دفاع منطقی ومستدل از ” برجام” توافق وین وانتقاد از ایرادگیریهای جلیلی

دفاع منطقی شخصیتهااز  " برجام" توافق وین  وانتقاد از ایرادگیریهای جلیلی

نائب رئیس مجلس شورای اسلامی در جلسه کمیسیون برجام از عملکرد سعید جلیلی و تیم مذاکره کننده سابق انتقاد کرد.
محمد حسن ابوترابی‌فرد ، نایب رییس مجلس شورای اسلامی و عضو دیگر کمیسیون ویژه برجام در نشست این کمیسیون با حضور سعید جلیلی و اعضای سابق تیم مذاکره کننده گفت: در این تردیدی نیست که در اجرای برجام و چه در مسائل دیگر پیشرفت کردیم و این پیشرفت به قدرت جمهوری اسلامی ایران برمی‌گردد. قدرت ما تعیین کننده است اگر در سال‌های پیش رو قدرتمان کاهش پیدا کند ممکن است بازیمان به هم بخورد اما اگر قدرتمان افزایش پیدا کند با شرایط بهترین از وضعیتمان عبور خواهیم کرد.
مهمترین اظهارات ابوترابی:
** ابزار گفت‌وگو با نظام حاکم بر جهان قدرت است بنده تفاوت ویژه‌ای بین دو مقطع مذاکرات می‌بینم مقطعی که شما مدیریت تیم را برعهده داشتید که کمترین نقد و مباحثه‌ای در آن زمان صورت نمی‌گرفت و مقطعی که امروز ما دارای فضای نقد شده‌ایم که شخصا این فضا را می‌پسندم.
** اعتقاد بنده این است که اگر در آن زمان که سه قطعنامه به تصویب رسید نقد و بررسی هایی صورت می‌گرفت می توانستیم به نقش دولت که نقش بازدارنده داشت کمک کنیم. 
*ما بارها از شما برای حضور در کمیسیون امنیت دعوت کردیم اما تنها شما یک بار در جلسات حضور پیدا کردید اگر اجازه می‌دادید بحث و مباحثه‌ای صورت می‌گرفت احتمال داشت تصویب قطعنامه ۱۹۲۹ به تاخیر می‌افتاد و یا حتی تصویب نمی‌شد.
**{با اشاره به قطعنامه ۲۲۳۱} ما از دو منظر می‌توانیم به این قطعنامه نگاه کنیم، می‌توانیم نقدهایی که بر آن هست را ببینیم اما به نظر من می‌رسد که اگر مفاد قطعنامه را ببینیم نظرها نسبت به نقدها تغییر می‌کند. اولا(شما آقای جلیلی) فرمودید لغو نیست و از واژه تعلیق در قطعنامه استفاده شده است در صورتی که در قطعنامه صریحا تحت عنوان لغوها مفادی آمده است که در این قطعنامه لغو تمام قطعنامه‌های گذشته نام برده است.
 
** قطعنامه‌ها یعنی اجماع قدرت‌های جهانی علیه ایران. در سایه تلاشی که دیروز گروه‌های هسته‌ای ما داشتند و مدیریت شخص مقام معظم رهبری ما توانسته‌ایم که در برابر این قطعنامه‌ها بایستیم و شورای امنیت را مجبور کنیم به این که قطعنامه‌ای صادر کند که در آن لغو تمامی قطعنامه‌های گذشته را عنوان کند که این پیروزی بسیار بزرگی است و نمی‌توان به راحتی از آن عبور کرد.
 
**در بند ۸ قطعنامه آمده است وفق ماده ۴۱ منشور ملل متحد تصمیم گرفته می‌شود که در ۱۰ سال پس از روز توافق برجام به نحو تعیین شده تمام مفاد این قطعنامه باید لغو شود. هیچ کدام از قطعنامه‌های مذکور در بند فصل ۷ منشور ملل متحد نباید ادامه پیدا کند. به نظر من این دستاوردها پیروزی یک نظام بر همه قدرت‌های مسلط در جهان است.
**در قطعنامه ۱۹۲۹ به صراحت آمده است که این قطعنامه ذیل بند ۴۱ فصل هفت از منشور سازمان ملل است، آن‌ها به روشنی ما را ذیل فصل ۷ آورده‌اند اما شما می‌فرمایید که بدون احراز تهدید امنیت و صلح بین الملل نمی‌توانم ذیل این فصل ایران را بیاورند اما آن‌ها دقیقا این کار را کرده‌اند، وقتی در متن قطعنامه هست قابل انکار نیست، با لبخند هم این موضوع حل نمی‌شود.
** در قطعنامه ۲۲۳۱ فصل ۷ عنوان نشده است و تنها به بند ۴۱ اشاره می‌شود چرا که می‌خواهند مفاد این بند را نقض کنند. در مکانیزم ماشه نظام فکر کرده است که مباحثات زیادی صورت گرفته است، تیم مذاکره کننده نیز تلاش خود را کرد، تنها راهکاری که به آن رسیدند این بود که همین مکانیزم ماشه بود البته کاش این مکانیزم وجود نداشت.
** اگر قدرت ایران ضعیف شود مکانیزم ماشه هم نباشد غرب می‌تواند نظر خود را از طریق سازمان ملل اعمال کند./۲۳شهریور۹۴آفتاب بنقل از پایگاه خبری خانه ملت
****
آیا برجام جایگزین بهتری دارد؟

ووک جرمیک، وزیر امور خارجه سابق صربستان می‌نویسد: فشار بین‌المللی در جهت ادامه تحریم‌ها علیه ایران افول کرده است. تردید دیگر بازیگران این عرصه برای ادامه تحریم‌ها بیشتر می‌شد.
دیپلماسی ایرانی: دولت اوباما برای تحقق یافتن توافق با ایران تلاش همه جانبه بی سابقه ای کرده است. متحد ساختن قدرت های جهان برای رسیدن به اجماع و یافتن راهی رو به جلو هرچند پرمخاطره اما برای واشنگتن یک موفقیت دیپلماتیک محسوب می شود. این موفقیت امنیت منطقه را افزایش می دهد و یک تهدید صلح بین المللی را از بین می برد.
هرچند اطمینان نسبی وجود دارد که رای سنا برای نجات توافق از طریق وتو رئیس جمهور کافی است اما این امکان نیز وجود دارد که در نهایت غلبه با آراء منفی باشد. این اطاله کلام موفقیت آمیز به جامعه بین المللی نشان داد که مخالفت آنچنان سرسختانه ای هم با توافق ایران وجود نداشته است [آنچنان که برخی باور داشتند]، اما هرچه زمان کمتری صرف تبدیل توافق ایران به قانون شود دولت اوباما سریعتر قادر به تمرکز بر روی نحوه اجرای آن خواهد بود.
از طرفی اطاله کلام(درصورت مخالف امریکا بابرجام) ممکن است راه را برای مذاکرات بعدی ایالات متحده آمریکا با دیگر کشورها بر سر مسائل بیشمار موجود سخت تر کند. چنین سناریویی برای اعتبار آمریکا بسیار مخرب است و توان او را در مذاکرات بعدی کاهش می دهد.
با در نظر گرفتن پیچیدگی ذاتی مسئله توافق با ایران، سؤال مهمی که وجود دارد این است که در بحبوحه تلاش برای جمع آوری رأی بیشتر در سنا آیا اتخاذ سیاستی متفاوت در مقابل برنامه هسته ای ایران می توانست نتیجه بهتری داشته باشد؟
بسیاری از شکاکان محافظه کار ممکن است بگویند توافق بهتر تنها وقتی صورت می گرفت که تحریم ها حفظ شده باشد. با وجود داشتن حامی، این ایده تنها یک پیش فرض است؛ واقعیت امر این است که فشار بین المللی در جهت ادامه تحریم ها علیه ایران افول کرده است. در صورت به توافق نرسیدن با ایران فشار یکجانبه از سوی ایالات متحده ادامه پیدا می کرد در حالی که تردید دیگر بازیگران این عرصه برای ادامه دادن تحریم ها بیشتر می شد. در نتیجه ایران از این فرصت استفاده کرده و بدون دادن امتیاز خاصی در جبهه هسته ای منفعت اقتصادی بیشتری نیز کسب می کرد.
عده ای دیگر بر این عقیده بودند که تنها راه حفظ امنیت آمریکا و متحدانش این است که برنامه هسته ای ایران کاملا متوقف شود. در حقیقت هیچ روش صلح آمیزی برای وادار کردن تهران به توقف کامل برنامه هسته ای اش وجود ندارد. عملیات نظامی هم بعید بود که بتواند سرانجام خوبی داشته باشد. 
هنگامی که گزینه عقلانی روی میز مذاکره باشد تمایل برای دست بردن به شمشیر بسیار کم خواهد شد.
از آنجا که تهران با نظارت ها و بازرسی های پیشنهاد شده موافقت کرده است، توافق حاصل شده مستحکم و جامع است و راه را برای دسترسی ایران به سلاح هسته ای مسدود می کند. علاوه بر این، بر اساس توافق در صورت تخلف ایران تحریم ها به طور خودکار دوباره اعمال می شوند [بدون نیاز به رأی روسیه و چین]. و اگر چنین شود واشنگتن در موضع بسیار بهتری قرار می گیرد و به راحتی دنیا را متقاعد می کند که سیاست ایران ریاکارانه است و آنگاه ایران باید بهای سنگینی بپردازد.
تندروهای ایران نیز با توافق مخالف اند و امیدوارند که توافق با رسیدن به وتو تضعیف شود؛ البته دلایل مخالفت آنها بسیار متفاوت از دلایل قانونگذاران ایالات متحده است. تندروهای ایران می دانند که این توافق راه را برای برقراری ارتباط بهتر با غرب هموار می کند و در نهایت چیرگی آنها به آینده کشور [ایران] را کاهش می دهد.
بنابراین، حفظ توافق هسته ای حتی با استفاده از وتوی رئیس جمهور فرصتی فراهم می کند تا نقش ایران را در بحران های خاورمیانه کمرنگ کند؛ این به تنهایی برای متقاعد کردن اسرائیل و دیگر متحدان ایالات متحده کافی نیست. دیدار موفقیت آمیز هفته گذشته اوباما با پادشاه سعودی گامی مفید برای از بین بردن نگرانی های این متحد کلیدی ایالات متحده بود که دیگر هم پیمانان آمریکا نیز باید پیروی کنند.
اگر ایران واقعا به دنبال از سر گرفتن تعامل با دنیا است، نتایج خوبی عایدش خواهد شد؛ اما اگر ماحصل تلاش دیپلماتیک آمریکا را تلف کند آنگاه باید تنها خود را برای عواقب خطیر این کار سرزنش کند. مجلس سنای ایالات متحده نیز باید در دادن فرصت وتو به رئیس جمهور برای حفظ توافق بسیار محتاط باشد چراکه این مسئله ای است مرتبط با منافع امنیتی ایالات متحده و جهان.
* رئیس پیشین مجمع عمومی سازمان ملل و وزیر امور خارجه سابق صربستان/منبع:۲۳شهریور۹۴الق بنقل از نشنال اینترست
16 نقطه قوت توافق هسته ای از نگاه سرلشکر فیروزآبادی
 رییس ستاد کل نیروهای مسلح ۱۶ حسن و نقطه قوت قطعنامه ۲۲۳۱ و برجام(برنامه جامعه اقدام مشترک بین ایران و ۱+۵) را تشریح کرد.
 سرلشکر بسیجی دکتر سیدحسن فیروزآبادی درخصوص قطعنامه ۲۲۳۱ و برجام (برنامه جامع اقدام مشترک بین ایران و ۱+۵) گفت: امروز مساله مهم و دغدغه اصلی در مسوولین و مردم ما مساله قطعنامه ۲۲۳۱ و برجام (برنامه جامعه اقدام مشترک بین ایران و ۱+۵) می باشد.
نیروهای مسلح بیشترین دغدغه را درباره احتمال تاثیر قطعنامه و برجام در پیشرفت های بنیه دفاعی دارد و نگران تفسیرهای غلط مقامات آمریکایی درباره تحریم فراهسته ای هستند هرگز در استراتژی دفاعی جمهوری اسلامی ایران استفاده از سلاح های غیرمتعارف از جمله هسته ای نبوده است و نخواهد بود اما مقامات آمریکا با تحریک صهیونیست های اشغالگر قدس، مساله تهدید دروغین هسته ای را بهانه قرار داده و در جهت منافع خود و ابرسرمایه داری جوسازی می کنند، با این وجود قطعنامه و برجام محاسنی دارد که متاسفانه منتقدین کمتر به آنها می پردازند.
اینجانب به عنوان یک مطلع که نظرات کارشناسان مختلف را دریافت می کنم به نظرم رسید که محاسن را برای اطلاع ملت عزیز تشریح کنم.
ارائه محاسن به نوعی قدرشناسی از صداقت مذاکره کنندگان هسته ای و تلاش مجدانه آنها طی چند سال اخیر است، برخی محاسن و نقاط قوت برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ به شرح پیوست برای بهره برداری ملت عزیز و منتقدین بزرگوار به اطلاع می رسانم.
۱ نخستین نکته ای که درخصوص قطعنامه ۲۲۳۱ حائز اهمیت است، اینکه سند مزبور ذیل فصل هفتم صادر نشده است.
معمولا در جمله پیش از آغاز بندهای اجرایی قطعنامه های شورای امنیت به فصل یا ماده مورد نظر منشور ملل متحد اشاره می شود.
البته گاهی هیچ اشاره ای در این خصوص صورت نمی گیرد و لحن و فحوای تصمیم شورا مبین الزامی یا توصیه ای بودن آن است.
بر اساس قطعنامه ۲۲۳۱، این سند ذیل ماده ۲۵ منشور ملل متحد صادر شده است. ماده مزبور موافقت دولت های عضو ملل متحد را به پیروی از تصمیمات شورای امنیت اعلام می نماید.
باید توجه داشت که بدون ذکر این ماده در تصمیمات شورا نیز تمام تصمیمات این نهاد ذیل ماده ۲۵ قرار دارند.
براساس یک نظر، پیروی از تصمیمات شورای امنیت هم شامل تصمیمات الزام آور ذیل فصل هفتم منشور می شود و هم تصمیمات توصیه ای ذیل فصل ششم منشور، با این حال، این نکته در رویه عملی سازمان ملل و دولت ها پذیرفته شده است که صرفا آن دسته از تصمیمات شورا از وصف الزام آور برخوردار است که ذیل فصل هفتم صادر شده باشد. یا فحوای تصمیم مزبور چنین موضوعی را به ذهن متبادر کند.
نکته دیگر اینکه اگر چه در قطعنامه ۲۲۳۱ در ۱۰ مورد به ماده ۴۱ منشور اشاره شده است، اما این نکته را نیز باید در نظر داشت که به فصل هفتم اشاره ای صورت نگرفته و درج ماده ۴۱ صرفا به منظور الزامی بودن رفع یا بازگشت تحریم های ناشی از قطعنامه های پیشین می باشد که به جهت هم سنخ بودن ماده ۴۱ در هر دو قطعنامه ۲۲۳۱ جهت لغو یا بازگشت تحریم ها و همچنین، جهت وضع تحریم ها در قطعنامه های ۱۹۲۹ و ۱۸۰۳، ۱۷۴۷، ۱۷۳۷ به کار گرفته شده است. از این جهت، استفاده از ماده ۴۱ در قطعنامه ۲۲۳۱ آن را به سندی شکلی تبدیل کرده است. شکلی بدین معنا که مقررات ماهوی جدیدی جهت تحریم ایران وضع نشده است و هر آنچه از محدودیت مورد توجه قرار گرفته، صرفا در یک چارچوب زمانی مشخص مطمح نظر است و از جنس همان تحریم های مندرج در قطعنامه های پیشین می باشد.
۲ – یکی دیگر از دلایلی که ذیل فصل هفتم نبودن قطعنامه ۲۲۳۱ را تقویت می کند این است که در این قطعنامه به موضوع ماده ۳۹ منشور جهت ورود به فصل هفتم استناد نشده است.
این ماده به مقولات «تهدید یا نقض صلح و تجاوز» می پردازد. اگرچه در قطعنامه های چهارگانه تحریمی پیشین نیز به صراحت بدان اشاره ای صورت نگرفته بود اما در قطعنامه ۲۲۲۴ که به بحث تمدید مدت ماموریت هیات کارشناسان ملحق به کمیته تحریمی ۱۷۳۷ می پردازد، به موضوع اشاعه تسلیحات هسته ای به عنوان عاملی برای تهدید صلح و امنیت بین المللی اشاره می کند. در نتیجه، قطعنامه ۲۲۳۱ فاقد هرگونه اشاره ای به محتوای ماده ۳۹ منشور و ورود به فصل هفتم می باشد.
۳ در قطعنامه ۲۲۳۱ از همه دولت ها، نهادهای منطقه ای و بین المللی خواسته شده تا در تسهیل اجرای برجام همکاری کنند و مانعی برای اجرای آن ایجاد نکنند. این نکته توجه دولت ها را از حالت خصمانه و محدودساز علیه ایران به سوی حل و فصل موضوع جلب می کند.
۴ قطعنامه برنامه زمان بندی برجام را تایید کرده و برای اختتام تحریم های مرتبط، بازه های زمانی معینی را تعیین کرده است که این موضوع در تاریخ ۵۰ ساله تحریم شورای امنیت کم نظیر است.
۵ لحن قطعنامه در برخی موارد مندرج در قطعنامه های چهارگانه پیشین از حالتی آمرانه به توصیه و درخواست تنزل پیدا کرده است. این مساله در مورد تحریم های موشکی و بازرسی از هواپیماها و کشتی های ایرانی مشهود است.
۶ برخلاف تصور برخی، در صورت بازگشت احتمالی تحریم ها طبق سازو کار بندهای ۱۲ و ۱۱ قطعنامه ۲۲۳۱، قطعنامه اخیر از حالت اجرایی خارج می شود و به قطعنامه های پیشین افزوده نمی شود.
۷ موضع ایران مبنی بر بازگشت به برنامه هسته ای خود در صورت بازگشت احتمالی تحریم ها در قطعنامه ۲۲۳۱ ذکر شده است که در نوع خود کم نظیر است. هر چند برخی بحث غیرموثر بودن فصل به کار گرفته شده(noting) برای این بخش از اشاره به موضع ایران در قطعنامه توجه دارند و معتقدند که حالت الزامی ندارد، اما باید توجه داشت که تا همین حد هم که موضع ایران به عنوان کشور هدف تحریم در قطعنامه گنجانده شده است، اقدام قابل توجهی است و طبیعتا اعضای شورای امنیت نمی پذیرفتند که برای موضع ایران از لحنی آمرانه درخصوص بازگشت به فعالیت های هسته ای سابق استفاده شود. در غیر این صورت اقتدار شورای امنیت به دست خویش زیر سوال می رفت.
۸ قراردادهای منعقده در بازه زمانی مابین تاریخ رفع تحریم تا بازگشت احتمالی آنها معتبر خواهند بود.
۹ شورای امنیت در مورد تصمیمات کمیسیون مشترک ناشی از برجام، صرفا می تواند رای مخالف دهد. در غیر این صورت، تصمیمات کمیسیون مشترک ظرف ۵ روز کاری از عدم اعتراض شورای امنیت معتبر خواهد بود. در واقع، شورای امنیت با تایید برجام ذیل قطعنامه ۲۲۳۱ خود را به این سازوکار مقید ساخته است.
۱۰ تا پیش از برجام طبق نظام تحریم های پیشین، ایران نمی توانست به عنوان کشور هدف تحریم در کمیته تحریمی ۱۷۳۷ حضور داشته باشد و در تصمیمات آن ایفای نقش کند. اما در نتیجه تایید برجام توسط قطعنامه ۲۲۳۱، کمیته تحریمی ۱۷۳۷ با رفع تحریم های ناشی از قطعنامه های پیشین منحل می گردد و ایران نیز در کمیسیون مشترک حضور داشته و حق اظهارنظر خواهد داشت.
۱۱ برخی اقدامات نظیر طراحی مدرن راکتور اراک و فروش سوخت تولید شده بیشتر از ۳۰۰ کیلوگرم درایران مشمول تحریم های پیشین و فعلی شورای امنیت نخواهند بود و محدودیت های خاصی بر نحوه تجهیز و خرید و فروش آنها توسط دولت ها اعمال خواهد شد.
۱۲ گزارش اجرای محدودیت های وضع شده در پیوست دوم قطعنامه از دولت ها خواسته نشده است، در حالی که طبق رژیم فعلی تحریم ها، دولت ها موظف بودند که در مورد اجرای هر یک از قطعنامه های تحریمی چهارگانه، گزارشی را به کمیته تحریمی ۱۷۳۷ ارائه نمایند. بنابر این، میزان نظارت بر اجرای محدودیت های وضع شده فعلی کاهش قابل توجهی یافته است.
۱۳ موضع دولت ایران این بوده است که پیوست دوم قطعنامه ۲۲۳۱ را قبول ندارد. این نکته در مقدمه پیوست دوم مبنی بر اراده ۱+۵ در اعمال محدودیت های مزبور درج شده است که نامی از ایران درخصوص مشارکت در نگارش این پیوست برده نشده است. همچنین، این نکته در موضع ایران در بیانیه وزارت امور خارجه متعاقب صدور قطعنامه ذیربط نیز قابل مشاهده است.
بنابر این، ایران خود را صرفا به برجام متعهد می داند و مفاد خلاف صراحت برجام در قطعنامه ۲۲۳۱ از نظر ایران اعتباری ندارد.
به طور کلی، موضع قابل توجه ایران این است که این کشور همچون گذشته مشروعیتی را برای اعمال تحریم علیه ایران مدنظر قرار نمی دهد. شاید این نکته مطرح شود که با وجود عضویت ایران در سازمان ملل متحد و درج ماده ۲۵ منشور و اشاره های متعدد به ماده ۴۱ منشور در قطعنامه ۲۲۳۱ راه اعتراض بر ایران در مورد قانونی بودن و مشروعیت آنها را می بندد اما باید به این نکته توجه داشت که نخست، شورای امنیت باید براساس ماده ۲۴ منشور به عنوان دارنده مسوولیت اولیه و نه انحصاری حفظ صلح و امنیت بین المللی براساس اصول و اهداف منشور عمل نماید.
ضمن اینکه اعتراض دولت هدف تحریم یا اقدام شورای امنیت همواره به عنوان ابزاری برای مقابله با پیامدهای نادرست این تصمیمات از سوی دولت های عضو مورد پذیرش قرار گرفته است. در تاریخ شورای امنیت مواردی بوده است که دولت یا گروهی از دولت ها به نشانه اعتراض به تصمیم شورای امنیت از اجرای آن سرباز زده اند و این سرپیچی را به طور علنی اعلام کرده اند. موضع دولت ایران در طول سالیان تحریم نیز بر همین اساس قابل توجیه است.
 ضمن اینکه ممکن است برخی استدلال نمایند که ایران در متن برجام پذیرفته است که برخی محدودیت ها را خواهد پذیرفت و در این حالت، نباید نسبت به محدودیت هایی که خود پیشتر پذیرفته اعتراض نموده و آن را رد نماید. نکته قابل توجه این است که در متن برجام به این نکته توجه شده است که شورای امنیت طی قطعنامه ای متعاقب برجام، آن را تایید کرده و محدودیت های خاصی را اعمال می کند.
نخست اینکه در متن برجام به عنوان نمونه صرفا به بحث محدودیت در انتقال برخی کالاهای حساس اشاعه اشاره شده است در حالی که پیوست دوم قطعنامه ۲۲۳۱، موارد دیگری را نیز در بر گرفته است که شامل کالاهای حساس اشاعه نمی شود. ضمن اینکه عدم ذکر نام ایران در پیوست دوم قطعنامه و حتی درج متن پیوست دوم قطعنامه به عنوان بخشی از برجام، نشان دهنده این نکته است که توافقی میان ایران و ۱+۵ در مورد درج مصادیق این محدودیت ها وجود نداشته است و اقدام شورای امنیت در درج پیوست دوم ارتباطی به توافق برجام ندارد.۱۷مرداد۹۴انتخاب
***

روحانی با برجام و توافق هسته‌ای دیوارهای سوتفاهام را شکست و ایران را تبدیل به کشور فعال در عرصه بین المللی کرد. 

انتخاب حسن روحانی"خرداد۹۲" در ایران باعث شد تا جمهوری اسلامی در سیاست خارجی خود تغییر ایجاد کند. ایران در زمان محمود احمدی نژاد به دلیل سیاست‌های خاص منطقه‌ای و جهانی تبدیل به یک کشور منزوی شده بود. روحانی اما با برجام و توافق هسته‌ای با کشورهای ۱+۵ دیوارهای سوتفاهام را شکست و ایران را تبدیل به کشور فعال در عرصه بین المللی کرد. 

بعد از برجام، ایران توانست رابطه خود را با کشورهای اروپایی بهبود ببخشد و برای اولین بار وزیران خارجه ایران و آمریکا به صورت علنی و دو جانبه باهم دیدار و گفتگو کنند. با دیپلماسی "گفت وگو" روحانی، کشورهای بزرگ جهان مجبور شدند برای حل مناقشات منطقه خاورمیانه دست یاری به سوی ایران دراز کنند و بگویند حل مشکلات منطقه بدون حضور ایران امکان پذیر نیست.

حجت‌الاسلام محمدی گلپایگانی رییس دفتر مقام معظم رهبری ۲۰ شهریور ۱۳۹۵عصرایران

درباره نویسنده

1099مطلب نوشته است .

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

تمام حقوق این سایت برای © 2017 pirastefar.ir. محفوظ است.
بهینه سازی وبسیما