وَلِینَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنْتَ خَیرُ الْغَافِرِینَ» (الأعراف/۱۵۵)

ملاحظه می‌فرمایید که خداوند وقتی که جان هر هفتاد نفری که از برگزیدگان بنی اسرائیل بودند را گرفت حضرت موسی (علی نبینا و آله و علیه السلام) دچار تحیر و تضرع به درگاه خداوند شد. آنچه در این آیه شریفه مطرح است جمله‌ی «قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَکتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِیای». یعنی خداوندا می‌توانستی قبل از اینکه من اینان را به میقات بیاورم آنان و مرا بمیرانی.

مرحوم علامه طباطبایی در المیزان این چنین در تفسیر این جمله آورده: (لو اهلکتهم و ایای لم یتجه من قومی الی تهمه فی هلاکهم) یعنی الان که در میقات جان آنان را گرفته‌ای از سوی قوم بنی اسرائیل مورد تهمت قرار خواهم گرفت، اگر بر یک فهم عرفی حمل کنیم نوعی پرسش تحیرآمیز بین حبیب و محبوب را می‌رساند و آن اینکه الان چگونه شماتت و تهمت دشمنان خود را از خود دفع نمایم.

۴- از جمله مواردی که در سیره انبیاء می‌توان یافت با این پیش فرض که قرآن اگر سیره و سرگذشت و تاریخ امم و انبیاء سلف (علیهم السلام) را بیان نموده است صرفاً برای نقل و حکایت نیست بلکه برای آموزش و تربیت و الهام و حجیت است داستان ملاقات حضرت خضر وموسی (علیهما السلام) است که درباره کارهای رمزآلود خضر (علیه السلام)، موسی (علیه السلام) صراحتاً اعتراض نموده است نکته جالب این است که هر دو طرف هم معصوم بوده‌اند هم اعتراض کننده هم اعتراض شونده و روشن است این فرض که بگوییم چون اعتراض کننده معصوم بوده است اعتراض او اشکالی نداشته است زیرا به طور کامل از این آیات استفاده می‌شود که موسی (علیه السلام) از این حیث که راز کارهای خضر (علیه السلام) را نمی‌دانسته اعتراض می‌کرده است و واضح است که وقتی ظرفیت علمی یک معترضی به اندازه شخصیت اعتراض شونده نباشد خواه و ناخواه زمینه پرسش و اعتراض فراهم می‌آید یعنی عدم وصول به راز عمل معصوم زمینه اعتراض صریح حتی یک معصوم دیگر را فراهم آورده است و از این یک قاعده قابل استنباط است نکته جالب این است که جناب خضر علیه السلام که از این داستان به خوبی استفاده می‌شود که یک سلسله علومی داشته است که حضرت موسی علیه السلام از آن محروم بوده است و لذا از او می‌خواهد به همراه او برود تا از آنچه به او آموخته شده به او بیاموزد از ابتدای قصه همراهی موسی علیه السلام را مشروط به عدم پرسش و اعتراض می‌کند: «قَالَ فَإِنِ اتَّبَعْتَنِی فَلَا تَسْأَلْنِی عَنْ شَیءٍ حَتَّی أُحْدِثَ لَک مِنْهُ ذِکرًا» (الکهف/۷۰) و حضرت موسی علیه السلام طاقت نیاورده و در هر سه مورد کار خضر علیه السلام پرسش و اعتراض خود را مطرح می‌کند.

نکته‌ی دوم

در چند ماه قبل نیز که جناب رییس جمهور محترم بحث دخالت رأی و نظر مردم را در حکومت والی معصوم را مطرح کردند و حضرات آقایان و از جمله حضرت عالی موضع گیری صریح و سریعی اتخاذ فرمودید به نظر می‌رسد که نوعی خلط مبحث رخ داد، آن موضوع با مطلب محل بحث مرتبط است و لذا تصدیع داده و به عرض می‌رساند که: آری اصل ولایت معصوم از سوی خداوند است و در این شکی نیست اما کیفیت عملیاتی کردن امور روزانه حکومت معصوم قطعاً زمینی است که قرآن و سیره مسلم دلالت دارد پیامبر عظیم الشان (صلی الله علیه وآله و سلم) موظف و مکلف است امور مهم حکومت را از طریق مشورت با امت و نه فقط اهل حل و عقد تمشیت فرماید.

مرحوم میرزای نایینی (رضوان الله علیه) در تنبیه الامه از آیه شریفه (وشاورهم فی الامر) چنین استظهار و استنباط نموده‌اند که کلمه فی الامر چون مفرد محلی بالف و لام است مفید عموم اطلاقی است و شامل کلیه امور مربوط به اداره مملکت می‌شود (البته احکام مانند نماز و روزه و غیره تخصصا از آیه و محدوده مشورت خارج‌اند) و نیز اشاره به حدیث شریف اشیروا الی اصحابی از آن حضرت نموده‌اند. مرحوم نایینی در ادامه تصریح نموده‌اند که پیامبر (صلی الله علیه وآله و سلم) درباره کیفیت جنگیدن در جنگ احد نظر مبارک خودشان همین بود که در داخل شهر مدینه باشند و با دشمنان بجنگند اما نظر اکثریت بر خروج از شهر مستقر شد و بعداً نیز معلوم شد نظر خود آن حضرت صواب و درست بوده است و آن همه مصائب جلیله را تحمل نمودند. مشابه آن در جنگ بدر نیز رخ داده است.

نقل شده است لشکر اسلام طبق دستور پیامبر (صلی الله علیه وآله و سلم) می‌خواستند جای دور اردو بزنند یکی از یاران به نام حباب بن منذر عرض کرد ای رسول خدا (صلی الله علیه وآله و سلم) این محلی را که برای لشکرگاه انتخاب کرده‌اید طبق فرمان خدا است که تغییر آن جایز نباشد یا صلاح دید خود شما است؟ پیامبر فرمود: فرمان خاصی در آن نیست، عرض کرد: اینجا به این دلیل و آن دلیل جای مناسبی برای اردوگاه نیست دستور دهید لشکر از این محل حرکت کند و در نزدیکی آب برای خود محلی انتخاب نماید. پیغمبر (صلی الله علیه وآله و سلم) نظر او را پسندیده و مطابق رأی او عمل کرد. (تفسیر نمونه ج ۳ ص ۱۴۳٫)

تغییر محترمانه نظر پیامبر (صلی الله علیه وآله و سلم) در این امر نام دیگری جز نقد دارد؟ آری در مفهوم نقد فریاد و پرخاش و تهدید و اتهام و امثال آن نهفته نیست و این نمونه دیگری از مصادیق وشاورهم فی الامر و تقدیم نظر غیر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) با دستور خود او می‌باشد.

و نیز از همین موارد کندن خندق در منطقه جنگ احزاب به پیشنهاد سلمان فارسی می‌باشد که در تاریخ معروف است.

نکته‌ی سوم

جنابعالی نیک مستحضرید که محور اصلی سخن رییس جمهور محترم بحث نقد معصوم نبوده بلکه نظر ایشان ضرورت نقد در حاکمیت غیر معصوم بوده است و اینکه هیچ استثنایی وجود ندارد و همه باید نقد بشوند اما حضرات آقایان عزیز و محترم همه هم و غم خود را صرف ذیل کلام ایشان نموده‌اند. جا داشت صریحاً عزیزان نظر خود را درباره صدر کلام ایشان هم ابراز می‌داشتند چون مشاهده می‌کنیم که سخنانی بعضاً عجیب و غریب در این زمینه ابراز می‌شود تا جاییکه یکی از ائمه جمعه معروف که بارها در فضای مجازی صحبت او پخش و تکرار شده است فرموده‌اند هرکس بگوید رهبر معصوم نیست، یا دیوانه است یا دشمن است و عامل دست دشمن. حضرت عالی عنایت بفرمایید که اگر بناست از مسایل اعتقادی صیانت شود آیا این سخن پذیرفتنی است؟ یا یک سخن خارج از موازین اعتقادی شیعه می‌باشد؟

قطعاً اینگونه ادبیات دفاع منطقی از جایگاه رهبری (صرف نظر از شخص) محسوب نمی‌گردد و نتیجه و عایده‌ای جز انسداد بین حاکمیت و مردم نداشته و در دراز مدت همین گونه سخنان است که ممکن است باعث پیدایش فکر و گروهی جدید و افراطی گردد. افراط در اظهار دوستی مانند دشمنی، مشکل زا و باعث سد باب فهم و نقد منصفانه و دوستانه‌ی کاستی‌ها در یک نظام حکومتی- مردمی می‌باشد. الحمدلله حضرت عالی، عالم هستید و می‌دانید که اهل بیت عصمت و طهارت چگونه با غلو و غالیان برخورد و خطر آنان را بیان نموده‌اند. امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرموده‌اند: «سیهلک فیَ صنفان محب مفرط یذهب به الحب الی غیر الحق و مبغض مفرط یذهب به البغض الی غیر الحق و خیرالناس فی حالا النمط الاوسط فالزموه والزموا السواد الازم». (نهج البلاغه خطبه ۱۲۷)

نکته‌ی چهارم

ضروری است حضرت عالی که در حوزه نقش دارید راهکاری بیندیشید که همه‌ی ما طلاب و حوزویان به طور اساسی به اخلاق و سیر و سلوک شرعی و شیعی مستقل بازگردیم. در حال حاضر محافل علمی سخت از فقدان شخصیت‌های بزرگ عالم و فقیهان سالکی چون «سید ابن طاوس»، «ابن فهد حلی»، علامه «بحرالعلوم» و «ملأ حسینقلی همدانی» و سید «احمد کربلایی»، «قاضی طباطبایی» و شاگردان آنان رنج می‌برند. پیشنهاد بنده به جنابعالی و دیگر بزرگان حوزوی این است که برای طلاب جوان یک دوره‌ی کامل سیره‌ی اخلاقی انبیاء (علیهم السلام) از منظر قرآن تدریس شود. جسارت نباشد که عرض می‌کنم قرآن در چند مورد در مورد انبیاء سلف (علیهم السلام) در ارتباط با قوم کافرشان تعبیر به برادر نموده است از جمله درباره‌ی حضرت شعیب (علی نبینا و آله و علیه السلام) قوم شعیب (علیه السلام) که کافر بودند و لجوج و لدود صریحاً به آن حضرت گفته‌اند که اگر به خاطر حزب و گروهت نبود خودت را سنگسار می‌کردیم (و نه شیشه‌ی منزل و مغازه‌ات) « َلَوْلَا رَهْطُک لَرَجَمْنَاک وَمَا أَنْتَ عَلَینَا بِعَزِیزٍ» (هود/۹۱). خداوند درباره‌ی حضرت شعیب (علیه السلام) و ارتباط او با چنین قوم کافر لجوجی فرموده است: و الی مدین اخاهم شعیبا یعنی ما به سوی اهل مدین برادرشان شعیب را فرستادیم چنان که بزرگان در حکمت فرموده‌اند اخوت اضافه متشابهه الاطراف یا به قول امروزی‌ها دو سویه است، یعنی شعیب برادر این قوم کافر و اینان نیز برادران او هستند. البته معلوم است که اخوت در اینجا نسبی و یا دینی نیست زیرا آنان کافر بودند بلکه صرفاً انسانی است اما با گروهی که قصد سنگسار نمودن پیامبر خود را داشتند خداوند پیامبرشان را برادر آنان می‌داند آنان نیز همینطور نه آشغال و خس و خاشاک، البته اغتشاش خارج از منطق و شکستن اموال عمومی و شخصی از هر کس محکوم و مطرود است و جرم و موجب ضمان در هر زمان. متاسفم که بگویم در ۱۰-۱۵ سال گذشته در شهر مقدس قم شاهد بودیم عده‌ای به حسینیه یا دفتر مرجعی حمله‌ور شده و هیچگونه ممانعت و حتی محکومیت لفظی از سوی عزیزان صورت نگرفت. آیا می‌توان در قبح اغتشاش و از بین بردن اموال و جسارت به کتب دینی و فقهی و امثال آن تفصیل قائل شد؟ اینگونه اعمال اگر محکوم است همه‌جا محکوم است و همه باید آن را محکوم کنند نه یک جا محکوم یک جا مسکوت.

نکته‌ی آخر اینکه برخی از دوستان شما امروزه با ایماء و اشاره فضل و بضاعت علمی رییس جمهور محترم را مورد طعنه و سخره قرار می‌دهند. یاد آقایان باشد که خودشان جناب ایشان را در حد عضویت مجلس خبرگان تایید علمی نموده‌اند. این نکته سخت ما را به یاد سخن جنابعالی که چندی پیش در مورد مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی (رحمه الله علیه) ابراز داشته‌اید می‌اندازد که اصل اجتهاد ایشان را انکار نموده بودید در حالیکه رهبر معظم در هردو حکم تنفیذ ریاست جمهوری مرحوم آقای هاشمی صریحاً ایشان را فقیه اسلام‌شناس توصیف فرمودند. گویی احترام به نظرات رهبری معظم فقط برای دیگران لازم است. چرا باید اگر سخن شخصیت محترمی را قبول نداریم یا از حیثی با او موافق نیستیم از حیثی دیگر او را مورد طعنه و سخره قرار دهیم؟

از زیاده تصدیع عذر خواهم..والسلام علیکم و رحمه الله/۲۷/۱۰/۱۳۹۶

منبع:۲۹ دی ۱۳۹۶خبرآنلاین

***

درباره این بحث‌ها با حجت‌الاسلام محسن غرویان، استاد حوزه و دانشگاه گفت و گو کرده‌ایم.

شما صحبت‌های رئیس جمهوری را بررسی کردید که آیا جمله‌ای درباره امکان نقد امام زمان(عج) هست؟
شخصاً سخنان رئیس جمهوری را بررسی کردم و چنین جمله‌ای ندیدم. گویا همان طور که در اطلاعیه دفتر ریاست جمهوری تأکید شد، از جاهای دیگری سخنان ایشان را تحریف کردند.
با وجود تکذیب و روشن شدن ماجرا، به نظر شما چرا برخی همچنان روی این موضوع تأکید دارند؟
کاملاً حس کردم که در پشت صحنه غرض‌ورزی‌های سیاسی وجود دارد. ضمن اینکه اساساً این بحث که یک مسأله کلامی است، در زمان ما کاربرد ندارد. زیرا زمان ما نه زمان حضور امام زمان(عج) است و نه زمان حضور معصوم(ع). بنابراین، این یک بحث بی ثمری است که آقایان پیش کشیدند تا ذهن‌ها را به سمت یک بحث غیرکاربردی منحرف کنند. مقصود آقای روحانی این بود که فضای نقد و پرسشگری در جامعه ما باز باشد، هیچ یک از مسئولان هم ادعای عصمت ندارند و همه باید مورد نقد و پرسشگری قرار بگیرند.

انگیزه منتقدان روحانی چیست؟
من اطلاع دارم که برخی از گرایش‌ها، جناح‌ها و گروه‌های سیاسی در جامعه ما هستند که متأسفانه دوست دارند دیگران دست‌شان را ببوسند و هر حرفی که می‌زنند، دیگران بی چون و چرا بپذیرند و کسی از آنان انتقاد و پرسش نکند. اینها دوست دارند این تفکر را در همه جا حاکم کنند. برای این مقصود هم به معصومین(ع) متوسل می‌شوند و مثلاً می‌گویند معصومین می‌خواستند که پیروان و اصحاب‌شان سمعاً و طاعتاً باشند، دست‌شان را ببوسند و چون و چرا نکنند، بنابراین نتیجه می‌گیرند جامعه ما هم باید این چنین باشد. درحالی که این قیاس مع الفارق است. ضمن اینکه اساساً ما در زمان معصوم نیستیم که بخواهیم این بحث را کش بدهیم. در جامعه ما باید فضای نقد و پرسشگری باشد و مقصود اصلی رئیس جمهوری هم همین است.

متون دینی در این زمینه چه می‌گویند؟
خداوند در قرآن کریم به پیغمبر(ص) دستور می‌دهد که در مسائل سیاسی و اجتماعی با مردم مشورت کند. مشورت غیر از امر و نهی و دستور است. معنای مشورت، دو طرفه است، یعنی گاهی پیغمبر نظر می‌دهد و مردم آن را رد می‌کنند و گاهی مردم نظر می‌دهند و پیغمبر آن را رد می‌کند. دو طرف مشورت با هم بحث و گفت‌و‌گو می‌کنند. بنابراین، لازمه مشورت نقد و انتقاد است و این دستور قرآنی است. مراد آقای روحانی هم همین بود که پیغمبر اجازه نقد می‌داد و فضای جامعه را به سمتی می‌برد که نقد و پرسشگری در آن مطرح شود.

این روزها به خطبه ۲۱۶ نهج البلاغه که در آن حضرت علی(ع) خواستار انتقاد مردم از خود بودند هم استناد می‌شود. چرا منتقدان به نهج البلاغه و قرآن، اشاره‌ای نمی‌کنند؟
این‌ها در پی اهداف و اغراض سیاسی هستند، والا اگر قرار باشد بحث قرآنی، نهج البلاغه و بحث کلامی مطرح شود، باید همه اطراف و جنبه‌های مختلف بحث مشخص شده، بعد نظریات مختلف مطرح شود و در نهایت بررسی و رأی صادر شود. متأسفانه آقایان تقوای علمی ندارند. شیخ انصاری می‌گوید وقتی می‌خواهید نظری را بررسی کنید، همه گزینه‌ها و محتملات آن کلام را طرح و کلام بیان شده را در معنای مختلف آن بررسی کنید. اما آقایان این مشی شیخ انصاری را که باید در حوزه‌ها یاد گرفته باشند، رعایت نمی‌کنند. برای همین، بلافاصله و از همان ابتدا، حمل بر معنای ناصحیح جمله می‌کنند تا بتوانند حمله و اشکال کنند. درحالی که این روش، علمی نیست.

یکی از چهره‌هایی که سابقه طولانی مخالفت با هر چهره‌ای غیر از احمدی‌نژاد را دارد، آیت‌الله مصباح یزدی است. ایشان هم از رئیس جمهوری انتقاد کردند، اما ایشان در کتاب «جامعه و تاریخ از نگاه قرآن» نظری شبیه رئیس جمهوری بیان کردند مبنی بر اینکه «حتی رهبران معصوم (علیه‌السلام)، یا به‌علت اینکه بعضی از مردم به عصمتشان پی‌‌نبرده بودند و یا بدین قصد که دیگران را تعلیم ‌و تربیت کنند و نشان بدهند که هر فرد، در هر حدی از رهبری هست، باید انتقادپذیر باشد، به انتقادات و عیب‌جویی‌‌هایی گوش می‌سپردند و از مردم می‌خواستند که از عرضه و ارائه آرا و نظریات خود دریغ نورزند.» به نظر شما این دوگانگی ناشی از چیست؟
اتفاقاً من صحبت‌های ایشان را دیدم. اما تعجب کردم که آیت‌الله مصباح فرمودند «من از کوه قاف صحبت نمی‌کنم، بلکه از پایتخت جمهوری اسلامی ایران صحبت می‌کنم» که مثلاً چنین مطلبی در آن گفته شد. باید از ایشان سؤال کرد که یک شخصی مانند احمدی‌نژاد، رئیس قوه قضائیه را که منصوب نایب امام زمان(عج) و ولی فقیه است را غاصب و غیرعادل توصیف کرد و این درواقع انکار خود ولی فقیه است، اما آقایان سکوت کردند، چیزی نگفتند و اعتراض نکردند، حالا چطور این قدر به جمله تحریف شده رئیس جمهوری می‌پردازند و این همه موضع‌گیری می‌کنند؟ این‌ها با هم سازگاری ندارد. بحث‌های کلامی خوب است، اما باید همه احتمالات مطرح شود و بعد ببینیم می‌شود حمل بر معنای صحیح کرد یا خیر. کاملاً روشن است که منظور رئیس جمهوری از نقد پرسشگری است. در نهج البلاغه هم هست که وقتی حضرت علی(ع) وارد شهر انبار شدند، مردم خواستند دست ایشان را ببوسند. حضرت فرمودند آن طور که با شاهان برخورد می‌کنید، با من برخورد نکنید، من یک فرد عادی هستم و شما احترامات شاهان را با من نداشته باشید. امیرالمؤمنین با آن مقام خود در مسائل اجتماعی عادی برخورد می‌کردند و اجازه سؤال، بحث و گفت‌و‌گو می‌دادند. یا امام صادق(ع) و امام باقر(ع) به شاگردان خود یاد می‌دانند که اهل سؤال باشید و بپرسید. منظور دکتر روحانی هم همین بود.
در دولت‌های نهم و دهم تعبیرها و بحث‌های عجیبی درباره امام زمان(عج) مطرح می‌شد. اما منتقدان فعلی دولت، بویژه شخص آیت‌الله مصباح یزدی، نه در آن زمان اعتراض و انتقاد کردند، نه الان که احمدی‌نژاد همه ساختارها را زیر سؤال می‌برد.
اتفاقاً مردم هم کاملاً متوجه می‌شوند و سؤال می‌کنند. مردم توقع ندارند که این طور بهم ریختگی فکری و مبنایی از علمای بزرگ مشاهده کنند. این نشان می‌دهد که نظام فکری و نظام مبنایی و عقیدتی آقایان انسجام ندارد. زیرا یک مبنای فکری باید همه جا یکسان به مسائل ورود کند. اما اینکه یک بار گفته شود اطاعت از رئیس جمهوری اطاعت از خداست، چون آن رئیس جمهوری از جناح و باند ماست، اما بار دیگر این طوری با رئیس جمهوری برخورد کنیم، این‌ها با هم سازگاری ندارد. این‌ها نشان دهنده اضطراب فکری و نبود انسجام فکری است.

پیامد دیدگاه منتقدان رئیس جمهوری مبنی بر نفی نقد، برای جامعه چه خواهد بود؟
اولاً که این بحث‌ها فایده‌ای ندارد. زیرا ما در زمان معصوم نیستیم، ضمن اینکه هیچ یک از مسئولان ادعای عصمت ندارند. خود رهبر معظم انقلاب بعد از اغتشاشات اخیر فرمودند که ما هم اشکال داریم و باید اشکالات خود را ببینیم چه هست.
معنای این حرف این است که خود ایشان می‌فرمایند که ما معصوم نیستیم، ما هم خطا می‌کنیم و باید از ما انتقاد کنند. خود ایشان، خود انتقادی دارند، ما نباید کاسه از‌آش داغ‌تر باشیم. به نظرم این بحث‌ها برای منحرف کردن فضای فکری جامعه است. ضمن اینکه رئیس جمهوری هم بهتر است این بحث‌ها را بیش از این ادامه ندهند.

منبع:۱۳۹۶/۱۰/۲۸ دنیای اقتصاد

درباره نویسنده

1540مطلب نوشته است .

۶ Comments on “انتقاددرزمان امام زمان-اعتراض به رئیس جمهور”

  • رفع جای جوش wrote on ۲۶ دی, ۱۳۹۶, ۵:۱۲

    سلام و سپاااااس فراوان از اشتراک گذاریتون
    عااااااااالییی بود
    به امید موفقیتهای روز افزون
    خسته نباشید.

  • دوربین مدار بسته wrote on ۲۶ دی, ۱۳۹۶, ۵:۲۹

    سلام.مطالب سایت عالیه.ممنون از شما.به امید توفیق روزافزون.

  • قیمت لپ تاپ dell wrote on ۲۶ دی, ۱۳۹۶, ۵:۳۹

    مطلبتون خوب بود و نظرات خوبی داشت

  • اقامت دائم استرالیا wrote on ۲۶ دی, ۱۳۹۶, ۱۲:۳۵

    ممنون از مطلبتون موفق باشید

  • اصفهان آهن wrote on ۲ بهمن, ۱۳۹۶, ۱۲:۱۵

    ممنون از مطالب مفیدتون

  • قیمت ظرفشویی بوش wrote on ۳ بهمن, ۱۳۹۶, ۱۱:۴۸

    سلام مرسی از مطلب خوبی که به اشتراک گذاشتید.

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

تمام حقوق این سایت برای © 2018 pirastefar.ir. محفوظ است.
بهینه سازی وبسیما