“هوش حیوانات”حیله گری حیوانات درشکار

ماجرای شگفت‌انگیز روباه باهوش و تکه چوب/پل سازی موچه ها

 روباه کنار برکه آب رفتار عجیبی داشت. پس از جست‌وجوی کوتاه تکه چوبی را به شکل عمودی به دندان گرفت و پشت به آب ایستاد. 

روباه آرام با گام‌های آهسته به سمت عقب خود که برکه آب بود رفت. وقتی دمش داخل آب شد مکثی کرد اندکی در همان حالت ماند و صبر کرد و بعد باز کمی عقب‌تر رفت تا قسمت بعدی دم نیز در آب فرو رود و به همین ترتیب با عقب رفتن کل بدن و دست آخر پوزه‌اش را هم در آب فرو برد تا جایی که فقط تکه چوب به صورت عمودی از آب بیرون مانده بود. 
چند ثانیه که گذشت روباه چوب را روی آب رها کرد و از برکه بیرون رفت، بدنش را تکان داد تا خشک شود و همان طور که آرام آمده بود آرام از آنجا دور شد و تنها شاهد این ماجرای عجیب و غریب ماند با یک علامت سوال بزرگ تا ببیند آن تکه چوب چه رازی داشته است. همین باعث شد تا محیط‌بان جوان داخل برکه برود و تکه چوب را برداشته تا سر از کار روباه باهوش درآورد… 
اصغر درخشان ۱۸ سالی می‌شود که در مناطق حفاظت شده چهار محال و بختیاری محیط‌بانی می‌کند و تاکنون شاهد ماجراهای شگفت‌انگیز زیادی بوده است. 
این محیط‌بان می‌گوید: وقتی در منطقه حفاظت شده سبزه‌کوه مشغول گشتزنی بودم به این روباه باهوش برخوردم و چون کارش خیلی جالب بود توجهم را جلب کرد. وقتی روباه رفت حس کنجکاوی‌ام، من را سریع به داخل برکه کشاند، تکه چوب را که برداشتم دیدم روی آن پر از حشره کنه است، آنجا بود که معما برایم حل شد و فهمیدم روباه برای آن که از شر کنه‌های مزاحم خلاص شود دست به چنین کاری زده و با این حرکت هوشمندانه کنه‌ها را آرام ‌ارام به سمت تنها خشکی یعنی تکه چوبی که به دهان داشت هدایت کرده و با این روش آن‌ها را از بدن خود خارج کرده است. روباه می‌دانست اگر به طور ناگهانی وارد آب شود کنه‌ها روی بدنش می‌میرند و بدنش میزبان جنازه کنه‌ها خواهد بود و پاکسازی نمی‌شود، برای همین بهترین روش را برای بیرون کردن این مهمانان ناخوانده انتخاب کرده بود. 
درخشان می‌گوید: هر وقت این خاطره را مرور می‌کنم با خود می‌گویم آیا ممکن است یک روباه تا این اندازه باهوش و با درایت باشد؟/روزنامه ایران۲۶بهمن۹۱

                                                                               ***

 روباه وقتى که طعمه به دستش نیاید خود را به روش مرده مى اندازد و شکمش را باد مى کند به حیثیتى که مرغى که بر آن مى گذرد گمان مى کند که مرده است ، پس به طمع آن که آن را بدرد و از گوشت او بخورد بر جثه آن مى نشیند، آنگاه روباه مى جهد و آن را شکار مى کند، پس خداوندى که او را محتاج به روزى گردانیده و آن را نطق و عقل نداده ، طبع آن را براى تحصیل روزى بر این اصناف روباه بازى ها مجبول گردانیده ، زیرا که روباه توانائى که سایر درندگان دارند در مغالبه و معارضه با شکار خود مانند شیر و ببر و پلنگ و امثال آنها ندارد، پس حکیم علیم به عوض آن توانائى ، مزید فطنت و زیرکى به او ارزانى داشته که معاش خود را تحصیل تواند نمود.

                                                          ***

پل سازی موچه ها بابدن شان

مورچه‌ها در اتحادی چشمگیر برای عبور از موانع، در زنجیره‌ای شگفت‌انگیز پل نجات ساختند.

 مورچه حشره‌ای اجتماعی است همانند زنبور عسل از راستهٔ نازک‌بالان که در میانه‌های دورهٔ کرتاسه یعنی حدود ۱۱۰ تا ۱۳۰ میلیون سال پیش تکامل یافته‌ است.

جامعهٔ مورچه‌ها دارای سیستم تقسیم کار، ارتباط بین اشخاص و توانایی حل مشکلات پیچیده است. این تشابه با جوامع انسانی سال‌هاست که الهام‌بخش و موضوع مطالعات بوده است.

مورچه‌ها قویترین حیوانات خشکی هستند، چراکه می‌توانند چند برابر وزن خود بار حمل کنند. مطالعه در زندگی مورچه‌ها دانشمندان را به شگفتی واداشته است، چون وقتی آن‌ها انبار غذای بعضی از مورچه‌ها را بررسی کرده‌اند، با کمال تعجب دیده‌اند آن‌ها به‌طور دقیق دانه‌های جمع‌آوری‌شده را به‌طور منظم در کنار هم قرار می‌دهند.

تصاویر زیر بیانگر همکاری شگفت‌انگیز مورچه‌هاست.

حضرت فرمود که ، اى مفضل ! تاءمل نما در روى “مورچه”صغیر حقیر آیا در آن نقصى مى یابى از آن که صلاح آن حیوان در آن است ، پس از کجاست این حسن تقدیر و لطف تصویر در آفریدن مور حقیر مگر از تدبیر مدبرى که مساوى است در قدرت او صغیر و کبیر و کبیر و جلیل و حقیر.
نظر کن : به سوى”موران”و جمعیتى که مى کنند در جمع کردن و مهیا کردن قوت خود که گروهى از آنها متفق شوند براى نقل کردن دانه ها به خانه هاى خود چنان چه جمعى از مردم متفق شوند در نقل طعام یا غیر آن ،
بلکه جد و اهتمامى که موران در این امر مى نمایند زیاده از آدمیان است ، نمى بینى که چگونه یارى یکدیگر مى نمایند در نقل دانه به سوراخها چنانچه آدمیان در کارها معاونت یکدیگر مى نمایند، پس دانه ها را به دو نیم مى کنند که نروید و ضایع نشود و چون رطوبتى در آنها به هم رسید یا آبى در سوراخ آنها داخل شد، دانه ها را بیرون مى آورند و به آفتاب مى ریزند تا خشک شود و باز سوراخهاى خود را در زمین هاى بلند مى سازند که محل عبور سیل نباشد که غرق شوند! اینها همه بدون عقل و تفکر از ایشان به عمل مى آید به الهام خالقى که ایشان را آفریده و به مصالح خود راهنمایى نموده
 اگر تعلیم کنیم که انسان به عقل و تجربه به این خواص متفطن تواند شد، حیوانات و چهارپایان چگونه متفطن مى شوند بدون الهام خالق اینها، چنانچه بعضى از درندگان مداوا مى کنند جراحت خود را به بعضى از عقاقیر و صحت مى یابند. و بعضى از طیور اگر قبضى در طبعشان به هم رسد به آب دریا حقنه مى کنند و باعث اطلاقشان مى شود، و امثال این بسیار است 
/توحیدمفضل
                                                               ***

پرنده ای که باسلیقه است،لانه اش رازیبا می آراید

درباره نویسنده

2047مطلب نوشته است .

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

تمام حقوق این سایت برای © 2019 pirastefar.ir. محفوظ است.
بهینه سازی وبسیما