مرجانه کیست؟عبیدالله”ابن زیاد”کیست؟

ابن مرجانه کیست؟
ابن مرجانه همان عبیداللّه بن زیاد است که در زمان حادثه عاشورا والى کوفه بود و شهادت امام حسین (ع)و یاران او به دستور وى انجام گرفت.

علت نامگذاری”ابن مرجانه”

مرجانه “ایرانی”بود

ابن زیاد را «ابن مرجانه» مى‏گویند؛ زیرا نام مادر او کنیزى  به نام «مرجانه» بود. مادرش را«سمیه»نیزگفته اند

ابوحفص عبیدالله بن زیاد، در سال ۳۳ یا ۳۹ هجری به دنیا آمد. پدرش، زیاد بن اَبیه بود که داستان تغییر یافتن نسب او و الحاقش به ابوسفیان توسط معاویه، مشهور است. مادر عبیدالله ، مرجانه، فرزند یکی از پادشاهان ایران بود که از زیاد، جدا شد و با مردی کافر به نام شیرویه ازدواج کرد و عبیدالله در خانه او پرورش یافت.
ابن زیاد، در جوانی به سیاست و قدرت، دست یافت. او هوش سیاسی و به تعبیر دیگر، جرئت و قساوت خود را ـ که از پدرش به ارث برده بود ـ در راه مقاصد شیطانی بنی امیه به کار می‌گرفت. ابن زیاد در زمان معاویه، به حکومت بصره منصوب شد و پس از معاویه، یزید او را در همان منصب، ابقا کرد و برای مقابله با امام حسین (ع)‌ با مشورت سِرجونِ نصرانی، فرمانداری کوفه را نیز به وی واگذارد.
در حادثه کربلا، همه جنایت‌ها، به دستور مستقیم عبیدالله تحقق یافت، چنان‌که پس از یزید، بیشترین نقش را در این فاجعه دردناک داشت. او پس از واقعه کربلا نیز در کمال سفاکی، اعتراض‌های عراقیان را سرکوب نمود؛ اما سرانجام و پس از مرگ یزد، در حالی که بر حسب نقل، چهار هزار و پانصد نفر از شیعیان با وضعی فجیع در زندان او بودند، در برابر نافرمانی و شورش بصریان، تاب نیاورد و ذلیلانه فرار کرد.

در کتاب «البدایه و النهایه» آمده است: زمان تولد عبیدالله بن زیاد، بر اساس آنچه ابن‌ عساکر از ابوالعباس احمد بن یونس ضبّی نقل کرده، سال ۳۹ هجری بوده است.
ابونعیم فضل بن دکین ( فضل بن عمرو) بن حماد بن زهیر تیمی (متوفی۲۱۹ه قمری) -ایتادبُخاریمی نویسد: گفته‌اندکه عبیدالله بن زیاد، وقتی حسین (ع) را کشت، ۲۸ ساله بود. بنابراین، او در سال ۳۳ هجری قمری، به دنیا آمده است.

در کتاب «سیر أعلام النبلاء» آمده است: عبیدالله بن زیاد بن ابیه  به سال ۵۵ هجری در ۲۲ سالگی، حاکم بصره شد ، صورت زیبا داشت و بدباطن بود. گفته‌اند: مادرش مرجانه، از دختران پادشاهان ایران بود.
سری بن یحیی، از حسن [بصری] نقل کرده که گفت: عبیدالله، در حالی که جوانی مغرور و خونریز و سرسخت بود، پیش ما آمد و معاویه او را به عنوان حکمران، انتخاب کرده بود

عبیداللّه، فرزند زیاد بن ابیه است؛ زیاد کسى بود که به خاطر ارتباط فراوان مردان با مادرش، کسى نتوانست نسب او را مشخص کند و نام پدر وى را ذکر کند. از این رو، او را زیاد پسر پدرش (زیاد بن ابیه) مى ‏نامیدند. معاویه مى ‏کوشید این حلقه مفقوده را مشخص کند و زیاد را از این ننگ دور سازد. بدین خاطر، او را زیاد بن ابى‏ سفیان خطاب کرد!!. اما اقبال و استقبال از سوى عموم آشنایان با تاریخ خانوادگى زیاد، صورت نگرفت و باز هم او را زیاد بن ابیه مى‏ نامیدند.

زیاد که کنیه­ ی او «ابوالمغیره» است، گاهى به نام «زیاد بن عبید» و گاهى به علت نامعلوم بودن پدرش، «زیاد بن ابیه» یا به اسم مادرش «زیاد بن سمیه» نامیده مى ‏شود. مادرش سمیه کنیز «حارث بن کلده طبیب ثقفى» بود، حارث ،ضمن اینکه باسمیه ارتباط پنهانی داشت اورا رابه  غلام رومى خود «عبید» تزویج کرد و زیاد به دنیا آمد

زیاد مردی زیرک، سخنران و سیاست‌مدار بود؛ به همین جهت در دوره‌های مختلف مسئولیت‌های مختلفی را تجربه کرد. او در زمان حکومت امیر المؤمنین علی(ع) نیزحکومت فارس را به دست آورد و در زمان معاویه حاکم بصره و کوفه شد.
او اولین کسی بود که حکومت بصره و کوفه را با هم در اختیار داشت

پس از عاشورا که اسراى اهل بیت (ع) را در کوفه وارد دارالاماره کردند، حضرت زینب(س) خطاب به ابن زیاد، او را «ابن مرجانه» خواند که این، اشاره به نسب ناپاک او بود و رسواگر حاکم مغرور کوفه.
عبیداللّه از سرداران مشهور اموى بود که در سال ۵۴ هجرى از طرف معاویه به حکومت خراسان گمارده شد و در سال ۵۶ از آنجا عزل و به حکمرانى بصره منصوب گردید.

پس از مرگ معاویه و روى کار آمدن یزید و با حرکت مسلم بن عقیل به سمت کوفه، با حفظ سمت، والى کوفه نیز شد و اوضاع را تحت کنترل در آورد و مسلم بن عقیل را به شهادت رساند و پس از آن، فرمان قتل سید الشهدا (ع) و یاران او و اسارت اهل بیت (ع) را به عمر بن سعد ـ که فرمانده سپاه کوفه در کربلا بود ـ داد.( سفینه البحار، ج ۱، ص ۵۸۰؛ معارف و معاریف، ج ۴، ص ۱۵۳۰؛ دایره المعارف بزرگ اسلامى، ج ۳، ص ۶۴۰ و فرهنگ عاشورا، ص ۳۰۵).

ابن زیاد پس از مرگ یزید، ادعاى خلافت کرد و اهل بصره و کوفه‏ را به بیعت فراخواند ولى‏ کوفیان او و یارانش را از شهر بیرون‏ کردند و در صدد انتقام گرفتن از خون شهداى کربلا برآمدند. وى که ‏به شام گریخته بود، براى خاموش ساختن انقلاب توابین به جنگ آن‏ها شتافت.
سرانجام او در یکى از درگیرى‏ها با سپاه مختار، در سال‏۶۷ به هلاکت رسید.

مختار چگونه از «ابن زیاد» انتقام گرفت؟

عبیداللّه در زمان حادثه عاشورا والى کوفه بود که شهادت امام حسین (ع) و یاران او به دستور وى انجام گرفت.

وى سپس از بیم انتقام فرارى شد و مدتى ‏به شام رفت. همزمان با نهضت توابین، ماموریت ‏سرکوب توابین را یافت. در سال ۶۵ هجرى با لشکرى به جنگ سلیمان بن صرد رفت و در عین الورده با او درگیر شد.

چون مختار از سرکوبى مخالفان در کوفه فراغت یافت ابراهیم بن اشتر”فرزندمالک اشتر” را ۸ روز از ذیحجّه سال ۶۶ مانده از کوفه به جنگ عبیدالله به زیاد فرستاد اقل لشکرى که نوشته اند ۹ هزار نفر همراه ابراهیم نمود و ابن زیاد با لشکر شام به نقل ابن جوزى با سى هزار نفر و به نقل ابن نما هشتاد هزار نفر به جنگ ابراهیم آمدند… جنگ شروع شد ابراهیم گفت به سواد اعظم (قلب سیاه شام که ابن زیاد در آن بود) حمله برید همگى حمله بردند تا اصحاب ابن زیاد پا به فرار نهادند ابراهیم که زیاد را نمى شناخت حمله کرده و شمشیرى زد و او را دو نیمه نمود که پاهایش به طرف مشرق و سر و دست به طرف مغرب افتاد یاران ابن زیاد هر چه بود فرار نمودند.

چون جنگ خاتمه یافت ابراهیم گفت من در کنار نهر خازر مردى را کشتم که زیر یک پرچم بود او را تحقیق کنید که کیست بعد از جستجو دیدند ابن زیاد لعین است که با ضربت ابراهیم دو نیم شده و سرش را بریدند و جسدش را سوزاندند یا بدار زدند… آن ملعون ۳۹ سال داشت.

انتقام مختارازقاتلان شهدای کربلابعداز۶سال

 در کتاب «منتخب التواریخ» صفحه ۳۷۲ و اعیان الشیعه نوشته سید محسن امین جلد چهارم آمده است: «این جنگ در روز عاشورا سال ۶۷ هجرى اتفاق افتاد که پس از جنگ صفین اهل شام در هیچ جنگى این قدر کشته نداده بودند. بعد از شمارش هفتاد هزار نفر، سر ابن زیاد را به پیش مختار آوردند و مختار نیز به محمد بن حنفیّه فرستاد… محمد به سجده افتاد و مختار را دعا کرد و او هم پیش امام سجاد فرستاد که امام غذا میل مى فرمود سجده شکر بجا آورد و حمد کرد که خداوند انتقام مرا از دشمنم گرفت، حضرت فرمود… مرا نزد عبیدالله بردند که غذا مى خورد و سر مطهر پدرم را پیش روى خود نهاده بود آن موقع گفتم خدایا مرا از دنیا مبر تا سر ابن زیاد را ببینم».

 ابن مرجانه”عبیدالله” در روز دهم محرم سال ۶۷ هجری ـ یعنی تنها شش سال بعد و درست، در همان روزی که امام حسین (ع) به شهادت رسیده بود ـ با سپاه ابراهیم بن مالک اشتر،‌ در خازر (در پنج فرسنگی موصل در شمال عراق) درگیر و به وسیله او کشته شد. در این جنگ سخت که با پیروزی ابراهیم اشتر همراه بود، افزون بر ابن زیاد، بسیاری از فرماندهان جنایتکار و سپاهیان شام، به هلاکت‌ رسیدند. 

ابراهیم، بدن ابن زیاد را سوزاند و سرش را برای مختار ثقفی فرستاد و او نیز سرش را روانه حجاز نمود تا امام زین‌العابدین (ع) ‌و خاندان پیامیر (ص) را خوشحال کند.

مختار، سر ابن زیاد را برای امام زین العابدین (ع) فرستاد و وقتی سر را نزد امام (ع) آوردند، امام (ع) در حال صبحانه خوردن بود. فرمود: «مرا پیش ابن زیاد بردند، در حالی که داشت صبحانه می‌خورد و سر پدرم در برابرش بود. گفتم: خداوندا! مرا نمیران تا سر ابن زیاد را در حال صبحانه خوردن به من نشان دهی. پس ستایش، آن خدایی را که دعایم را به اجابت رساند
آن گاه امام (ع) دستور داد سر را انداختند و نزد ابن زبیر بردند و ابن زبیر، آن را بر روی نی گذاشت و باد، آن را به تکان انداخت و سر فرو افتاد و ماری از زیر پرده در آمد و داخل بینی او شد. آن را به بالای نی برگرداندند و باد، آن را به تکان انداخت و سقوط کرد و ماری آمد و بینی‌اش را گاز گرفت. این را سه بار انجام داد و (سرانجام)، ابن زبیر، فرمان داد که آن را به یکی از دره‌های مکه پرتاب کنند.

از امام صادق علیه السّلام منقول است که پس از حادثه عاشورا هیچ بانوئى از بانوان بنى هاشم سرمه نکشید و خضاب ننمود و از خانه هیچیک دودى که چنانچه پختن غذا باشد بلند نشد تا آنکه ابن زیاد به هلاکت رسید.

توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:دربعضی ازمنابع  بین «زیادبن ابی» وعبیدالله بن زیاد-تفاوت قائل شده اند،اولی درسال۵۳هجری فوت می کند وجانشینش«عبیدالله »می شود

درباره نویسنده

1729مطلب نوشته است .

۹ Comments on “مرجانه کیست؟عبیدالله”ابن زیاد”کیست؟”

  • فرزانه wrote on ۳۰ اسفند, ۱۳۹۵, ۳:۱۷

    همه اونایی که با امام حسین علیه السلام جنگیدند و قدرت نمایی کردند حرامزادگان کم سن و سال بودند و همشون هم مادران فاحشه و هرزه و زناکار داشتند.

  • حسین wrote on ۱۱ شهریور, ۱۳۹۶, ۴:۵۵

    تهمت نزنید در متن آمده که اول زن عقدی بودو بعد طلاق گرفته و بعد ازدواح کرده بنابراین تهمت ناموسی نزنید اما در قتل و کشتار بله جنایات زیادی مرتکب شده بود

  • زهرا wrote on ۱۲ مهر, ۱۳۹۶, ۵:۲۷

    تهمت رو خوب اومدی آقا حسین. زن عقدی رو خوب تر اومدی. خخخ توی متن گفته شده مادرش زن بدکاره ای بوده و به دلیل ارتباط زیادش پدر بچه مشخص نبوده و کردنش تو پاچه زیاد.

  • توماج wrote on ۱۴ مهر, ۱۳۹۶, ۱:۲۶

    چطور ممکنه مادر عبیدالله مرجانه از شاهزادگان ایران باشه،بعد فاحشه و بد کاره هم باشه🤔

  • پاسخ به توماج wrote on ۱۴ مهر, ۱۳۹۶, ۱:۵۳

    همون طور ک اشرف پهلوی از خانواده شاه بود و با مردای زیادی ارتباط داشت.

  • ali wrote on ۲۱ مهر, ۱۳۹۶, ۱۹:۵۵

    میشه سنده حرفتون رو بدید که خانواده ی شاه با مردهای زیاده ارتباط داشته ما هم ببینیم

  • ناجی wrote on ۲۲ مهر, ۱۳۹۶, ۱۲:۰۸

    پاسخ علی!
    علی جان! (ali)! کتاب های خسرو متعضد, خاطرات حسین فردوست و تاریخ تحولات ایران(تألیف دکتر موسی نجفی و دکتر موسی حقانی) را ببینی کافی است تا خاندان خراب شاه را بشناسی. اگر در خانه کس است, همین یک حرف بس است

  • قربان علی wrote on ۹ اسفند, ۱۳۹۶, ۱۷:۰۹

    ابن زیاد زن زناکاری بوده او ایرانی بوده او یک زن ایرانی فاحشه بوده

  • Mohammadi wrote on ۲۵ شهریور, ۱۳۹۷, ۱۸:۰۷

    با سلام. یکی از تفاوت های ما با برادران سنی اینه که ما افراد رو با کارهاشون میسنجیم. مثلا اقای زبیر رو تا وقتی با حضرت علی بودند از مردان خدا و بعد از مخالفتشون گناهکار میدونیم. تعصب خیلی چیز بدیه. اینکه میگید چطور ممکنه شاهزاده ایرانی زناکار باشه مسخرست. ایرانی های مسلمون خوبند چون مسلمانند. نه اینکه اسلام خوبه چون ایرانی ها مسلمونند.

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

تمام حقوق این سایت برای © 2018 pirastefar.ir. محفوظ است.
بهینه سازی وبسیما